ΟΧΥΡΟ ΚΥΠΡΟΣ: Ναυτική και Αεροπορική άμυνα Κύπρου

ΟΧΥΡΟ «ΚΥΠΡΟΣ»: Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΠΥΡΑΥΛΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΟΖ

Η χρήση πυραυλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς εναντίον αεροσκαφών, πλοίων και επίγειων στόχων ως μέσο αμφισβήτησης της Tουρκικής αεροναυτικής υπεροχής στην περιοχή της Κύπρου.

exocet_mm40_block3_4

H αεροναυτική αποτροπή είναι το στοιχείο κλειδί για την αποτελεσματική άμυνα της Μεγαλονήσου

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τόλιας

Οι προ έτους τουρκικές προκλήσεις εντός της Κυπριακής ΑΟΖ επανέφεραν στο προσκήνιο για πρώτη φορά μετά από χρόνια την ναυτική διάσταση της κυπριακής αποτροπής. Η προκλητική στάση της Άγκυρας, έναντι της οποίας η Κύπρος αδυνατεί να προβάλει την παραμικρή αντίδραση εξαιτίας ανυπαρξίας σχετικών ( αεροναυτικών ) μέσων, επιβάλλει την συνολική αναθεώρηση του αμυντικού δόγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά τρόπο που η τελευταία να καταστεί ικανή να προβάλλει αποτρεπτική ισχύ στο σύνολο της επικράτειας της και όχι μόνο στον χερσαίο χώρο. Τους μήνες που ακολούθησαν ακούστηκαν προτάσεις για ενίσχυση της Κυπριακής αεροναυτικής άμυνας στην μορφή της απόκτησης περιπολικών ανοικτής θαλάσσης και πυραυλακάτων. Στις παρακάτω γραμμές θα επιχειρηθεί μια ρεαλιστική προσέγγιση στο όλο ζήτημα, μακριά από μαξιμαλιστικές προτάσεις που δεν λαμβάνουν υπόψη τους τα πραγματικά δεδομένα.

Καταρχήν είναι απαραίτητο να γίνουν κάποιες επισημάνσεις. Δυστυχώς πρέπει να γίνει παραδεκτό πως τα συνολικά μεγέθη της στρατιωτικής αντιπαράθεσης στην Μεγαλόνησο είναι εις βάρος της ελληνικής πλευράς. Ο εχθρός διαθέτει μεγάλη υπεροχή ( συντριπτική στο αεροναυτικό πεδίο ), ενώ τα κατεχόμενα της Βόρειας Κύπρου πρέπει, από στρατιωτικής πλευράς, να αντιμετωπίζονται ως ένα εκτεταμένο προγεφύρωμα που δίνει τη δυνατότητα στον αντίπαλο να απειλεί τα ελεύθερα εδάφη της Κύπρου. Ως εκ τούτου κάθε απόπειρα συμμετρικής πολεμικής αντιπαράθεσης από ελληνικής πλευράς είναι δύσκολο να φέρει κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Η ελληνική πλευρά πρέπει να δομήσει την άμυνα της πάνω σε ένα δόγμα ασυμμετρικού πολέμου, λαμβάνοντας υπόψη την συντριπτική υπεροχή του αντιπάλου. Κατά συνέπεια, για να μεταφερθούμε στον τομέα της αεροναυτικής άμυνας, κάθε σκέψη για απόκτηση για απόκτηση και αντιπαραβολή απέναντι στις εχθρικές δυνάμεις ισοδύναμων μέσων προβολής ισχύος πρέπει να αποκλειστεί. Η Κύπρος πρέπει να παίξει από την πλευρά του αδύναμου και αυτό πρέπει να αντανακλάται στις εξοπλιστικές της επιλογές.

Πρέπει να τύχει καταννόησης ότι το ελληνικό στρατηγικό μειονέκτημα στην Κύπρο δεν οφείλεται μόνο στην μεγάλη απόσταση της τελευταίας από την μητροπολιτική χώρα αλλά και στην εγγύτητα της προς την Τουρκία. Μια απλή ματιά στον χάρτη μπορεί να αποκαλύψει ανάγλυφα στον οποιονδήποτε, ακόμα και άσχετο με την έννοια της στρατηγικής, την προφανή γεωστρατηγική αδυναμία της Κύπρου να αναπτύξει ικανές συμβατικές αεροναυτικές δυνάμεις σε μικρή απόσταση από μια περιοχή όπου ο αντίπαλος διατηρεί σημαντικές ναυτικές και αεροπορικές βάσεις.

NIKOFOROS MILITARY EXERCISE ON CYPRUS

Για να κερδηθεί ο πόλεμος στο έδαφος πρέπει να περιοριστεί όσο το δυνατόν η δυνατότητα της Τουρκίας να ενισχύσει τις Δυνάμεις Κατοχής από Αέρος ή Θαλάσσης

Δηλώνουμε αντίθετοι στην προοπτική απόκτησης μαχητικών αεροσκαφών και πολεμικών σκαφών ικανού μεγέθους και ισχύος πυρός για δύο λόγους:
α) Γιατί κάτι τέτοιο θα εξαντλούσε τις ούτως ή άλλως περιορισμένες οικονομικές ( και όχι μόνο ) δυνατότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας.

β) Γιατί παρόμοιες κινήσεις δεν θα μετέβαλαν σε σημαντικό βαθμό το ισοζύγιο ένοπλης ισχύος και θα προσέφεραν στον αντίπαλο σε περίπτωση μετατροπής της κρίσης σε θερμή την ευκαιρία για μια εύκολη επικράτηση.

Ως εκ τούτου, η αερο-ναυτική άμυνα της Κύπρου πρέπει να βασιστεί σε συστήματα που μπορούν να προσβάλλουν τον εχθρό από μακριά και τα ίδια να είναι προστατευμένα για να επιβιώσουν. Αυτό πιστεύουμε ότι εξασφαλίζεται αφενός με την θεώρηση της Κύπρου ως ενός «οχυρού» και αφετέρου με την χρήση πυραυλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς, που προστατεύονται μέσα στο «οχυρό».

Οι οχυρώσεις είναι το καταφύγιο του αδύνατου (Σαντάμ, Ιράν έχουν καταφύγει σε υπόγειες εγκαταστάσεις απέναντι στην αμερικανική και ισραηλινή αεροπορική κυριαρχία) και στην περίπτωση της Κύπρου είναι ο μοναδικός τρόπος για να δημιουργηθεί μια αεροναυτική άμυνα η οποία φυσικά δεν θα κατανικήσει τον εχθρό ως παθητική εκ φύσεως, αλλά αφενός θα του δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα και εμπόδια να λειτουργήσει ανεξέλεγκτος και αφετέρου θα προσφέρει σημαντική υποστήριξη στις Ελληνικές ή άλλες «Συμμαχικές» δυνάμεις που θα προστρέξουν σε βοήθεια ή θα επιχειρήσουν στην θαλάσσια περιοχή προς υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου.

Το «οχυρό» προσφέρει ο ορεινός όγκος του Τρόοδος μέσα στον οποίο θα μπορούσαν να κρυφτούν κινητά αντιαεροπορικά, αντιπλοϊκά και τακτικά βαλλιστικά συστήματα, που θα εμφανίζονται θα πυροβολούν και θα αποχωρούν σε υπόγεια καταφύγια ή σε καλυμμένες θέσεις. Τα βλήματα αυτά σε συνδυασμό με ένα δίκτυο εντοπισμού στόχων και μετάδοσης δεδομένων, θα συνιστούν έναν πολύ σοβαρό κίνδυνο για πλοία και αεροσκάφη της Τουρκίας σε μεγάλες αποστάσεις από την Κύπρο.

Η Κύπρος οφείλει να κινηθεί έξυπνα και στην ισχύ του αντιπάλου να αντιτάξει ευελιξία πνεύματος και ικανότητα προσαρμογής.

Για να γίνουμε πιο απτοί και συγκεκριμένοι, οι εξοπλιστικές επιλογές της Ε.Φ πρέπει να κινούνται στα πλαίσια του ρεαλιστικά εφικτού, ήτοι της απόκτησης οπλικών συστημάτων και μέσων, ικανών να προβάλλουν ισχύ σε απόσταση, να απειλούν αξιόπιστα την δεδομένη υπεροχή του αντιπάλου και ταυτόχρονα να είναι σχετικά χαμηλού κόστους και αναγκών επάνδρωσης και υποστήριξης.

Στον ναυτικό τομέα, όπως προείπαμε κάθε σκέψη για την απόκτηση στολίσκου σκαφών επιφανείας( κορβετών , πυραυλακάτων, κανονιοφόρων ) πρέπει να αποκλειστεί. Με δεδομένη την ναυτική και κυρίως αεροπορική υπεροχή του αντιπάλου και την εγγύτητα των βάσεων του στην περιοχή ενδιαφέροντος, τέτοιες μονάδες δεν θα μπορούσαν να δράσουν σε περιβάλλον υψηλής απειλής και θα καταβυθίζοταν δίχως ιδιαίτερη προσπάθεια εκ μέρους του αντιπάλου σε περίπτωση πολεμικής σύρραξης. Η Κύπρος δεν θα μπορούσε άλλωστε να αποκτήσει και να λειτουργήσει τέτοια μέσα λόγω των περιορισμένων της μεγεθών. Το μέγιστο που πρέπει να επιδιωχθεί από πλευράς απόκτησης σκαφών επιφανείας, είναι η απόκτηση μικρού αριθμού ( 2 ) περιπολικών ανοικτής θαλάσσης σχετικά ελαφρά οπλισμένων με στόχο την επίδειξη παρουσίας σε περίοδους ειρήνης, έντασης ή κρίσης, με βασική ικανότητα αυτοάμυνας σε περίπτωση εμπλοκής.

