n-SOOC-large570

Ο Υπουργός Παιδείας Ν.Φίλης στην εκπομπή του Ν.Χατζηνικολάου enikos την Δευτέρα 02/11/2015, ανέφερε και υποστήριξε ότι η Γενοκτονία των Ποντίων που είναι αναγνωρισμένη από το Ελληνικό Κράτος, δεν είναι Γενοκτονία με την αυστηρή επιστημονική έννοια του όρου αλλά βίαιη εθνοκάθαρση. Συγκεκριμένα ανέφερε: «Πριν από χρόνια ως δημοσιογράφος, έκανα τη δήλωση, συμμεριζόμενος απόψεις πολλών ιστορικών και πολλών διεθνολόγων. Κάναμε διάκριση ανάμεσα στην εθνοκάθαρση την αιματηρή και το φαινόμενο της γενοκτονίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε το αίμα, τον πόνο, όσα έχουν υποστεί οι Πόντιοι, από τη θηριωδία των Τούρκων. Αυτό είναι άλλο πράγμα και άλλο πράγμα η γενοκτονία με αυστηρή επιστημονική έννοια».

Στην ίδια συνέντευξη υποστήριξε και την ύπαρξη στο Βιβλίο της Γ Λυκείου της Ιστορίας ενός χάρτη της Ναζιστικής Γερμανίας στον οποίο παρουσιάζονταν τα Σκόπια ως Μακεδονία αναφέροντάς το ως πηγή και όχι ότι υιοθετεί αυτήν την εικόνα το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Σε συνομιλία με τους ακροατές ο κ.Φίλης υποστήριξε ότι στην ουσία οι Τούρκοι δεν προέβησαν σε ακρότητες και βιαιότητες κατά του Ποντιακού Πληθυσμού ως αποτέλεσμα οργανωμένου σχεδίου αλλά στα πλαίσια βιαιοτήτων και μίσους κατά των Ελλήνων. Με λίγα λόγια θέλει να αθωώσει την Κεμαλική Τουρκία όπου κατά την γέννησή της προέβη στην γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μ.Ανατολής και του Ποντιακού Ελληνισμού. Τόνισε ότι δεν υπήρξε «βιομηχανοποίηση» των διώξεων από Τουρκική πλευρά. Η ίδια η Τουρκική Πλευρά δεν αναγνώρισε ποτέ την Γενοκτονία των Ποντίων αλλά αναγνώρισε κάποια εγκλήματα και απώλειες αθώων κατά την διάρκεια του πολέμου.

Με λίγα λόγια ο κ.Φίλης θέλει να μας πει ότι οι 350.000 αθώες Ελληνικές ψυχές χάθηκαν από βιαιότητες ορισμένων θερμοκέφαλων Τούρκων οι οποίοι πήραν πρωτοβουλία για ένα τέτοιο εγχείρημα. Για να δούμε όμως τι λέει ο ΟΗΕ για την Εθνοκάθαρση και πως μπορεί κάποιος να ορίσει πότε συνέβη μια γενοκτονία σύμφωνα με την Διακήρυξη που υπεγράφη από τις χώρες-μέλη του ΟΗΕ την 9η Δεκεμβρίου του 1948.

Εθνοκάθαρση:

«Το να καταστήσει κάποιος μια περιοχή εθνικά ομογενοποιημένη, χρησιμοποιώντας μέσα όπως τη βία και τον φόβο, προκειμένου να διώξει από την περιοχή εκείνους τους πληθυσμούς που ανήκουν σε μια άλλη εθνική ή φυλετική ομάδα».

Γενοκτονία: 

«Μα από τις ακόλουθες πράξεις που λαμβάνει χώρα με στόχο την ηθελημένη καταστροφή ή τον αφανισμό ενός μέρους ή μιας ολόκληρης εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ανθρώπων:

  1. Την δολοφονία μελών της ομάδας αυτής
  2. Την πρόκληση σοβαρών σωματικών ή ψυχολογικών τραυμάτων σε μέλη της ομάδας
  3. Την ηθελημένη επέμβαση στις συνθήκες ζωής των ομάδων αυτών, με στόχο τον φυσικό αφανισμό τους
  4. Την επιβολή μέτρων με στόχο τον εμποδισμό των γεννήσεων εντός της ομάδας αυτής
  5. Την βίαιη μετατόπιση παιδιών από την ομάδα αυτή σε μια άλλη ομάδα ανθρώπων».

