Η Ελληνική αναποφασιστικότητα στον τομέα των σχέσεων με τη Ρωσία φάνηκε με την ψήφιση των κυρώσεων κατά της τελευταίας 1 βδομάδα αφού ο Έλληνας Πρωθυπουργός τάχθηκε κατά στο συνέδριο στην Αγία Πετρούπολη

Η χώρα μας ψήφισε θετικά στην συνέχιση των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας στον οικονομικό τομέα στην σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες. Η ισχύς των κυρώσεων έληγε κανονικά τον Ιούλιο και πλέον πήρε εξάμηνη παράτηση έως τον Ιανουάριο του 2016. Σκοπός των κυρώσεων είναι να πάψει η Ρωσία να υποστηρίζει με στρατιωτικό υλικό και στρατιώτες (η Ρωσία κάνει λόγο για εθελοντές) τους αυτονομιστές στην Ανατολική Ουκρανία που ελέγχουν στρατηγικά σημεία και σχεδόν το ήμισυ της χώρας.

Οι υπάρχουσες κυρώσεις πλήτουν την Ρωσία στους τομείς της ενέργειας, των τραπεζών, της άμυνας καθώς και των μεταφορών εμποδίζοντας έτσι τις Ρωσικές εταιρείες να έχουν επαρκή πρόσβαση στις Ευρωπαικές Αγορές. Καίρια πλήττεται και η χώρα μας η οποία δεν μπορεί να υπογράψει νέες συμβάσεις προμήθειας αμυντικού υλικού (εξαιρείται η υποστήριξη του υπάρχοντος). Επιπλέον οι όποιες εξαγορές εταιρειών όπως η ΔΕΣΦΑ από ρωσικούς κολλοσούς απαιτούν την έγκριση της ΕΕ η οποία θα είναι αρνητική.

Ως αντίποινα η Μόσχα επέκτεινε το δικό της Εμπάργκο στα αγροτικά προιόντα που προέρχονται από την ΕΕ. Μεγάλο πλήγμα δέχτηκαν χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Ελλάδα. Μόνο η χώρα μας ήδη μείωσε τον όγκο των εμπορικών της συναλλαγών με την Ρωσία από αυτήν την κίνηση κατά 40% (!), δινοντας αρνητικό τέλος στους χιλιάδες ροδακινοπαραγωγούς της Βέροιας που ανέμεναν αλλαγή πορείας. Πλέον η παραγωγή τους κινδυνεύει να μείνει αδιάθετη και να σαπίσει στις αποθήκες. Αντίστοιχες είναι και οι απώλειες στους υπόλοιπους αγροτικούς κλάδους. Χαρακτηριστικά οι εξαγωγές ψαριών όπως το λαβράκι και η τσιπούρα προς την Ρωσία μειώθηκαν κατά 81.5 και 90 % (!).

Από την άλλη η Τουρκία βρήκε ευκαιρία ώστε να αυξήσει το εμπόριο με την Ρωσία και να καλύψει το κενό. Μόνο τους τελευταίους μήνες οι εμπορικές τους συναλλαγές αυξήθηκαν κατά 20%.

Η ψήφιση των Κυρώσεων από την χώρα μας στερεί ένα από τα λίγα διαπραγματευικά χαρτιά που είχαμε κατά τις συνομιλίες με τους εταίρους. Ένα βέτο στις αρχές της εβδομάδας θα έθετε τις επαφές της κυβέρνησης με τους Θεσμούς σε άλλη βάση. Δεν είναι τόσο τα χρήματα που οι Ευρωπαίοι φοβούνται να χάσουν καθώς είναι αμελητέα τα ποσά σε σχέση με το μέγεθος των οικονομιών τους. Χαρακτηριστικά αν η Ελλάδα οδηγούνταν σε GREXIT, η Γερμανία θα έχανε γύρω στα 85 δις Ευρώ. Το ποσό αυτό είναι πολύ μικρό σε σχέση με τα 4 τρις Ευρώ ΑΕΠ της Γερμανικής Οικονομίας.