Αντί αυτού, η Κύπρος θα έπρεπε να επιλέξει την απόκτηση μέσων μεγάλης καταστρεπτικότητας, αποδεκτού κόστους και μεγάλης επιβιωσιμότητας σε περιβάλλον έντονης απειλής.

 

590_7f7e8b35c08942cb428b64b7c49d075c

H χρήση μικρών υποβρυχίων όπως το Γαλλικό Andastra που θα εξορμούν από υποβρύχιους όρμους θα μπορούσε να αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της Κυπριακής Άμυνας. Μικρό κόστος χρήσης και απόκτησης, ολιγομελές πλήρωμα με αντίβαρο την χαμηλή ακτίνα δράσης που για τα δεδομένα της Κύπρου δεν είναι τόσο απαραίτητη

Αν θέλαμε να προχωρήσουμε σε συγκεκριμένες προτάσεις θα είχαμε να προτείνουμε τα ακόλουθα:

1) Απόκτηση μικρού αριθμού υποβρυχίων της κατηγορίας του Γαλλικού Andrasta και του νέου Ρωσικού μίνι υποβρυχίου PiranyaT. Το πρώτο είναι ένα σχέδιο Γαλλικής προέλευσης των ναυπηγείων της DCNS, εκτοπίσματος 855 τόννων, ικανό για επίτευξη ταχύτητας 15 κόμβων και οπλισμό 6 τορπιλοσωλήνες των 533 mmγια την εξαπόλυση τορπιλών και Κ/Β κατά πλοίων. Έχει πλήρωμα 19 ατόμων, ενώ δύναται να μεταφέρει επιπλέον δύο επιβάτες και 6 δύτες. Μπορεί να εξοπλιστεί ενδεικτικά με την τορπίλη Blackshark η οποία είναι τορπίλη ενσύρματης καθοδήγησης, ενσωματώνοντας ένα προωστικό σύστημα εξαιρετικά χαμηλού θορύβου με τη χρήση ηλεκτρικών συσσωρευτών,με εμβέλεια 22 χιλιομέτρων με ταχύτητα 52 κόμβων και 75-90 χιλιομέτρων με ταχύτητα 12 κόμβων. Φέρει κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας ενώ έχει συνολικό μήκος 6.3 μέτρα. Εκτός της ενσύρματης,μέσω οπτικής ίνας,καθοδήγησης,η τορπίλη διαθέτει ικανότητα αυτόνομης καθοδήγησης προς τον στόχο με τη χρήση ενός εξαιρετικά σύγχρονης τεχνολογίας σόναρ,ενεργού και παθητικού,διαθέτωντας ταυτόχρονα δυνατότητα πολλαπλής εμπλοκής στόχων και προηγμένα χαρακτηριστικά αντι-αντιμέτρων. Έχει ικανότητα εμπλοκής,τόσο υποβρύχιων στόχων όσο και στόχων επιφανείας και μπορεί να εκτοξευτεί από τον τορπιλοσωλήνα,τόσο με τη χρήση της μεθόδου “swim-out” με τον τορπιλοσωλήνα πληρωμένο με νερό,όσο και με τη χρήση της μεθόδου “push-out”. Η τορπίλη μπορεί να βληθεί σε εξαιρετικά ρηχά νερά ή ακόμα και από υποβρύχια επικαθήμενα στον πυθμένα της θάλασσας. Σύμφωνα με τον ιστιότοπο της DCNS “πρόκειται για ένα επιθετικό υποβρύχιο μη επανδρωμένο σύστημα παρά για συμβατική τορπίλη” λόγω της προηγμένης τεχνολογίας που ενσωματώνει και την κατατάσσει στην κορυφή της λίστας παρόμοιων συστημάτων.

Στον οπλισμό των Andrasta μπορούν να προσθεθούν και Κ/Β εναντίον πλοίων SM-39 Exocet που είναι η υποβρύχια εκτοξευόμενη έκδοση του γνωστού από την παρουσία του στο ελλαδικό και κυπριακό οπλοστάσιο MM-40. Το βλήμα έχει βάρος 655 κιλά, μήκος 4,69 μέτρα και διάμετρο 350 mm ενώ επιτυγχάνει ταχύτητα 0,92 Mach και εμβέλεια 72 χιλιομέτρων.

Όσο αφορά το δεύτερο αποτελεί εξέλιξη των υποβρυχίων-“νάνων” κλάσης Losos του Σοβιετικού ναυτικού. Τα συγκεκριμένα σκάφη είχαν εκτόπισμα 390 τόννων σε κατάδυση, ταχύτητα 6,43 κόμβων εν καταδύσει, πλήρωμα 9 ανδρών και οπλισμό 2 τορπίλες ή 2 φορείς πόντισης ναρκών. Εκτιμάται πως η νέα έκδοση θα έχει ισχυρότερο οπλισμό και βελτιωμένα υδροδυναμικά χαρακτηριστικά, που θα της επιτρέπουν να αναπτύξουν μεγαλύτερες ταχύτητες.

IMDS-2011_136

To υποβρύχιο Piranya-T μπορεί να αποτελέσει μια λύση μικρότερου κόστους για την Κυπριακή Αποτροπή

Τα PiranyaT πέραν των κλασικών τορπιλών δυνανται να φέρουν και την πυραυλοωθούμενη τορπίλη VA-111 “Shkval 2” με βεληνεκές 11-15 χλμ και μέγιστη ταχύτητα πέρα των 200 κόμβων που υπόσχεται να στείλει στον πάτο της θάλασσας ακόμη και σκάφη μεγέθους καταδρομικού!!!

Εκτιμούμε πως η απόκτηση 2 υποβρυχίων Andrasta και 2-4 υποβρυχίων PiranyaT αποτελεί ρεαλιστικό στόχο, σαφώς μέσα στις δυνατότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το υποβρύχιο χαρακτηρίζεται εκ της φύσης του για την ικανότητα του να επιχειρεί ανεντόπιστο, να προσεγγίζει αφανώς τον στόχο του και να τον προσβάλλει αιφνιδιαστικά κάτι πολύτιμο σε περιβάλλον έντονης εχθρικής απειλής. Όσον αφορά τον τρόπο χρήσης των εν λόγω υποβρυχίων δεν θα είναι ασφαλώς η προβολή ναυτικής ισχύος αλλά η λειτουργία τους μέσα στα πλαίσια ενός δόγματος ναυτικού ανταρτοπολέμου ( επιθέσεις hitandrun, μεταφορά ομάδων ειδικών επιχειρήσεων, πόντιση ναρκών ). ). Στους στόχους θα περιλαμβάνοταν εχθρικά πολεμικά πλοία μάχης και αποβατικά μεταφοράς ενισχύσεων στα κατεχόμενα εδάφη, οι λιμενικές εγκαταστάσεις τόσο των κατεχομένων( Κερύνεια, Αμμόχωστος ), όσο και της απέναντι ακτής (Μερσίνα, Αττάλεια, Αλεξανδρέτα ), καθώς και η διεξαγωγή ειδικών επιχειρήσεων όπως η ανακατάληψη εξέδρων πετρελαίου-αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο με την μεταφορά ομάδων ειδικών επιχειρήσεων.Τα υποβρύχια πρέπει εν καιρώ ειρήνης να ελλιμενίζονται σε υπόγειες, καλά φυλασσόμενες εγκαταστάσεις, ανάλογες με τις εγκαταστάσεις που είχε κατασκευάσει το καθεστώς Χότζα στην Αλβανία την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Κάτι τέτοιο, πέραν της προστασίας σε περίπτωση απόπειρας προσβολής τους που θα τα παρείχε, θα τα προστάτευε από την εχθρική παρατήρηση μεγιστοποιώντας τον βαθμό αβεβαιότητας του αντιπάλου σχετικά με τις κινήσεις τους.

Παρακολουθήστε στο τέλος του βίντεο μετά την περιγραφή του συστήματος από τον Denis Couillard, Διευθύνων Σύμβουλος στην MBDA, την εκτόξευση πυραύλων Exocet Block 3 κατά την εκτέλεση επιχειρησιακών δοκιμών

2) Στήσιμο ενός πλέγματος αντιπλοϊκών βλημάτων. Πέραν την προμήθειας επιπλέον συστημάτων MM-40 Exocet ( αυτή την στιγμή διατίθονται 3 εκτοξευτές ) που θα επιτρέψουν την δημιουργία 3 πλήρων πυροβολαρχιών του συστήματος με 9-12 εκτοξευτές (κάτι που θα επέτρεπε την ολόπλευρη κάλυψη της Μεγαλονήσου ) και αναβάθμιση τους στο επίπεδο Block III που θα τους προσδώσει βεληνεκές 180 Km και αυξημένη αποτελεσματικότητα, απαιτείται η προμήθεια κάποιου πιο εξελιγμένου και αυξημένης καταστρεπτικότητας συστήματος όπως π.χ του Ρωσοϊνδικού Brahmos. Η απόκτηση έστω και μιας πυροβολαρχίας του εν λόγω συστήματος με βεληνεκές τα 300-500 Km ( ανάλογα με την πηγή ) θα μετέβαλλε άρδην τον βαθμό ανασφάλειας του τουρκικού στόλου πέριξ της Κύπρου και θα τον καθιστούσε πολύ επιφυλακτικό στις κινήσεις του. Επίσης πρέπει να τονισθεί πως τα Brahmos λόγω της βαριάς πολεμικής κεφαλής που φέρουν και της ταχύτητας τους που τα καθιστά πιθανώς μη ανασχέσιμα από τα αντιπυραυλικά συστήματα που διαθέτουν τα τουρκικά σκάφη, απειλούν θανάσιμα ναυτικούς στόχους μεγέθους φρεγάτας καθώς αρκεί ένα βλήμα για να καταβυθιστεί ανάλογου εκτοπίσματος στόχος, κάτι που εκτός από την επιχειρησιακή, έχει και μεγάλη ψυχολογική επίδραση στον αντίπαλο…

brahmos-2_1

Η απόκτηση υπερηχητικών αντιπλοικών πυραύλων όπως ο Brahmos II (εξελιξη του ρωσο-ινδικού Brahmos) θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο για το Τουρκικό Ναυτικό για νηοπομπές μεταφοράς ενισχύσεων. Δεδομένου ότι η νεότερη έκδοση του πυραύλου Brahmos θα μπει σε υπηρεσία στο άμεσο μέλλον το 2017 και θα αναπτύσει ταχύτητα 7 Mach κανένα εν ενεργεία αντιπυραυλικό σύστημα δεν θα μπορεί να το σταματήσει

