Τουρκικό Πρόγραμμα LHD: Ο Σουλτάνος βγαίνει στην Ανατολική Μεσόγειο

Οι Τουρκοι εντυπωσιασμένοι από τις δυνατότητες του Juan Carlos I μετα την επισκεψή του στην Κωνσταντινούπολη, αποφάσισαν να βασιστούν σε αυτό για να δημιουργήσουν μια μικρή ομάδα μάχης αεροπλανοφόρου

Οι Τουρκοι εντυπωσιασμένοι από τις δυνατότητες του Juan Carlos I μετα την επισκεψή του στην Κωνσταντινούπολη, αποφάσισαν να βασιστούν σε αυτό για να δημιουργήσουν μια μικρή ομάδα μάχης αεροπλανοφόρου

Κατά την διάρκεια της στρατιωτικής έκθεσης IDEF 15 η Τουρκία υπέγραψε με την Ισπανική Navantia (της οποίας μια παραμετροποιημένη σχεδίαση του Juan Carlos επελέγη νικητής) σύμβαση για την εγχώρια κατασκεύη από τα Ναυπηγεία SEDEF στην Κωνσταντινούπολη, ενός ελικοπτεροφόρου LHD με δυνατότητες μεταφοράς αεροσκαφών STOVL.

To αποβατικό αυτό σκάφος πέραν της μεταφοράς αμφίβιων δυνάμεων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας σε πρόσφυγες στα πλαίσια αποστολών του ΟΗΕ. Ο πραγματικός βέβαια λόγος της κατασκευής αυτής του μεγαθήριου είναι ο παρακάτω.

Όπως όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις έτσι και η Τουρκία έχει τους Μεγαλοιδεατισμούς της. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε την κατασκευή ενός LPD/LHD το οποίο θα είχε αυξημένες δυνατότητες φιλοξενίας ελικοπτέρων και διεξαγωγής αποβατικών επιχειρήσεων μακριά από τα Τουρκικά Παράλια. Το κόστος τότε εκτιμώνταν ότι θα κυμαίνονταν γύρω στα 500-600 εκ $. Οι Τούρκοι βέβαια πάντοτε κρύβανε την επιθυμία τους για πλήρη θαλάσσια κυριαρχία και επέκταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Καθώς η τεχνολογία επιτρέπει την τμηματική πρόσθεση δυνατοτήτων σε μια σχεδίαση, μετά τις τελευταίες τουρκικές απαιτήσεις και προδιαγραφές το συγκεκριμένο αποβατικό αεροσκάφος θα μπορεί να μεταφέρει έως και 20 αεροσκάφη STOVL F-35B μαζί Πεζοναύτες καθώς και τα απαραίτητα αποβατικά σκάφη. Το συνολικό μεταφερόμενο φορτίο κυμαίνεται ανάλογα την διαμόρφωση. Ενδεικτικά μπορούν να μεταφερθούν έως και 1000 Πεζοναύτες μαζί με τα οχήματά τους και τον εξοπλισμό τους. Ο χώρος του LPD μπορεί να φιλοξενήσει έως και 46 άρματα μάχης MBT της κατηγορίας του M48/M60. Το συνολικό κόστος της σύμβασης που υπογράφηκε αγγίζει το 1 δις $ (!).

Αν κάποιος υπολογίσει και το κόστος των 15-20 αεροσκαφών F-35, μαζί με τα αποβατικά σκάφη LCU το συνολικό κόστος του προγράμματος αναμένεται να αγγίξει 4.5 δις $.

Η μεταφερόμενη αεροπορική δύναμη θεωρείται μικρή για να υποστηρίξει επιχειρήσεις. Από την άλλη ίσως θα ήταν μια πολύ καλή alpha strike force η οποία θα έπλεε σε διεθνή ύδατα ανοιχτά της Κρήτης. Η εμμονή του Τουρκικού Ναυτικού να υλοποιήσει αυτό το μεγαλεπήβολο πρόγραμμα αναμένεται να ρίξει στις καλένδες τόσο το πρόγραμμα των νέων Τουρκικών Φρεγατών TF-2000 όσο και την συνέχιση του προγράμματος κατασκευής Milgem (στην δεύτερη φάση προβλέπεται η προσθήκη ισυρότερου ραντάρ, καθώς και εκτοξευτή MK 41).

Σημείο κλειδί θεωρείται το 2021 όπου θα παραδοθεί το πλοίο και θα εκτελεστούν οι απαραίτητες δοκιμές εν πλω. Στην πράξη η λύση της Navantia είναι ήδη δοκιμασμένη με το Ισπανικό Ναυτικό ενώ άλλα δύο πλοία έχουν παραγγελθεί για το Αυστραλιανό Ναυτικό (χωρίς δυνατοτητες μεταφοράς αεροσκαφών). Αυτό εγγυάται μια αξιοπιστη δοκιμασμένη λύση που θα ενταχθεί γρήγορα στις τάξεις του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού.

Την ίδια περίοδο βέβαια η εταιρεία Raytheon θα έχει διακόψει την υποστήριξη των πυραύλων SM-1 στερώντας από την ραχοκοκκαλιά του τουρκικού στόλου, τις φρεγάτες OH Perry το βασικό τους όπλο αεράμυνας. Παράλληλα βέβαια το TDK θα έχει 4 εκσυγχρονισμένες Perry με εκτοξευτή Mk 41 για χρήση των πυραύλων ESSM. Αυτά τα σκαριά βέβαια είναι αμφίβολο αν θα συνεχίσουν να υπηρετούν με τον τουρκικό στόλο κατά την δεκαετία του 2020. Ίσως τα πρώτα χρόνια αλλά έπειτα λόγω της φθοράς του χρόνου και παρωχημένης τεχνολογίας θα αναζητήσουν το δρόμο του διαλυτηρίου αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στις ναυτικές δυνάμεις της γείτονος χώρας.