Διερωτώμαστε γιατί η χώρα μας δεν διανοείται να έχει διαφορετική στάση προς χώρες φιλικές προς αυτήν με αυξανόμενο εμπόριο και αθρόα εισαγωγή χιλιάδων (υψηλά αμοιβόμενων) Ρώσων τουριστών? Για πιο λόγο να συνεχίσουμε να παίζουμε το παιχνίδι των Δυτικών στην Ανατολική Ουκρανία όταν η ΕΕ και οι ΗΠΑ δεν μεριμνησαν για τις χιλιάδες παραβιάσεις  τουρκικών αεροσκαφών, τα  Casus Beli, τις παρενοχλήσεις πολεμικών πλοίων στην Κυπριακή ΑΟΖ, την δολοφονία Ηλιάκη και τόσων άλλων περιστατικών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία?

Για ποιον λόγο εμείς οι ίδιοι πλήττουμε την οικονομία μας με την ψήφιση των κυρώσεων και ξαναδημιουργούμε ερωτηματικά για τον επερχόμενο ελληνο-ρωσικό αγωγό Φυσικού Αερίου που αναμένεται τα πρώτα χρόνια λειτουργίας (από το 2019 και μετά) του να αποφέρει στην χώρα μας 5 δις Ευρώ.

Το «Ανήκωμεν εις την Δύση» καθηλώνει την χώρας μας σε φτώχεια και ανέχεια, γεγονός που την εγκλωβίζει σε μόνιμη αδύναμη θέση. Πως είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός λίγες μέρες πριν να τάσσεται κατά των Οικονομικών Κυρώσεων ενάντια στην Ρωσία και μετά ο Ελληνας ΥΠΕΞ να υπογράφει συνέχιση τους.

Με αυτές τις τακτικές κανένας δεν προκειται να μας πάρει σοβαρά σαν χώρα.

Κάνουμε έτσι το παιχνίδι εύκολο και για την Τουρκία που η πολιτική της αστάθεια αυτήν την περίοδο θα μπορούσε να βγει σε όφελός μας. Τέτοιες ευκαιρίες όμως όταν χάνονται γυρίζουν μπούμερανγκ. Θα θέλαμε να θυμίσουμε σε όλους ότι όταν το 1919 στην Ουκρανία αποστέλλαμε Ελληνικό εκστρατευτικό σώμα υπέρ των συμμαχικών συμφερόντων για κατάπνιξη της επανάστασης των μπολσεβίκων, το γεγονός αυτό γύρισε μπουμερανγκ. Οι μπολσεβίκοι όχι μόνο επικράτησαν αλλά επέκτειναν και την σφαίρα επιρροής της πρώην τσαρικής Ρωσίας. Ως αντίποινα τότε οι Ρώσοι βοήθησαν σε οικονομικό επίπεδο την καταρρέουσα Τουρκία, δίνοντας έτσι ανάσα ζωής στον Κεμάλ. Με τα χρηματα της οικονομικής βοήθειας οι Τούρκοι αγόρασαν τότε σύγχρονο εξοπλισμό και πολεμοφόδια από την Γερμανία, αποκτώντας έτσι υπεροχή στο πυροβολικό έναντι των Ελλήνων. Το ποσό της ρωσικής βοήθειας προς τους Τούρκους έφθασε τότε τα 10 εκατομμύρια χρυσά ρούβλια (!).

Επιπλέον αναφέρεται ότι άλλα 200 κιλά καθαρού χρυσού δόθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1920 από τον  σοβιετικό πρόξενο στη Θεοδοσιούπολη (Ερζερούμ) Ούπμαλ-Ανγκάρσκυ. Αν και οι αιτίες της Μικρασιατικής Καταστροφής βαραίνουν περισσότερο τους Έλληνες, η Ρωσική βοήθεια στον Κεμάλ ισχυροποιησε τις δυνάμεις του την ποιο κρίσιμη στιγμή. Το αποτέλεσμα έπειτα το ξέρουμε.

Ακόμη και την πιο κρίσιμη στιγμή της άτακτης υποχώρησης των Ελληνικών Στρατευμάτων, ούτε οι Γάλλοι ούτε οι Άγγλοι προσπάθησαν να ανακόψουν τις Τουρκικές Δυνάμεις ώστε να αποφευχθεί η σφαγή που ακολούθησε. Από την μεριά των συμμαχικών στρατευμάτων κατά την υποχώρηση των Ελληνικών Στρατευμάτων δεν έπεσε τουφεκιά…

Ελπίζουμε η Ιστορία να μην επαναληφθεί…