Σε δεύτερο χρόνο θα μπορούσε να μελετηθεί η απόκτηση μιας πυροβολαρχίας της νέας υπέρ-υπερηχητικής έκδοσης του Brahmos, της Brahmos II με βεληνεκές τα 300 Km που μπορεί όμως να πιάσει την ασύλληπτη ταχύτητα των 7(!) Mach που θα “κλείδωνε” ουσιαστικά την ευρύτερη πέριξ της νήσου περιοχή και θα καθιστούσε απαγορευτική την κίνηση οποιασδήποτε ναυτική μονάδος επιφανείας του αντιπάλου. Στην ουσία η Κύπρος πρέπει να λογίζεται σαν ένα μεγάλο «αβύθιστο» σκάφος, ικανό να φέρει πολλαπλά πυραυλικά συστήματα και ευρισκόμενο σε θέση να διεξάγει “πόλεμο πυραύλων από ασφαλή θέση”, αντιτάσσοντας στην ισχύ του αντιπάλου μεγάλης καταστρεπτικότητας και σχετικά μικρού κόστους συστήματα που μεταβάλλουν τους ποιοτικούς δείκτες της αντιπαράθεσης.

cuced

Η απόκτηση υπερταχέων σκαφών όπως το εικονιζόμενο DV-33 μπορεί να έχει πολλαπλές εφαρμογές τόσο σε πολιτική χρήση όσο και σε στρατιωτική. Μπορεί να μεταφέρει ακόμη και βλήματα Exocet. Με χαμηλό ίχνος ραντάρ και μεγάλη ταχύτητα είναι ιδανικό για ναυτικό «ανταρτοπόλεμο»

3) Απόκτηση ικανού αριθμού υπερταχέων σκαφών κρούσης. Στην διεθνή αγορά προσφέρονται αρκετά υποδείγματα που συνδυάζουν μικρό μέγεθος, μεγάλη ταχύτητα και γενικά ευελιξία και ασυνήθιστα ισχυρό για το μέγεθος του οπλισμό. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια εκδοχή θαλάσσιου “ανταρτοπολέμου”, που επιτρέπει στον «Δαβίδ» να σταθεί με αξιώσεις απέναντι στον «Γολιάθ». Για την Κύπρο ενδείκνυται η μελέτη της Γαλλικής σειράς Interceptor της CMN. Πρόκειται για σκάφη εξαιρετικά σύγχρονης σχεδίασης, με προηγμένα χαρακτηριστικά που περιλαμβάνουν σύγχρονης φιλοσοφίας σχεδίαση, ικανότητα επίτευξης υψηλής ταχύτητας, χαμηλό προφίλ και γενικότερα τεχνολογία διαχείρισης ίχνους και βαρύ έως βαρύτατο για το μέγεθος τους οπλισμό που φτάνει έως την ικανότητα υποδοχής κατευθυνόμενων βλημάτων και βλημάτων εναντίον πλοίων! Ειδικά το DV-33 φέρει πλούσιο οπλισμό που περιλαμβάνει σταθεροποιούμενο πυργίσκο οπλισμού στην πλώρη με πυροβόλο 25-30 χλστ που μπορεί να συνδυαστεί με Κ/Β AGM-114 HELLFIRE ή κάποιο άλλο ανάλογο, εκτοξευτή Sadral για βλήματα Mistral, καθώς και κατευθυνόμενα αντιπλοϊκά βλήματα της κατηγορίας του MM-40 Exocet, με μέχρι τέσσερα βλήματα να μπορούν να μεταφερθούν.

4) Απόκτηση αριθμού ελικοπτέρων ναυτικής συνεργασίας/κρούσης εξοπλισμένα με βλήματα εναντίον πλοίων. Ενδεικτικά αναφέρονται ο συνδυασμός Super Puma/AM-39 Exocet και η ναυτική έκδοση του ελικοπτέρου Ka-52,Ka-52KM που δύναται να φέρει βλήματα εναντίον πλοίων Kh-35 Uran με βεληνεκές τα 130 Km στην βασική του έκδοση. Πιστεύουμε πως η απόκτηση ενός αριθμού 6-8 ελικοπτέρων καλύπτει τις ανάγκες της Διοίκησης Ναυτικού της Ε.Φ ενώ είναι και οικονομικά προσιτή. Προτείνονται ελικόπτερα διότι αυτά μπορούν να δράσουν από προκεχωρημένες βάσεις/αεροδρόμια με λιτές απαιτήσεις λειτουργίας και να αποκρυβούν εύκολα ( π.χ δρώντας από ξέφωτα δασών ).

m02006120200227

H χρήση ελικοπτέρων Super Puma εξοπλισμένων με πυραύλους Exocet είναι μια λύση χαμηλού κόστους και άμεσα υλοποιήσιμη καθώς και τα δύο μέσα βρίσκονται σε υπηρεσία με τις Ελληνικές και Κυπριακές Ένοπλες Δυνάμεις

5) Αναβάθμιση της Μονάδας Υποβρυχίων Καταστροφών ( Μ.Υ.Κ ) με προσωπικό, υλικά και μέσα. Θεωρούμε πως η δημιουργία ενός πυρήνα 30-40 επαγγελματιών στελεχών πλασιούμενων από μεγαλύτερο αριθμό καλά εκπαιδευμένων κληρωτών/εφέδρων είναι ρεαλιστικός στόχος,ικανός να συμβάλει στην επαύξηση της μαχητικής ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας αρκεί βέβαια να χρησιμοποιηθούν επιθετικά και να μην επαναληφθεί το παράδειγμα του 1974 όπου το στοιχείο των ΟΥΚ έλαμψε δια της αδρανείας του.

6) Απόκτηση αριθμού ( 2 ) ραντάρ ΟΤΗ για την επιτήρηση στόχων επιφανείας και χαμηλά ιπτάμενων στόχων.

7) Η απόκτηση UAV για επιτήρηση και κρούση. Στην ουσία τα εν λόγω UAV θα αποτελούσαν μέρος του δικτύου εντοπισμού και ιχνηλάτησης του χερσαίου και θαλάσσιου χώρου που περιγράφηκε παραπάνω, προσθέτοντας ικανότητες ελαφράς κρούσης με ειδικά όπλα τα οποία δύνανται να μεταφέρουν. Πλέον πιθανή πηγή προμήθεια του σχετικού εξοπλισμού κρίνεται το Ισραήλ το οποίο έχει παράδοση στην κατασκευή και επιχειρησιακή χρήση παρόμοιου εξοπλισμού ενώ τελευταία έχει συσφίξει τις σχέσεις του με την Κυπριακή Δημοκρατία. Ενδεικτικά αναφέρονται τα παραδείγματα του UAV Heron και των Hermes 450

Hermes_450.jpg

Η απόκτηση UAV όπως το Hermes 450 θα αποδώσει τα μέγιστα σε περιπολίες επιτήρησης

και Hermes 900. Κατόπιν ελληνικής απαίτησης θα μπορούσαν να εξοπλιστούν με κατευθυνόμενα βλήματα της κατηγορίας του Spike –ER με βεληνεκές περί τα 8 χιλιόμετρα για προσβολή στόχων εδάφους και επιφανείας. Γενικά η χρήση UAV ενδείκνυται καθώς προσφέρουν την δυνατότητα επιχειρήσεων χωρίς να εκτίθεται σε κίνδυνο το προσωπικό ενώ σε περίπτωση απώλειας τους δεν προβληματίζουν ιδιαίτερα.

Ενίσχυση Αεράμυνας Κύπρου

Ανάλογη πρέπει να είναι και η προσέγγιση στον τομέα της από αέρος άμυνας. Κάθε σκέψη περί αγοράς μαχητικών πρέπει να εγκαταληφθεί και η προσπάθεια να κατευθυνθεί σε ρεαλιστικότερους στόχους.

Αυτοί μπορεί να σχετίζονται γύρω από το χτίσιμο μιας πολυστρωματικής και επικαλυπτόμενης αντιαεροπορικής ομπρέλας και απόκτησης συστημάτων προσβολής στόχων εδάφους όπως βαλλιστικά βλήματα και βλήματα cruise, επαρκή υποκατάστατα της αεροπορικής ισχύος.

Πιο συγκεκριμένα προτείνεται:

1) Η απόκτηση συστημάτων VSHORADS όπως η ενίσχυση σε αριθμούς των Atlas/Mistral, η απόκτηση πρόσθετων συστημάτων MANPADS όπως τα Ρωσικά SA-18/SA-24 καθώς και η απόκτηση εποχούμενων εκδόσεων αυτών. Πρέπει εξάλλου να εξεταστεί η πιθανότητα απόκτησης σε ικανούς αριθμούς του συστήματος TunguskaM1 για την κάλυψη των Τ/Θ και Μ/Κ σχηματισμών της Ε.Φ.

2) Η ενίσχυση των συστημάτων SHORADS TORM1 με την απόκτηση της νεώτερης έκδοσης TORM2 και αναβάθμιση των υπαρχόντων στο ίδιο επίπεδο, καθώς και η απόκτηση του συστήματος PantsirS1. Θεωρούμε πως η κατοχή εκ μέρους της Ε.Φ μιας μοίρας συστημάτων TORM2 (12-16 συστήματα ) και μιας πυροβολαρχίας (6 συστήματα) PantsirS1 καλύπτει τις ανάγκες της και προβάλλει μια ισχυρή δύναμη αποτροπής.