Η Τουρκία πέραν της αντιπαράθεσης της με την Ελλάδα οφείλει και διατηρεί αξιόλογο στόλο στην Μαύρη Θάλασσα. Συνήθως 3-4 U-209 υποβρύχια περιπολούν στην περιοχή μαζί με ένα μίγμα φρεγατών και ΤΠΚ. Επίσης σε περίπτωση Ελληνοτουρκικής Διένεξης είναι βέβαιο πως ένα μέρος του τουρκικού στόλου θα αποσπαστεί στην Κύπρο. Η απώλεια λοιπόν των φρεγατών Perry μετά το 2020 χωρίς κάποια ουσιαστική αριθμητική και ποιοτική αναπλήρωση (Ο οπλισμός των τωρινών κορβετών Milgem συγκρίνεται με αυτόν των ΤΠΚ Super Vita) θα σημάνει μια καίρια απώλεια παραμονής του TDK σε Μαύρη Θάλασσα, Αιγαίο και Κύπρο.

Η Navantia έχει στήσει στην Τουρκία γραφείο προώθησης των πολεμικών της σχεδιάσεων από το 2013. Εμπλέκεται επίσης ενεργά στον διαγωνισμό των νέων τουρκικών φρεγατών AAW ΤF-2000. Το τελευταίο έχει καθυστερήσει άνω της δεκαετίας για να υλοποιηθεί. Ο λόγος δεν είναι άλλος από τις προσπάθειες της Τουρκικής Αμυντικής Βιομηχανίας να αναπτύξει δικό της σύστημα μάχης, πυραύλου SSM κατά στόχων επιφανείας καθώς και ραντάρ διάταξης φάσης πολλαπλών ρόλων (MFR). Δυστηχώς όμως για την Τουρκική Πλευρά και ευτυχώς για την Ελληνική τα προγράμματα αυτά δεν έχουν ξεφύγει από το στάδιο της έρευνας και παραμένουν σε ανώριμο στάδιο (εξαίρεση αποτελεί το σύστημα μάχης Genesis που έχει εξοπλίσει τις φρεγάτες Perry).

O πακτωλός χρημάτων που διαθέτει η Τουρκία για την άμυνά της δεν έχει τελειωμό. Τους επόμενους μήνες αναμένονται σημαντικές αποφάσεις για το πρόγραμμα T-Loramids με την Τουρκία να φαίνεται να μην τα βρίσκει στην μεταφορά τεχνολογίας με τους Κινεζους για τα αντιαεροπορικα HQ-9, εξετάζοντας άλλες λύσεις.

Σε μια επίδειξη δύναμης ο Σουλτάνος Ταγίπ Ερντογάν θέλει να δημιουργήσει ομάδα μάχης Αεροπλανοφόρου για τον έλεγχο των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου, θυσιάζοντας μέρος των δυνατοτήτων του στόλου του και δίνοντας έτσι έναν BFT (big fat target) στην ΠΑ και στα υποβρύχια της κλάσης Παπανικολής.

6 thoughts on “Τουρκικό Πρόγραμμα LHD: Ο Σουλτάνος βγαίνει στην Ανατολική Μεσόγειο

  1. Μεγαλο λαθος των Τουρκων, οφειλομενο μαλλον στη μεγαλομανια του Ερντογαν. Το πλοιο αυτό όχι μονο δεν αλλαζει ουσιαστικα το ελληνοτουρκικο ισοζυγιο ισχυος, αλλα και θα αποστραγγιξει τους πορους του τουρκικου Ναυτικου.

    Μου αρέσει!

  2. Και όμως….θα έχει και μαλιστα μετα από πίεση των Τουρκικών Δυνάμεων Πεζοναυτών που θέλουν και CAS αεροπορική υποστήριξη (στην πράξη θέλουν την καταστροφή των ΑΑ συστημάτων των νησιών που θα εισβάλουν)

    Δες εδω
    http://snafu-solomon.blogspot.gr/2015/01/f-35-news-turkey-moves-toward-enhanced.html
    και εδω http://www.navyrecognition.com/index.php/focus-analysis/naval-technology/2692-turkish-navy-future-lhd-model-showcased-with-f-35b-stovl-aircraft-at-idef-2015.html (πιο εγκυρο)

    Μου αρέσει!

  3. Η ραμπα του ελικοπτεροφορου για V/STOL αεροπλανα παραμενει διοτι θα κοστιζε περισσοτερο να εξαλειφθει, οπως και στα αυστραλεζικα που δεν εχουν απαιτηση F-35B. Αν βαλουν F-35B, θα απαιτηθουν πολλες αλλαγες στο καταστρωμα και αλλου, οπως φαινεται απο τις δοκιμες του τις ΗΠΑ. Σε τετοια περιπτωση, ο αριθμος των 20 αεροσκαφων ειναι υπερβολικος για τετοιο πλοιο, δεν θα εμενε καθολου χωρος στα υποστεγα για τα απολυτως απαραιτητα ελικοπτερα. Μια πιο ρεαλιστικη εκτιμηση θα ηταν στα 8-10 F-35B.

    Μου αρέσει!

Πείτε μας την άποψή σας...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s