Συρια S-400

Τον γύρω του Διαδικτύου έκανε η είδηση της μεταφοράς S-400 στη Συρία. Το Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας αναγκάστηκε να διαψεύσει. Στη φωτό μπορεί να διακρίνει κανείς το ραντάρ 96 L6E ανεπτυγμένο και σε λειτουργία

Πριν από λίγες μέρες τον γύρω του διαδικτύου έκανε η είδηση ότι οι Ρωσικές Δυνάμεις που σταθμεύουν στην αεροπορική βάση της Λαττάκειας στη Συρία έχουν μεταφέρει αντιαεροπορικές συστοιχίες S-400. Οι συστοιχίες δε αυτές πέραν της προστασίας της Αεροπορικής βάσης καλύπτουν τον εναέριο χώρο τόσο της Συρίας όσο και των γειτονικών χωρών. Σε βάθος εκατοντάδων χιλιομέτρων φτάνουν και μέσα στον Τουρκικό Εναέριο χώρο. Οι ενδείξεις που οδήγησαν σε αυτά τα συμπεράσματα είναι η ανίχνευση μέσα από τον φωτογραφικό φακό, του ραντάρ πρόσκτησης στόχων 96L6E το οποίο σάρωνε τον εναέριο χώρο πέριξ της Λαττάκειας.

Το ραντάρ αυτό είναι στον βασικό εξοπλισμό του συστήματος S-400 και παρέχει την ικανότητα για παρακολούθηση ακόμη και στόχων που πετάνε σε χαμηλό ύψος. Μπορεί  λόγω του μικρού του βάρους και για μεγαλύτερη αποδοτικότητα να τοποθετηθεί πάνω σε ιστό 40V6 MR. Μέσω του κέντρου διοίκησης 55Κ6Ε μπορει να διασυνδεθεί και με παλαιότερες αντιαεροπορικές συστοιχίες όπως οι συστοιχίες S-300 PMU-1/2.

Διακρίνεται για την δυνατότητά του να διακρίνει και να κατηγοριοποιήσει ακόμη και πολύ μικρούς εναέριους στόχους με ελάχιστο RCS και μικρή ταχύτητα όπως μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η εμβέλεια του κυμαίνεται από 3 έως 300 km ενώ μπορεί να ιχνηλατήσει έως και 100 στόχους ταυτόχρονα. Δουλεύει στην C μπάντα συχνοτήτων (4-8 Ghz). Όπως όλα τα Ρωσικά συστήματα έτσι και αυτό έχει κατασκευαστεί με προοπτική την ελάχιστη Συντήρηση. Έτσι η πρώτη κύρια ανακατασκευή του ραντάρ γίνεται μετά από 10 χρόνια ή 12000 ώρες λειτουργίας. Ο προβλεπόμενος επιχειρησιακός χρόνος ζωής του ξεπερνάει τα 20 χρόνια.

Σε λειτουργία ανίχνευσης «all-attitulde» μπορει να περιστραφεί κατά 360 μοιρες στο αζιμούθιο και 0-20 μοίρες καθ’ύψος. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η δυνατότητα αναγνώρισης και κατηγοριοποίησης εναέριων στόχων με βάση το μοναδικό επιστρεφόμενο RCS τους και μόνο. Έτσι μπορεί να διακριθεί εάν ένας στόχος είναι μαχητικό αεροσκάφος, ελικόπτερο, πύραυλος κρουζ, ή UAV. Η ελάχιστη ταχύτητα ενός εισερχόμενου στόχου είναι τα 50 μέτρα/δευτερόλεπτο, στοιχείο σημαντικό για αναγνώριση ελικοπτέρων ή UAV.