Buk-M1-2_air_defence_system_in_2010

H ενίσχυση των BUK ή η αναβάθμισή τους στην έκδοση Μ3 θα έπρεπε να εξεταστεί ως μια λύση χαμηλού κόστους και αυξημένης απόδοσης

3) Η απόκτηση/συμπλήρωση των Buk στην έκδοση –M2, σε τέτοιον αριθμό ώστε να συμπληρωθεί μια πλήρης Μοίρα. Υπό εξέταση πρέπει κάποια στιγμή να τεθεί η πιθανότητα προμήθειας τόσο της προηγμένης έκδοσης BukM3 όσο και του νέου μέσου βεληνεκούς συστήματος S-350 όποτε αυτά τεθούν σε Ρωσική υπηρεσία.

4) Η απόκτηση Α/Α συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς όπως 2-3 πυροβολαρχιών S-300PMU2 Favorit ή ακόμα και S-400, που στόχο θα έχουν την παροχή κάλυψης στις χερσαίες αλλά και ναυτικές μονάδες της Ε.Φ. Η απόκτηση των εν λόγω συστημάτων με μέγιστα βεληνεκή που αρχίζουν από τα 200 Km( –PMU-2 ) και φθάνουν τα 400(!) Km ( S-400 ), πέραν του ότι θα ολοκλήρωνε την α/α ομπρέλα της Ε.Φ, θα “κλείδωνε” τον εναέριο χώρο πάνω από την Κύπρο και θα απειλούσε την αεροπορική υπεροχή του αντιπάλου σε σεβαστή απόσταση πέριξ της νήσου. Με τέτοια συστήματα στο δυναμικό της η Ε.Φ θα μπορούσε να αμφισβητήσει την δεδομένη αεροπορική υπεροχή του αντιπάλου, θέτοντας περιορισμούς στις κινήσεις του, αναγκάζοντας τον να δεσμεύσει δυνάμεις για την εξουδετέρωση τους και καθιστώντας επίφοβο το περιβάλλον γι’αυτόν. Στην ουσία το χτίσιμο μιας πολύπλευρης και πολυεπίπεδης Α/Α ομπρέλας θα αποτελούσε επαρκές υποκατάστατο της αεροπορικής ισχύος, προσφέροντας στην Ε.Φ την δυνατότητα να δρα με σχετική ασφάλεια και αίρωντας σε μεγάλο βαθμό το πλεονέκτημα που απολαμβάνει ο αντίπαλος στον αέρα και καθιστώντας το περιβάλλον από πλευράς απειλής ιδιαίτερα οξύ. Στόχοι όπως σχηματισμοί μαχητικών αεροσκαφών ιπτάμενων σε μεγάλα ύψη, αεροσκάφη Η/Π ακόμη και αεροσκάφη AWACS θα έμπαιναν στο στόχαστρο των Ελληνοκυπριακών δυνάμεων. Στο πλαίσιο αυτό η απόκτηση Α/Α συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς θα έρχοταν να προσθετεί σαν «κερασάκι στην τούρτα» στην ήδη υπάρχουσα αντιαεροπορική ομπρέλα της Ε.Φ.

s-300_favorit_1

H επέκταση της Κυπριακής Αεράμυνας με συστήματα όπως το S-300 PMU-1/2 θα επιτρέψει την αποτελεσματική αντιμετώπιση των πυραύλων Yildirim πάνω από όλη την Κυπριακή Επικράτεια

5) Η προμήθεια μιας πλήρους πυροβολαρχίας ( 6 συστήματα ) του Ρωσικού συστήματος βαλλιστικών βλημάτων IskanderE με εμβέλεια τα 280 Km και μιας πυροβολαρχίας της έκδοσης προσβολής στόχων εδάφους του ΡωσοΪνδικού συστήματος Brahmos που θα προσδώσουν στην Ε.Φ την δυνατότητα προβολής στόχων ενδιαφέροντος σε μεγάλη απόσταση, όχι μόνο επί Κυπριακού εδάφους αλλά και στην απέναντι Μικρασιατική ακτή. Στόχοι όπως το λιμάνι της Μερσίνας και της Αττάλειας θα τίθοταν για πρώτη φορά εντός του βεληνεκούς της Ε.Φ, αναγκάζοντας τον αντίπαλο στην αναζήτηση επιχειρησιακών και τακτικών συμβιβασμών. Τα συγκεκριμένα συστήματα χαρακτηρίζονται από αυξημένη καταστρεπτικότητα, ενώ λόγω μεγέθους αποκρύβονται σχετικά εύκολα και δεν απαιτούν εκτεταμένη αλυσίδα διοικητικής μέριμνας. Άλλος πιθανός υποψήφιος είναι το Ισραηλινής προέλευσης βαλλιστικό σύστημα LORA με εμβέλεια 250-300 Km και βάρος πολεμικής κεφαλής 570 Kg ικανό να εμπλέκει ανάλογους στόχους. Ουσιαστικά η Κύπρος, μη δυνάμενη να αποκτήσει μαχητικά αεροσκάφη κρούσης, οφείλει να επενδύσει σε ανάλογα συστήματα ώστε να αποκτήσει μια βασική ικανότητα επιφοράς πλήγματος στον αντίπαλο. Κάτι αντίστοιχο κάνουν και κράτη που αντιμετωπίζουν αντίπαλο με ισχυρότερη αεροπορία όπως το Ιράν και η Βόρεια Κορέα.

2009_SeoulAirShow_2009_1024_0498

Στα πλαισια της στενότερης συνεργασίας με το Ισραήλ, η απόκτηση βαλλιστικών συστημάτων όπως το εικονιζόμενο Ισραηλινό LORA με εμβέλεια τα 250-400 χλμ και πολεμική κεφαλή σχεδόν 600 kg θα έκανε την Άγκυρα να ξανασκεφτεί δύο φορές

6) Η ανάπτυξη ενός πλήρους δικτύου έγκαιρης προειδοποίησης και διοίκησης και ελέγχου που θα αποτελείται ενδεικτικά από 2 ραντάρ TRS 2245 και 4 μικρότερα TRS 2140 FLAIR καθώς και παθητικών μέσων εντοπισμού εναέριων στόχων όπως το VERAE και δημιουργία ενός Κυπριακού “μίνι”-Εθνικού Κέντρου Αεροπορικών Επιχειρήσεων ταυτόχρονα με την απόκτηση μέσων ηλεκτρονικού πολέμου όπως τα Ρωσικά SPN-2/4 ή το επίσης Ρωσικό άρτι αναπτυχθέν Krasukha-4 με ικανότητα παρεμβολής ραντάρ μαχητικών αεροσκαφών έως και αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου ( AWACS ). Αν δεχτούμε το προηγούμενο μας ισχυρισμό περί θεώρησης της Κύπρου ως «αβύθιστου σκάφους», στην ουσία το εν λόγω δίκτυο αποτελεί τους “αισθητήρες” του, επιτρέποντας του να εντοπίζει και να εμπλέκει στόχους σε μεγάλες αποστάσεις. Ευνόητο είναι πως το συγκεκριμένο δίκτυο πρέπει να προστατεύεται με μέσα ενεργητικής και παθητικής άμυνας, όπως Α/Α συστήματα με ικανότητα αναχαίτησης επερχόμενων κατευθυνόμενων βλημάτων. Στα πλαίσια αυτά θα έπρεπε να μελετηθεί ίσως απόκτηση κάποιου οπλικού συστήματος εγγύς αναχαίτησης όπως η χερσαία έκδοση του Millennium των 35 mm ή κάποιου άλλου αντίστοιχου.
7) Η ενίσχυση του πυροβολικού της Ε.Φ. Το πυροβολικό της Ε.Φ είναι γεγονός πως πάσχει σε δείκτες παράθεσης σύγχρονου υλικού, βεληνεκούς, ακρίβειας και αποτελεσματικότητας. Είναι καιρός να αποκτήσει πραγματικά σύγχρονο υλικό στην μορφή των όπλων μακρού πλήγματος. Θα περιορίσουμε την αναζήτηση μας σε συστήματα ικανά να δράσουν σε επιχειρησιακό-στρατηγικό επίπεδο καθώς πιθανή αναφορά μας σε τακτικό επίπεδο θα ήταν εκτός θέματος. Η απόκτηση συστημάτων ΠΕΠ μεγάλου βεληνεκούς κινείται προς την σωστή κατεύθυνση με υποψηφιότητες να προβάλλουν από διαφορετικές πηγές. Αναφέρονται τα συστήματα BM-30 Smerch, Ρωσικής προέλευσης και βεληνεκούς τα 90 Km, το Ισραηλινό Lynx που δύναται να βάλει ρουκέτες GRAD των 122 mm, LAR των 160 mm, EXTRA των 200 mm και βεληνεκές τα 150 Km καθώς και την επίγεια έκδοση του βλήματος πλεύσης Delilah-GL και το Βραζιλιάνικο ASTROS που εκτός των άλλων μπορεί να βάλει ρουκέτες με καθοδήγηση GPS και το βλήμα πλεύσης MTC-300 Matador. Με τα συστήματα αυτά η Ε.Φ θα αποκτούσε την δυνατότητα επιφοράς συντριπτικών πληγμάτων στις εχθρικές θέσεις στα κατεχόμενα, ανάμεσα τους και το αεροδρόμιο του Λευκονοίκου με ελάχιστες πιθανές εξαιρέσεις. Άλλες χρήσιμες προσθήκες θα ήταν το βλήμα καθοδήγησης laser Nimrod με βεληνεκές στην έκδοση -3A τα 50 Km και το σύστημα Jumper που κατευθύνεται στον στόχο με καθοδήγηση GPS, αμφότερα Ισραηλινής προέλευσης. Επίσης η πιστοποίηση στα πυροβόλα της Ε.Φ του βλήματος με καθοδήγηση laser Krasnopol που υπηρετεί στο οπλοστάσιο του Ε.Σ και επιτρέπει προσβολή σημειακών στόχων με μεγάλη ακρίβεια θα ήταν βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Φυσικά όλα αυτά για να λειτουργήσουν θα απαιτούσαν μια πλήρη υποδομή ISTAR για τον εντοπισμό και την στοχοποίηση των εχθρικών στόχων. Πέραν των UAV που αναλύσαμε προηγουμένως, η όλη προσπάθεια θα έπρεπε να συνοδεύεται από την προμήθεια ραντάρ πυροβολικού, ενώ απαραίτητη κρίνεται η αναβάθμιση του ρόλου των ΠΑΠ τόσο αριθμητικά όσο και με τον εξοπλισμό τους με σύγχρονα μέσα. Επίσης η δημιουργία οργανικής υπομονάδας αναγνωρίσεως και κατάδειξης στόχων επιπέδου λόχου θα απογείωνε πραγματικά τις δυνατότητες της Ε.Φ στους σχετικούς τομείς. Τυπικό προφίλ αποστολής των στελεχών της συγκεκριμένης υπομονάδας θα ήταν η διείσδυση στα εχθρικά μετόπισθεν, η στήση αφανών παρατηρίων και η καθοδήγηση πυρών πυροβολικού με καταδείκτες λέϊζερ και άλλα μέσα.