Όπως καταλαβαίνει κανείς η εθνοκάθαρση είναι μια πιο γενική έννοια που μπορεί να λάβει διάσταση τόσο σε μικρή κλίμακα όσο και σε οργανωμένο επίπεδο. Οι δύο όροι δεν αλληλο-αναιρούνται ούτε είναι ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο. Για να πάρουμε λοιπόν με την σειρά τα κριτήρια της Γενοκτονίας.

Τοπάλ Οσμάν, το πρωτοπαλίκαρο του Κεμάλ που πήρε εντολή να αφανίσει τον Ποντιακό Ελληνισμό

Τοπάλ Οσμάν, το πρωτοπαλίκαρο του Κεμάλ που πήρε εντολή να αφανίσει τον Ποντιακό Ελληνισμό

Στο πρώτο κριτήριο της δολοφονίας μελών των Ποντίων, θα θέλαμε να αναφέρουμε την δράση των τσετών (έφιππων ομάδων Νεότουρκων) που δρούσαν κατά των χριστιανικών πληθυσμών λεηλατώντας και δολοφονώντας τα ολόκληρα χωριά. Μάλιστα στις 29 Μαίου 1919 ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ φθάνοντας στην περιοχή του Πόντου έδωσε εντολή στον τσέτη Τοπάλ Οσμάν (αρχηγό μεγάλων ομάδων ατάκτων) να εκκαθαρίσει την ευρύτερη περιοχή της Σαμψούντας. Το αποτέλεσμα ήταν το ολοκάυτωμα 394 Ελληνικών χωριών, γεγονός που επιβεβαιώνει ο τότε Αμερικανός πρέσβης Χένρυ Μοργκεντάου.

Το δεύτερο και τρίτο κριτήριο καλύπτεται από τους επιζήσαντες των διώξεων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της περιοχής γύρω από την πόλη Μπάφρα όπου από τους 25000 περίπου Έλληνες, δολοφονήθηκε το 90%, την περίοδο μεταξύ Φεβρουαρίου και Αυγούστου 1920. Το υπόλοιπο 10% εκτοπίστηκε από τις εστίες του και μεταφέρθηκε στο εσωτερικό της Μ.Ασίας δουλεύοντας σε απάνθρωπες συνθήκες σε τάγματα εργασίας, ενώ τα νεαρά κορίτσια και αγόρια δίνονταν σε χαρέμια εύπορων Τούρκων.

Το τέταρτο κριτήριο δεν μπορούμε να πούμε ότι καλύπτεται.

Το πέμπτο δε κριτήριο είναι εφεύρημα των Τούρκων και μάλιστα των Οθωμανών ιδρύοντας τους Γενίτσαρους. Καθώς όμως την συγκεκριμένη περίοδο 1915-1920 υπήρξε η άνοδος των Νεότουρκων που αντικατέστησαν το παλιό μοντέλο, πολλοί χριστιανικοί πληθυσμοί αναγκάστηκαν έμμεσα να εξισλαμισθούν υπό τον φόβο διώξεων. Πρέπει να αναφερθεί πως παρόλο που οι Νεότουρκοί ανέχονταν την διαφορετική θρησκεία των μειονοτήτων, δεν θα έλεγε κανείς το ίδιο για την Γλώσσα και την εθνότητα. Διαβάζουμε από το Συνέδριο των Νεότουρκων το 1911 στην Τουρκοκρατούμενη τότε Θεσσαλονίκη:

«Η Τουρκία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα. Οι μωαμεθανικές αντιλήψεις και η μωαμεθανική ισχύς πρέπει να κυριαρχήσουν στη χώρα. Κάθε άλλη θρησκευτική προπαγάνδα πρέπει να καταπνίγεται. Η ύπαρξη της αυτοκρατορίας εξαρτάται από τη δύναμη του νεοτουρκικού κόμματος και από τη συντριβή όλων των ανταγωνιστικών σ’ αυτό ιδεολογιών. Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να ολοκληρωθεί η πλήρης οθωμανοποίηση όλων των υπηκόων της Τουρκίας. Και ασφαλώς, είναι ολοκάθαρο ότι αυτό δε θα μπορέσει να γίνει με την πειθώ και κατά συνέπεια θα πρέπει να προσφύγουμε στην ένοπλη βία. Ο χαρακτήρας της αυτοκρατορίας πρέπει να μείνει μωαμεθανικός και θα πρέπει να δούμε ότι οι μωαμεθανικοί θεσμοί και οι μωαμεθανικές παραδόσεις θα πρέπει να γίνονται σεβαστά. Το δικαίωμα των άλλων εθνοτήτων να έχουν τις δικές τους οργανώσεις θα πρέπει να αποκλειστεί. Κάθε μορφή αποκέντρωσης είναι προδοσία στην Τουρκική Αυτοκρατορία. Οι εθνότητες είναι αμελητέες ποσότητες. Μπορούν να κρατήσουν τη θρησκεία τους, αλλά όχι τη γλώσσα τους. Η διάδοση της Τουρκικής γλώσσας είναι ένα από τα κυριότερα μέσα εξασφάλισης της μωαμεθανικής υπεροχής και της αφομοίωσης των μη μωαμεθανικών στοιχείων…».

¨Οσον αφορά την λεγόμενη βιομηχανοποίηση θα θέλαμε να αναφέρουμε τόσο τα τάγματα εργασίας όπου στέλνονταν σωρηδόν χριστιανικοί πληθυσμοί όσο και τις υποχρεωτικές μεταναστεύσεις χιλιάδων Ποντίων από την μια περιοχή στην άλλη χωρίς την παροχή νερού, τροφής ή στέγης από το Τουρκικό Καθεστώς. Η στέρηση των στοιχειωδών αυτών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ιδιότυπη ομηρία οδήγησε στον θάνατο χιλιάδες Έλληνες του Πόντου.

Μια ακόμη αναφορά του Αυστριακού πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη Pallavicini, περιέγραψε τα τουρκικά εγκλήματα στη μαρτυρική Αμισό:

«11 Δεκεμβρίου 1916. λεηλατήθηκαν 5 ελληνικά χωριά και κατόπιν κάηκαν. Οι κάτοικοι εκτοπίστηκαν. 12 Δεκεμβρίου 1916. Στα περίχωρα της πόλης καίγονται χωριά. 14 Δεκεμβρίου 1916. Ολόκληρα χωριά καίγονται μαζί με τα σχολεία και τις εκκλησίες. 17 Δεκεμβρίου 1916. Στην περιφέρεια Σαμψούντας έκαψαν 11 χωριά. Η λεηλασία συνεχίζεται. Οι χωρικοί κακοποιούνται. 31 Δεκεμβρίου 1916. 18 ελληνικά χωριά κάηκαν εξ ολοκλήρου, 15 ενμέρει, 60 γυναίκες περίπου βιάστηκαν. Ελεηλάτησαν ακόμη και εκκλησίες».

Αν αυτό δεν είναι βιομηχανοποίηση τότε τι είναι κ.Φίλη ?

Αντί επιλόγου

Η επιλογή της αναφοράς του κ.Φίλη στο γεγονός της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού μόνο τυχαία δεν είναι. Τις μέρες αυτές οργανώνεται η επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλ.Τσίπρα στην Άγκυρα. Η επίσκεψη αυτή γίνεται τόσο στα πλαίσια της επίλυσης του προσφυγικού προβλήματος που πιέζει σε πανευρωπαικό πλαίσιο. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ανέφερε «δεν έχουμε σκοπό να αφήσουμε την κυρία Μέρκελ να διαπραγματεύεται από μέρους της Ευρώπης με την Τουρκία. Εμείς είμαστε οι Ευρωπαίοι γείτονες της Τουρκίας και εμείς πρέπει να είμαστε αυτοί οι οποίοι θα αναλάβουμε πρωτοβουλίες στη διαδικασία του αναγκαίου διαλόγου με την Τουρκία».

Αγαπητέ Αλέξη, μια απορία θύμησε μας πότε έχει κερδίσει η Ελλάδα στα πλαίσια του διαλόγου με την Τουρκία και πότε μεσολάβησε η Ευρωπαική πλευρά υπέρ της χώρας μας…

Αύριο αγαπητοί αναγνώστες σας καλούμε να είστε όλοι παρόντες στο Σύνταγμα στις 16:00 απαιτώντας την παραίτηση του Υπουργού Παιδείας και σεβασμό της κυβέρνησης στα ψηφίσματα της Ελληνικής Βουλής για την Αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.