96L6E-Deployed-Missiles.ru-2S

To εικονιζόμενο ραντάρ 96L6E πάνω σε φορέα  ΜΖΚΤ-7930

Οι πληροφορίες που συγκεντρώνει για τον κάθε εναέριου στόχο περιλαμβάνει την απόσταση, το ύψος και  το αζιμούθιο του. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες από την κατασκευάστρια εταιρεία κάνουν λόγο και για αναγνώριση της ακριβούς κλάσης του αεροσκάφους-στόχου τουλάχιστον για τους ευρέως διαδεδομένους τύπους όπως F-16/Mirage 2000/F-15/ελικόπτερο UH-60. Είναι έτσι και ένας έμμεσος τρόπος αναγνώρισης φίλου ή εχθρού IFF. Είναι ύπου διάταξης φάσης και το ελάχιστο ύψος αναγνώρισης στόχου και μπορεί να συνδεθεί με ειδική ραδιοζεύξη απευθείας με το ραντάρ εγκλωβισμού 30Ν6Ε Τomb Stone του συστήματος S-300 ή το αντιστοιχο Grave Stone του συστήματος S-400.

Όπως αναφέραμε και πιο πάνω το σύστημα είναι συμβατό τόσο με τις συστοιχίες S-400 όσο και τους S-300. Αυτο επίσης σημαίνει πως μπορεί να διασυνδεθεί με τα αντίστοιχα Κέντρα Ελέγχου και Διοίκησης. Έτσι οι πληροφορίες μπορούν να φτάσουν ακόμη και σε μεμονωμένες συστοιχίες Tor-M1 ή συστήματα Buk M2. Μπορεί να διασυνδεθεί μέσω ραδιοζεύξης ή με καλώδιο με τα ακόλουθα Κέντρα Διοίκησης Baikal-1E, Senezh-M1E, Osnova-1E και Pole-E.

Ιδιαίτερα το σύστημα Baikal-1E χρησιμοποιείται από την Συριακή Αεροπορία και κατευθύνει τις συστοιχίες S-125 Neva/S-125M Pechora οι οποίες έχουν αναβαθμιστεί από την Ρωσική πλευρά. Με τον τρόπο αυτό ολοκληρώνεται η αναβάθμιση παλαιών συστημάτων στα οποία δίνονται ακριβείς πληροφορίες για εναέριους στόχους κάνοντας πιθανή μια κατάρριψη.

Καθώς μέχρις στιγμής δεν έχουν βρεθεί φωτογραφίες με το ραντάρ Grave Stone ή τους 5P85TE2 εκτοξευτές πυραύλων 48N6 του συστήματος S-400, δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί πλήρως η ύπαρξή του στηνπεριοχή. Πιθανόν οι Ρώσοι να κατέβασαν σε Συριακό Έδαφος Συστοιχίες S-300 τις οποίες κάλιστα μετά από μελλοντική αποχώρηση θα μπορούσαν να μεταπωλήσουν στο καθεστώς Άσσαντ. Η ύπαρξη μιας συστοιχίας S-400 εξάλου θα ήταν φάουλ από Ρωσική Πλευρά καθώς στην περιοχή υπάρχουν δεκάδες αεροσκάφη ELINT/ESM τα οποία θα προσπαθούσαν να «κλέψουν» την υπογραφή ραντάρ των S-400 και μετά από μεγάλης διάρκειας παρακολούθηση να αποκρυπτογραφήσουν τον τρόπο λειτουργίας του, τον τρόπο αναπήδησης συχνοτήτητων καθώς και το εύρος ζώνης εκπομπής του ραντάρ εγκλωβισμού. Η συγκέντρωση τέτοιας πληροφορίας από τον καιρό της Ειρήνης θα ήταν επιβλαβής για τα Ρωσικά Συμφέροντα.

To σύστημα έχει προσφερθεί και στην χώρα μας για αναβάθμιση με τις υπάρχουσες συστοιχίες στην Κρήτη τόσο στα πλαίσια ενός συνολικού προγράμματος όσο και σαν ξεχωριστή επιλογή. Ωστόσο μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάτι νεότερο από την Ελληνική Στρατιωτική και Πολιτική Ηγεσία, καθώς στα πλαίσια της δημοσιοοικονομικής προσαρμογής το σύνολο σχεδόν των αμυντικών προμηθειών με ελάχιστες εξαιρέσεις έχουν παγώσει.