kip1

H Ελληνική Παρουσία στους Ουρανούς της Κύπρου  πρέπει να θεωρείται περιορισμένη κατά τις πρώτες ώρες της σύγκρουσης

Όλα τα παραπάνω συνδυάζονται στη λογική του «οχυρού» με την δημιουργία ενός εκτεταμένου δικτύου υπόγειων οχύρωσεων που θα χρησιμοποιούνται σαν όργανα απόκρυψης, κάλυψης, μεταφοράς και μάχης ( εκτόξευση βλημάτων από προετοιμασμένες θέσεις ) και θα εγγυώνται την προστασία και την εξασφάλιση των μέσων εκπομπής πυρός. Τα συστήματα θα ξεπροβάλλουν από την τεχνητή κάλυψη μόνο για να εκτοξεύσουν τα βλήματα τους και στην συνέχεια θα επιστρέφουν σε αυτήν. Αξίζει να μελετηθεί το παράδειγμα του Ιράν και της Βόρειας Κορέας που εφαρμόζουν ανάλογη στρατηγική, αποκρύπτοντας τα οπλικά τους συστήματα σε καλά προφυλαγμένες εγκαταστάσεις υπό τον φόβο της αεροπορικής ισχύος του αντιπάλου.
Η ίδια προσέγγιση πρέπει να ακολουθηθεί όσον αφορά την κατασκευή υπογείων παρακτίων βάσεων προστασίας για τα υποβρύχια και τα υπερταχέα σκάφη κρούσης του ναυτικού κλάδου της Ε.Φ. Εκείνο που πρέπει να μελετηθεί είναι το παράδειγμα της Αλβανίας της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου, η οποία και διατηρούσε ολόκληρο δίκτυο υπόγειων παράκτιων καταφυγίων για την προστασία του στόλου των υποβρυχίων της.

1

Η κατασκευή μικρών θαμμένων βάσεων για υποβρύχια και μικρά ταχέα σκάφη θα προσδώσει τα μέγιστα στην αθόυβη εξόρμηση των ναυτικών αυτών μέσων. Στην φωτό η υπόγεια βάση υποβρυχίων στο Πόρτο Παλέρμο στην Χειμάρα την οποία επισκέπτονται συχνά Τουρκικά Υποβρύχια

Γενικά η οχύρωση του εδάφους καλό είναι να μην αντιμετωπίζεται αρνητικά, καθώς προσφέρει την δυνατότητα σε κάποιον αδύναμο να εξουδετερώσει σε μεγάλο βαθμό τα πλεονεκτήματα του αντιπάλου σε κινητικότητα και ισχύ πυρός και αυτό σε βάρος της σύγχρονης μόδας που την θεωρεί παρωχημένη και αναχρονιστική. Το κάθε μέσο και η κάθε μέθοδος έχουν την δική τους αξία στο πεδίο της μάχης, δογματισμοί και πνευματικά «στεγανά» δεν χωρούν στην μελέτη του τρόπου του μάχεσθαι.
Με όλα τα παραπάνω η Κύπρος θα αποκτήσει υπολογίσιμη ισχύ στο αεροναυτικό πεδίο και ικανότητα προβολής ισχύος σε όλη της την επικράτεια και όχι μόνο σε περιορισμένο της τμήμα όπως ισχύει σήμερα.
Από ‘κει και πέρα η ευθύνη για την αεροναυτική κάλυψη της Κύπρου με ισχυρές μονάδες επιφανείας και μαχητικά αεροσκάφη πέφτει στους ώμους της Ελλάδας, η οποία πρέπει να αναβαθμίσει την αεροναυτική της παρουσία στην Μεγαλόνησο. Εκτιμούμε πως σε βάθος χρόνου θα έπρεπε να επιδιωχθεί η δημιουργία μιας Ελλαδικής Δύναμης Κύπρου αποτελούμενη από μια Μοίρα μαχητικών αεροσκαφών MIRAGE-2000-5 Mk2 που θα εδρεύει μόνιμα στην Κύπρο στην βάση “Ανδρέας Παπανδρέου” , έναν αριθμό ναυτικών μονάδων αποτελούμενο από 3-4 κανονιοφόρους, 4-6 πυραυλακάτους και 2 υποβρύχια. Όλα αυτά με την προϋπόθεση πως θα έχει χτιστεί η Κυπριακή δύναμη αποτροπής με βάση τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, ώστε οι εξ’ Ελλάδος δυνάμεις να δρουν σε καθεστώς σχετικής ασφαλείας και να υποβοηθούνται στο έργο τους από τις Ελληνοκυπριακές.
Σε κάθε περίπτωση ο Ελληνισμός, και στις δύο κρατικές του εκφράσεις, πρέπει να εγερθεί σύσσωμος και να ενισχύσει την ένοπλη ισχύ του αν θέλει να λαμβάνεται υπόψη ως υπαρκτός παίκτης στο διεθνές σύστημα, σπάζοντας το αυτοεμπάργκο στον τομέα των εξοπλισμών και κινούμενος εντός ρεαλιστικών πλαισίων εξοπλιστικής πολιτικής. Οι προτάσεις που καταθέσαμε παραπάνω νομίζουμε πως κινούνται σε ένα τέτοιο πνεύμα ρεαλιστικής αντιμετώπισης της κατάστασης που τείνει να δημιουργηθεί.Η ευθύνη περαιτέρω ανάλυσης και επεξεργασίας πέφτει στους ώμους των καθ’ύλην αρμόδιων που καλούνται να δώσουν λύσεις στο οξύ πρόβλημα επιβίωσης που αντιμετωπίζει σήμερα ο Ελληνισμός. Η Ιστορία δεν θα συγχωρέσει λάθη και παραλείψεις, ειδικά αν αυτά εκπορεύονται από μια ιδεοληπτική αντιμετώπιση της πραγματικότητας που συνηθίζει να είναι σκληρή και εκδικητική με όσους επιμένουν να την αγνοούν.

 

24 thoughts on “ΟΧΥΡΟ ΚΥΠΡΟΣ: Ναυτική και Αεροπορική άμυνα Κύπρου

  1. Καταρχην συγχαιρω την προσπαθεια συνταξεως ενος αρθρου που προτεινει ενα συστημα προστασιας πολλαπλου φασματος με λυσεις για την προστασια της Κυπρου. Κοιτουσα τον χαρτη google earth και εβλεπα πως υπαρχει ενα προπυργιο θυλακας των Τουρκων στα Κοκκινα.
    Το αρθρο προσφερει γενικες πρoδιαγραφες και δυνατοτητες οπλικων συστηματων και ισως χρησιμευσει για μια σοβαρη συζητηση με εμβαθυνση των προβληματων αλλα και των προτεινομενων λυσεων. Αλλα πρωτα ας κοιταξουμε τα οικονομικα. Απο οικονομικης αποψεως η Κυπρος εχει εναν στρατιωτικο προυπολογισμο ο οποιος κυμαινεται τα τελευταια χρονια μεταξυ περιπου 1,8% και 2,1% του GDP . Αρα καθε οικονομκη γενικη καταστροφη επιφερει και τα αντιστοιχα αποτελεσματα στον αμυντικο τομεα. Εαν τα αποθεματα των υδρογοναθρακων επιφερουν την ανακαμψη της οικονομιας τοτε και ο προυπολογισμος για αμυντικες δαπανες αυξανεται αναλογως (arms vs butter economics 101).
    Ας υποθεσουμε οτι για την Κυπρο το GDP, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ), κυμαινεται γυρω στα $25 δισ αρα και ο αναλογος προυπολογισμος για τις αμυντικες δαπανες. Απο αυτα τα χρηματα ενα μεγαλο ποσοστο χρησιμευει για το Ανθρωπινο δυναμικο των περιπου 12750 χωρις τις εφεδρειες. Μετεπειτα ενα αλλο ποσοστο για συντηρηση των οπλικων συστηματων. Επειτα ενα αλλο ποσοστο για γενικες προμηθειες (στολες, σφαιρες φαγητο ιατρικη περιθαλψη κτλ κτλ ) Μετεπειτα υπαρχει μια εκτεταμενη λιστα με αρκετα οσα χρειαζεται ενα στρατος για να ειναι μαχιμος (δηλαδη δεν φτανουν δεκα σφαιρες ανα φανταρο και αντε πολεμησε, κοκ) Αρα μετα απο ολα αυτα τι παραμενει καθαρα $ για αγορες συστηματων; Ας υποθεσουμε οτι ενα συστημα στοιχιζει ενα αλφα ποσο με αποσβηση δανειων μεσα σε ενα χρονικο διαστημα απο τρια εως πεντε εως και δεκα χρονια αναλογα με το συστημα ποιος το πουλαει και εαν υπαρχει πιστωτικη ευκαιρια. Ετσι μαζι με την προσφορα της τεχνολογιας κρινεται και ο οικονομικος παραγοντα του συστηματος. Ουτως ενα καινουργιο αρθρο μπορει να συνταχθει εχοντας ως βασει τις οικονομικες παραμετρους, το κοστος αγορας και συντηρησης οπλικων προτεινομενων συστηματων σε βαθος χρονου. Επιπλεον γεοπολιτκες εξελιξεις θα πρεπει να εξεταστουν καθως επισης η αντιδραση αμεση η σε βραχυ χρονο σε συστηματα που θα παραληφθουν απο την Κυπρο (ας μην ξεχναμε τι εγινε με τους Σ300). Αλλες λυσεις γεοπολιτικης αποψεως ισως πρεπει να εξεταστουν οπως και βαση για την Ρωσια στο νησι ( με ολα οσα συνεπαγονται υπερ η κατα) και οπλικα συστηματα οπως το ClubK. Καθε συστημα θα εχει το δικο του προγραμμα που θα δειχνει απο το RFP στην παραγελια στην παραδοση στην ενταξη και πληρη συσταση επανδρωση εκπαιδευση ενα ετοιμοπολεμο συστημα. Τα υποβρυχια φεριπην ειναι μια λυση. Ποσο κοστιζουν? Τι μπορει να προσφερει η Ελλας σε αυτη την περιπτωση; Υπαρχει δυνατοτητα κατασκευης στα Ελληνικα ναυπηγεια; κ.ο.κ. Δηλαδη καθε συστημα θα εχει το δικο του πακεττο. Το οτι απο μια ισχυροτερη Κυπρο θα επωφεληθει οχι μονον ο Ελληνισμος της Κυπρου οχι μονον η Ελλας αλλα ολοκληρη η περιοχη εφοσον η Κυπρος θα ενεργησει ως καταλυτικος παραγοντας αποτροπης Τουρκικης υπεροψιας στην ευρυτερη περιοχη ειναι γεγονος. Μια ισχυρη Κυπρος θα εχει και την δυνατοτητα αποτροπης πιεσεων για μια πολιτικη λυση υποδουλωσεως. Ακομη ο Ελληνισμος δεν εχει επιστρεψει στις κατοικιες του απο το 1974!! Το οτι σε περιπτωση πολεμου θα πρεπει να αποκοπουν οι Τουρκικες δυναμεις στο νησι απο ανεφοδιασμο κτλ απο την κατεχομενη Μικρα Ασια και αυτο ειναι γεγονος. Το ποια θα ειναι η σταση των μεγαλων δυναμεων στον πολεμο ειναι ενας παραγοντας που δεν μπορει να αμφισβητηθει και να μην εξεταστει ουτως ωστε να μην υπαρχουν εκπληξεις οπως αυτες που εζησε ο Ελληνισμος σε προηγουμενους πολεμους. Εαν και εφοσον γινει σοβαρη αναλυση οπως σε σοβαρη δεξαμενη σκεψεως τοτε οχι μονον μπορει να στολισει την ιστοσελιδα αλλα να χρησιμευσει σαν αρχη απο εστιαζουσα καινουργια εταιρια με την βιβλο/προταση σε κυβερνητικους/στρατιωτικους παραγοντες.

    Μου αρέσει!

  2. Ισως το καλυτερο αρθρο που εχω διαβασει για την αεροναυτικη αμυνα της Κυπρου.
    Συγχαρητηρια στον κο Τολια!
    Πιστευω βεβαια πως ολα αυτα δεν μπορει να τα αποκτησει η Κυπρος, ή δεν θα της επιτρεψουν να τα αποκτησει (s-300, iskander-e).
    Παρ’ολα αυτα, α/α συστηματα μεσου και μικρου βεληνεκους οπως buk-m3, pantsir-s1 και tunguska μπορει και πρεπει!
    Οσον αφορα τους ακτοπλοϊκους, εξαιρετικη επιλογη οι brahmos, αλλα πολυ καλη επιλογη ειναι και οι p-800 yakhont.
    Tελος πιστευω οτι ειναι εξαιρετικη για τη Κυπρο επιλογη τα μινι-υ/β piranya-t , και τα ταχυπλοα dv-33.
    Aνεφερε ο συντακης πιο πανω για την επιλογης της blackshark.
    Aραγε εμεις εχουμε προμηθευτει συγχρονες-βαριες τορπιλες για τα δικα μας type-214; (Που ακουστηκε, υπερσυγχρονα συμβατικα υ/β με παλαιου τυπου τορπιλες)!
    Κλεινοντας η λυση κατα τη γνωμη ειναι οντως να γινει η Κυπρος ενα συγχρονο-«βαρυ» οχυρο, αποτρεποντας την οποιαδηποτε απειλη.

    Μου αρέσει!

  3. «Η Ιστορία δεν θα συγχωρέσει λάθη και παραλείψεις, ειδικά αν αυτά εκπορεύονται από μια ιδεοληπτική αντιμετώπιση της πραγματικότητας που συνηθίζει να είναι σκληρή και εκδικητική με όσους επιμένουν να την αγνοούν.»
    Ἀπό ἐδῶ μᾶλλον θα ἔπρεπε να ἀρχίσουμε.
    Διότι ἡ Ἱστορία,και γενικῶς ἡ πραγματικότητα,ἐκδικοῦνται,μόνο ὅμως στον βαθμό που μπορεί κάποιος να το ἀντιληφθεί και να το κατανοήσει.
    Ἀλλοιῶς,τον τρώνε τα πιράγχας στον Ἀμαζόνιο,ἀλλά νομίζει ὅτι κάνει ζακούζι στο Λήδρα Παλλάς.

    Μου αρέσει!

  4. @thegnostos
    Για να έχεις μια εικόνα μεγέθους για να δούμε μερικά παραδείγματα

    ι)Ένα βλήμα Brahmos Κοστίζει γύρω στα 3 εκ $ ενώ ένα βλήμα Exocet Block 3 γύρω στα 2 εκ, Τουτέστιν αν υποθέσουμε ότι κάθε παράκτια συστοιχία βλημάτων έχει από 3 εκτοξευτές με 4 βλήματα ο καθένας τότε μιλάμε για 36 και 24 εκ αντίστοιχα βάλε και 5 εκ τα οχήματα εκτοξευτές και το κέντρο διοίκησης και έχει κόστος ανα επάκτια συστοιχία από 30 έως 40 εκ $. (αναλογα τον τύπο του πυραύλου)
    Κόστος συντήρησης και χρήσης ελάχιστο (τα βλήματα περνάνε ανα 10 χρόνια μια επαναπιστοποίηση). Η προμήθεια ανα 5ετία μιας συστοιχίας είναι απολύτως εφικτής.

    ι)Τωρα τα UAV Hermes 450 κοστίζουν γύρω στα 3-5 εκ $ το κομματι συμπεριλαμβανομένης αρχικής λογιστικής υποστήριξης. Έξι (18-30 εκ $ ενδεικτικό κόστος ) τέτοια συστήματα είναι αρκετά για έγκαιρη προειδοποίηση για την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναγνώριση από τον καιρό της Ειρήνης στρατηγικών θέσεων του εχθρού.

    ιι)Τωρα όσον αφορά τα υποβρύχια το Andastra κοστίζει γύρω στα 200 εκ $ . Είναι μεν ακριβούτσικο. Αποτελεί όμως υποβρύχιο αντίστοιχων δυνατοτήτων με το Παπανικολής όσον αφορά τα χαρακτηριστικά Stealth. To αντίθετο όμως όσον αφορά το κόστος ισχύει για τα ρωσικά υποβρύχια piranya-T του οποίου το κόστος είναι κάτω από 80 εκ $. To ενδιαφέρον είναι ότι τα τελευταία μπορούν να εκοπλιστούν με την τορπίλλη Skhval (υπερηχητικές ταχύτητες κάτω από το νερό) καθιστώντας αδύνατη την διαφυγή του προσβαλλόμενου πλοίου. Στα χέρια εμπειρων κυβερνητων αυτά τα υποβρύχια μπορουν να χτυπήσουν πολύ άσχημα τον αντίπαλο στόλο

    iii)O καθε πύραυλος Iskander-E κοστίζει περίπου 5εκ $ όπότε μια συστοιχία με 6 εκτοξευτές (2 ανά όχημα) θα χρειαστεί 12 βλήματα. Αμα το διπλασιάσουμε για ένα ρεαλιστικό πολεμικό απόθεμα μιλάμε για 24 βλήματα που ισοδυναμούν με 120 εκ $.

    Τα παραπάνω ποσά είναι ψήγμα παλαιότερων Ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων ΕΜΠΑΕ αξίας 11 δις ανά πενταετία.

    Χαρακτηριστικά το κόστος για το πρόγραμμα 10 μεταχειρισμένων ελικοπτέρων Chinook που πρόσφατα κατακυρώθηκε είναι 125 εκ Ευρώ (να τι η μια πυροβολαρχία Iskander ή εναλλακτικά 1 υποβρύχιο Piranya-T μαζί με μια πυροβολαρχία Brahmos)

    Το κόστος για τα P-3 Orion είναι 500 εκ $ ενώ το κόστος για 20 ελικόπτερα NH-90 έφθασε τα 600 εκ $ χωρίς να έχουν παραληφθεί στο σύνολό τους.

    Αραγε όμως πρόσφατα η Κύπρος δεν αγόρασε δύο περιπολικά ανοικτής θαλάσσης άξίας 120 εκ Ευρώ από το Ισραήλ?

    Πόροι λοιπόν υπάρχουν για τέτοιες κινήσεις υψηλής αποδοτικότητας.

    @Κωστας Παππάς
    Όχι δεν έχουν προμηθευτεί σύγχρονες τορπίλλες
    Και μην ακούσεις τον κάθενα που θα σου πει ότι και με τις SST4/SUT τα U-214 είναι το ίδιο φονικά. 3 δεκαετίες διαφορα τεχνολογίας δεν είναι λίγο. Ένα χαρακτηριστικό θα σου δώσω. Η εμβέλεια της Blackshark (την οποία έχει προτίμηση το ΠΝ) φθάνει τα 22 χλμ με 52 κόμβους. H αντίστοιχη επίδοση για την SST-4/SUT φθάνει τα 12 χλμ με 35 κόμβους. Χωρια η πολλαπλάσια αποτελεσματικότητα των ακουστικών αισθητήρων και των ικανοτήτων ελιγμών

    @Αχερων
    ‘Μόνο λίγο καιρό ξαποστένει και ξανά προς τη δόξα τραβά’ ;-)

    Μου αρέσει!

  5. @DG
    Ἤμουνα νιός και γέρασα περιμένοντας την ἀπάντηση στον Αττίλα,και μετά το Ὅχι του 2004 εἴδα να ζητάει ὁ προηγούμενος προεδρεύων της Κυπριακῆς Δημοκρατίας συγγνώμη ἀπό τα ἑνεργούμενα της Ἄγκυρας,και να ἐκλέγεται διάδοχος του ὁ πρώτος ἀνανιστής της Μεγαλονήσου.
    Ἦταν και κάποιος Μεϊμαράκης,φερόμενος ὡς ΥΠΑΜ του «Ἑθνικοῦ Κέντρου»,ὁ ὁποίος,μετά ἀπό το ἀπαράμιλλο «το Αἰγαίο ἀνήκει στα ψἀρια του», ἀπείλησε τους Τούρκους ὅτι ἀπέναντι στον Αττίλα,«ἑμείς θα ἀντιτάξουμε την εἰρήνη».
    Ἔ,δέν το λές και ἕνεση αἰσιοδοξίας.

    Μου αρέσει!

  6. @defencegreece
    Άρα βάσει των πληροφοριών η αγορά για τα προτεινόμενα η παρόμοια συστήματα για την θωράκιση του νησιού ειναι εφικτή απο οικονομικής απόψεως εστω και με πιστώσεις σε βαθος χρόνου.

    Εκείνο που εκλείπει ειναι η πολιτικη βούληση οχι μαλλον απο αδράνεια η μη γνώσεων της παρουσης καταστασεως αλλά λανθασμένη ελπίδα που τρέφεται μάλλον απο παραλογισμό αγγίζοντας τα όρια προδοσίας.

    Ο 3ΠΠ ειναι θεμα πλεον χρόνου που ηδη γυριζει αντίστροφα. Σίγουρα η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει οτι δυνατόν για να αρπάξει και αλλα εδάφη η Κύπρος ειναι ζωτικής σημασίας για όλους (άλλωστε οι Βρετανικές βάσεις ακομη ειναι εκει). Ο’γκρίζος’ λυκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
    Αλλά και ο κυνηγός εαν εχει τα σωστα όπλα μπορει να αποτρέψει την αγελη ‘γκρίζων’ λύκων.

    Μου αρέσει!

  7. Φιλαρακια δυστυχως εχουμε μπλεξει με μακακες πολιτικους!
    Μπορουμε να προμηθευτουμε (οχι απαραιτητα με χρηματα) με αρκετα οπλικα συστηματα, αλλα…μπλεξαμε!

    Μου αρέσει!

  8. συγχαρητηρια για το αρθρο,ολα τα παραπανω ειναι απολυτως σωστα, προτεραιότητα θα πρεπει να δοθει εκει που πασχει και που συνηθως κρινονται στη συγχρονη εποχη τα πραγματα,στην αντιαεροπορικη/αντιβαλιστικη αμυνα και σιγα σιγα να καλυφθουν ολοι οι υπολοιποι τομεις,ενα ακομη συστημα που θα προσεφερε αρκετα με εφικτο κοστος ειναι το Iron Dome Unit cost

    $50 million per battery,70 kilometres range

    Μου αρέσει!

  9. αυτα που προτεινεις πρεπει να ειναι καμια 10ρια δις δολαρια-ακομα και να τα ειχαν δεν εχουν την βουληση ειτε πολιτικα ειτε σαν εθνος (οποιος εχει βρεθει στο νησι το καταλαβαινει.

    τεσπα.

    θελεις 150χλμ ακτινα για να αποκλεισεις το νησι. οποτε οι αντιπλοιακοι σου πρεπει να εχουν τετοιο βεληνεκες κατελαχιστον (το K-300P Bastion-P εχει 300km σε high-low προφιλ).

    Αυτο που θα μπορουσαν να κανουν αντιαεροπορικα ειναι να:
    1) εκσυχρονισουν τα BUK σε Μ3.
    2) τα TOR επεισης.
    3)Tonguska για τους μηχανοκινητους
    4)Sosna για την στραβη που θα πρεπει να πολεμησουν χωρις αντιαεροπορικη καληψη(στην περιπτωση που η επιθεση κορεσμου που θα κανου ειναι επιτυχεις.

    Στο εδαφος:
    1)καποιο MLRS
    2) T-72 terminator
    3) Kornet επι TIGR και επι 3ποδα
    4)καποιο σαν το Carl Gustav- RPG (29?)

    https://www.freemaptools.com/radius-around-point.htm# εδω για να παιξετε με βεληνεκη, ακτινες δρασης and non escape zones.

    Μου αρέσει!

  10. @Leonidas δες το προηγουμενο σχόλιο μου, 10 δις …τα παραλές…τα περισσότερα από τα παραπάνω προγράμματα με εξαιρεση τα υποβρύχια κυμαίνονται στην κατηγορία των 100-150 εκ. Να θυμίσω ότι φέτος οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου δέσμευσαν 120 εκ για 10 ελικοπτερα Chinook (δωράκι στην Boeing), 500 εκ για τον εκρυγχρονισμό των P-3 σε αεροσκάφη θαλάσσιας επιτήρησης (χωρίς αναβάθμιση του ανθυποβρυχιακού εξοπλισμου-δωράκι LM και ΕΑΒ) καθώς και την αγορά 2 περιπολικών ανοικτής θαλάσσης OPV από το Ισραήλ κόστους 120-150 εκ (διπλωματικο δώρο στο Ισραήλ). Συνολο 750 εκ πιστώσεις σε προγράμματα αμφιβόλου απόδοσης. Οι λαθεμένες προτεραιότητες είναι επιλογή

    Μου αρέσει!

  11. 2 συστηχιες Bastion που εδωσαν στην συρια τα κοστολογησαν καμια 300εκατ (150 την μια).

    Tα S-400 τα εδωσαν στην κινα καμια 500εκατ την συστηχια.

    Tα iskander στην αρμενια καμια 200εκατ (1-2 συστηχιες ).

    Αυτα τα 3 ειναι ηδη ενα δις ευκολα.

    Μου αρέσει!

  12. Καλα το S-400 ειναι απλα τελευταιο στον καταλογο αν ποτε προχωρησουν οι Γεωτρησεις στην ΑΟΖ και γινει η Μεγαλονησσος εξαγωγεας υδρογοναθρακων.

    Μεχρι τοτε 1 συστοιχια Bastion και 1 Iskander(η το ισραηλινο LORA) ειναι εφικτή υποθεση. Το ιδιο ισχυει και για τα Tunguska.
    Επειτα υποβρυχια (2) Piranya -T
    Ολα μπορουν να γινουν μεθοδευμενα σε βάθος 7-10 ετων

    Μου αρέσει!

  13. Ο πόλεμος θα ξεσπάσει δεν υπαρχουν μεγάλα περιθώρια αναμονής μεγαλου χρονικου για παραλαβη συστημάτων.

    Υπαρχει ο 3ΠΠ και ο πόλεμος με την Τουρκία. Οπως σε καθε πόλεμο εκτεταμένης περιόδου ο νικητης εχει την δυνατότητα παραγωγής την οποία δυστυχώς η Ελλάς και η Κύπρος δεν εχουν ενω η Τουρκια αυξάνει τις δυνατότητες της. Ας ελπίσουμε οτι με την πτώση της τιμης του πετρελαίου η Ελλας αλλα και η Κυπρος θα αυξησουν τα αποθέματα τους.

    Επι του θέματος συγκεκριμενων συστηματων. Υποβρύχια. Η Ελλάς εχει την δυνατότητα παραγωγής μικρων υποβρυχίων. Αλλα μόνον δυο υποβρύχια με δυο τορπίλες η πυραύλους το κάθε ενα με πολύ μικρή σχετικά περίοδο εν καταδύσει δεν αρκουν να αλλάξουν την πορεια ενος γενικευμένου πολέμου. Θα ειναι στοχοποιημενα. Η ταχυτητα εν καταδύσει επίσης με πεντε κόμβους είναι πολυ μικρή. Άρα υποβρύχια ναι μεν μικρά αλλα δυνατωτερων ικανοτήτων όπως το γαλλικό η με παραλλαγή του με αυξανομενη ισχύ πυρός αλλα και ταχύτητος και μεγαλύτερη αυτονομία ειναι απαιτούμενα. Η τακτικη επιθέσεως υποβρυχίων εχει πολλες μορφές εφοσον πλέον εχουν την δυνατότητα εκτοξευσεως πυραυλικων συστημάτων οχι μόνον τορπίλες ολες οι επιλογέςτων όπλων θα πρέπει να δινουν την ικανότητα χτυπήματος εξ αποστάσεως. Ενας ικανός αριθμός υποβρυχιων στην Κύπρο υπολογίζεται στα τέσσερα υποβρύχια. Με εξη τορπίλες η πυραύλους το καθε ενα τοτε αλλαζουν το σκηνικο. Κόστος. Ενα κόστος περίπου 200 εκατομμυρίων περιεχει μια εκατομβη επιπροσθετων χρηματων τα οποια εν τέλει εαν ολα πανε καλα δίνουν το τελικο αποτέλεσμα με το ανάλογο κέρδος. Εαν όμως δεχτούν ναυπηγεία την παραγωγή εφοσον χρειάζονται επειγόντως συμβόλαια για να παραμείνουν ανοικτά την παραγωγή χωρίς κέρδος αλλα επι κοστους τοτε η ολικη δαπάνη γινεται ισως εφικτη. Ενα ποσο θα πρεπει να καταβληθεί για σχέδια κτλ…και ενα χρονοδιάγραμμα θα πρεπει να στηθεί …κ.ο.κ. Δηλαδη χρειάζεται σοβαρή προσέγγιση επι του συγκεκριμένου θέματος που μαλλον δεν υφίσταται.

    Σε παράλληλο επίπεδο θα πρεπει να κινηθεί και η απόκτηση ταχυπλοων σκαφών. Οσο ταχύπλοο και να είναι ενα σκάφος η ταχυτητα του είναι μηδαμινή συγκρινόμενη με την ταχύτητα αεροσκάφους η πυραύλων αέρος επιφανείας που εκτοξεύθηκαν απο αεροσκάφη. Επι πλέον, αντιθέτως με το Αιγαιον πέλαγος οπου υπαρχουν νησια για την απόκρυψη συστηματων οπως πυραυλακατοι η Κύπρος δεν εχει αυτη την φυσικη προστασία. Αρα χρειάζεται προσοχή και μεγαλη τακτική για αυτα τα συγκεκριμενα σύστηματα χωρίς αυτο να αποκλείει την απόκτηση αλλά η μεθόδευση στρατηγικής που υα περιλαμβάνει την αεροπορική καλυψη και προστασία απο επιγεια αντιαεροπορικα συστήματα ειναι απαραίτητη.

    Μου αρέσει!

  14. Παράθεμα: ΟΧΥΡΟ ΚΥΠΡΟΣ: Ναυτική και Αεροπορική άμυνα Κύπρου | Greek National Pride

  15. Αχ ο νηστικος καρβελια ονειρευεται… Η ηγεσια της Κυπρου οχι μονο δεν θελει να ακουει για ενισχυση της αμυνας της νησου αλλα κοιταει να τα βρει οπως-οπως με τους εισβολεις και βιαστες της. Μας βλεπω πολυ συντομα να παραλαμβανουμε »νεο» στρατιωτικο υλικο: αρματα, τομπ, τομα και αντιαεροπορικα….

    Μου αρέσει!

  16. Εξαιρετικό άρθρο! Μερικές σκέψεις και από μένα:

    Οι υπόγειες οχυρώσεις θα στοίχιζαν ακριβά, ενώ η Τουρκία μπορεί να εξοπλιστεί με βλήματα καταστροφής υπόγειων οχυρώσεων. Ίσως να είναι καλύτερα τα λεφτά αυτά να επενδυθούν σε συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης.

    Μπορεί σήμερα ένας αντιπλοικός πύραυλος να περάσει μέσα από τα συστήματα άμυνας ενός πλοίου, λαμβάνοντας και υπόψη την οικονομική ευχέρεια της Τουρκίας για συνεχή αναβάθμιση αυτών των συστημάτων;
    Ίσως μια πιο απλοϊκή λύση, για τις βόρειες τουλάχιστον ακτές του νησιού, είναι η χρήση παράκτιου πυροβολικού. Παλιά πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στο ρόλο αυτό. Αυτό-προωθούμενες ναυτικές νάρκες (όπως οι Μ67 οι οποίες μπορούν να «κολυμπήσουν» μόνες τους μέχρι 10 μίλια) μπορούν επίσης να αποτελέσουν ένα σημαντικό και συνάμα οικονομικό μέσο διακοπής του εφοδιασμού των κατοχικών δυνάμεων.

    Περισσότερα πρέπει να γίνουν στον τομέα των αντιαρματικών κωλυμάτων, τα οποία είναι ελάχιστα. Η συμφωνία απόναρκοθέτησης της Νεκρής Ζώνης στα πλαίσια των «Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης» και η απομάκρυνση πέραν των 40.000 ναρκών, ήταν ακόμα ένα καρφάκι στο φέρετρο της άμυνας της Κύπρου.

    Εκτός από τα ΟΥΚ θα πρέπει να εξελιχτούν και τα ΛΟΚ. Ως έφεδρος βλέπω ότι έχουμε μείνει πολύ πίσω. Μια αιρετική προσέγγιση είναι όπως τα ΛΟΚ αποκτήσουν αμφίβιες παρά ορεινές ικανότητες, λόγω της φύσης του νησιού. Ελάχιστες και καλά φυλασσόμενες οι διαδρομές διείσδυσης προς στα κατεχόμενα, όμως πολλά τα χιλιόμετρα αφύλακτης παραλίας (π.χ. βλέπε χρήση κανό από τους Βρετανούς SBS).

    Μάλλον απίθανο η βάση Αντρέας Παπανδρέου να επιβιώσει ένα αρχικό πλήγμα. Ακόμη και αν απογειωθούν τα μαχητικά, δεν θα βρουν βάση να επιστρέψουν. Μια λύση είναι η εξόρμηση αεροσκαφών από την Κρήτη. Με ένα τυπικό συμβόλαιο ενοικιαγοράς, για να κλείσουν στόματα, τα αεροσκάφη να φέρουν διακριτικά της ΕΦ για να επιχειρούν ανεξάρτητα ακόμη και αν κάποιος ΥΠΑΜ αποφασίσει πάλι να «αντιτάξει στον Αττίλα την ειρήνη».

    Τέλος, θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με την επιλογή των προμηθευτών μας σε οπλικά συστήματα. Σύμφωνα με την Wikileaks, http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=5564&-V=news το Ισραήλ παρέδωσε στην ομόθρησκη Ρωσία τους κωδικούς των UAV Heron που πούλησε στη Γεωργία, με αντάλλαγμα τους κωδικούς των…S300 της ΕΦ, τους οποίους με τη σειρά του παρέδωσε στη τότε σύμμαχο του Τουρκία!

    Μου αρέσει!

  17. Γεια σου Δημήτρη
    Οι οχυρώσεις δεν στοιχίζουν ακριβά αν προκεινται για στρατηγικής σημασίας στόχους. Ας υποθέσουμε ότι η Κυπρος έχει 3 συστοιχίες Εξοσετ με 2 εκτοξευτές η καθε μια. Μαζι με 1 όχημα διοίκησης αλλά και 1 όχημα πυρομαχικών μας κάνουν 4 οχήματα ανα συστοιχία ή συνολικά 12 οχήματα. ποιο είναι το κόστος να φτιάξει κάποιος μέσα στο βουνό Τροόδος 9 θέσεις απόκρυψης (ωστε να εναλλάσονται και η κάθε μια να χωράει 4 οχήματα ?). Πολύ λίγο είναι καθαρά το πιο ακριβό θα είναι το τσιμεντο παρά οι χωματουργικές εργασίες τις οποίες μπορεί να κάνει και το Μηχανικό. Για τις επόμενες ερωτήσεις σου για τα αντιπλοικά βλήματα παρακαλώ δες τα παρακάτω άρθρα Προσομοίωση: Βυθίζοντας την Tουρκική Φρεγάτα F 246 Salihreis
    και Buk M1-2: O «Άγνωστος» εχθρός της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας
    Θα καταλάβεις ότι πέρα το κάθε σύστημα έχει τις αδυναμίες του και τα κενά του
    Όσον αφορά το mail της Stratfor, είναι ανακριβές μόνο στο ότι αναφέρει σφαίρες διαμετρήματος 6.22mm κατά ΝΑΤΟ οι οποίες δεν υπάρχουν. Επίσης θα ήταν χαζό καποιος να δώσει τους «κωδικούς» του data link ενός συστήματος όπως οι S-300 για το αντίστοιχο ενός ακακου UAV

    Η πρόταση σου για τους ΟΥΚ είναι πολύ καλή. Πιστεύουμε πως ήδη κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση

    Μου αρέσει!

  18. MECHANISED INFANTRY/ ARTILLERY

    100 x Armata T-14 MBT: 400
    100 x Kurganets-25 IFV: 350
    100 X Bumerang APC: 150 (Alt: Lazar 3,Guarani,VAB Mark 3)
    24 x PLZ-52: 150

    12 x Tornado-S: 150

    1,2 Billion

    MISSILE SYSTEMS

    S-400 Battalion: 400
    Pantsir Battalion: 100
    Iskander-E Battalion : 150
    Bastion-P Battalion: 150
    50 x Kornet-E: 50

    50 x Verba Manpads: 50

    900 Million

    AIR

    10x Mig-35: 400

    8x Mi-28 + 1x Mi-35P Helicopters: 150

    550 Million

    INFANTRY

    Infantry Modernisation: 50 (10,000 Soldiers)
    500 x Carl Gustav M4: 25
    1200 x MG-5 Machine guns: 20
    1000 x RPG-32: 10
    1000 x Kalashnikov Sniper SVK: 5

    500 x Antos 60mm Commando mortar: 10

    120 Million

    LIGHT SUPPORT ARMOR VEHICLES

    20 x Renault Sherpa Light : 10 (Special Forces)

    40 x Marauder APC: 20

    30 Millions

    Μου αρέσει!

Πείτε μας την άποψή σας...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s