navy-sm-6-missile-test-95730015

O αντιαεροπορικός πύραυλος SM-6 που σταδιακά εισάγεται στο USN θα αποκτήσει τα επόμενα χρόνια και αντι-πλοική ικανότητα κατά στόχων επιφανείας σε αποστάσεις πέραν του ορίζοντα

Ο Υπουργός Άμυνας του Αμερικανικού Πενταγώνου, Ash Carter αποφάσισε απο κοινού με τις αρμόδιες επιτροπές την ενίσχυση δυο πυραυλικών προγραμμάτων του Αμερικανικού Ναυτικού (USN) τα οποία θα προσδώσουν μοναδικές ικανότητες διεσπαρμένης φονικότητας κατά στόχων επιφανείας σε κάθε πολεμικό πλοίο μεγέθους αντιτορπιλλικού. Με τον τρόπο αυτό η ραχοκοκαλιά του αμερικανικού στόλου θα αποκτήσει και μια δευτερεύουσα ικανότητα μάχης κατά στόχων επιφανείας.

Συγκεκριμένα αποφασίστηκε η ενσωμάτωση ικανότητας πλήγματος κατά πλοίων για την επόμενη παρτίδα πυραύλων Tomahawk όσο και για τον νέο αντιαεροπορικό πύραυλο ενεργού τερματικής καθοδήγησης SM-6. Επιπλέον, αποφασίστηκε η αφιέρωση 2 δις $ για την κάλυψη μέρος των εξόδων για την απόκτηση 4000 νέων πυραύλων Tomahawk με δυνατότητα πλήγματος κατά πλοίων. Η απόφαση αυτή ανακοινώθηκε από τον Carter κατά την διάρκεια επίσκεψης στην αεροπορική βάση China Lake. To κονδύλι θα κατανεμηθεί σε βάθος 5ετίας. Η έκδοση του πυραύλου Tomahawk που χρησιμοποιείται κατά κόρον από το Αμερικανικό Ναυτικό, έχει μέχρι στιγμής αποκλειστικό ρόλο τα πλήγματα κατά σταθερών στόχων στραγητικής σημασίας στην ξηρά. Το κόστος του κάθε βλήματος μεσοσταθμικά είναι  1.100.000 $ (ποσό ιδιαίτερα χαμηλό για την ικανότητα πλήγματος σε αποστάσεις των 1000 χλμ).

Το τμήμα έρευνας και ανάπτυξης της εταιρείας Raytheon ανέπτυξε έναν νέο πολυ-αισθητήρα ο οποίος έχει πιθανόν τερματική υπέρυθρη καθοδήγηση IIR. Σε συνδυασμό με δεδομένα από INS/GPS και συγκρίνοντας με προεγκατεστημένη  εικόνα του στόχου ο πύραυλος θα μπορεί να πλήξει κινούμενους στόχους με ακρίβεια CEP 10 μετρων. Επιπλέον οι νέοι πύραυλοι Tomahawk θα δανειστούν την αμφίδρομη δορυφορική ζεύξη δεδομένων UHF SATCOM (πρωτοεμφανίσθηκε στην έκδοση Block E που υπηρετεί ήδη με το USN) που τους επιτρέπει να αλλάξουν διαδρομή κατά την πτήση προς τον στόχο. Έτσι η προσβολη κινούμενων ναυτικών στόχων θα γίνει πολύ πιο εύκολη υπόθεση. Πρέπει να αναφερθεί ότι οι πύραυλοι Tomahawk ακολουθώντας το γεωγραφικό ανάγλυφο πετάνε σε ύψος 15-30 μέτρων πάνω από το έδαφος. Αυτό μειώνει την πιθανότητα εντοπισμού από τα ραντάρ των αντίπαλων πλοίων, σε καμία όμως περίπτωση δεν συγκρίνεται με καθαρόαιμα βλήματα κατά πλοίων όπως ο Exocet που πετάνε σε ύψος 2-3 μέτρων πάνω από την Θάλασσα. Το κόστος του νέου πυραυλου θα είναι αυξημένο κατά 250.000 $ φθάνοντας τα 1.350.000 $ για κάθε νέο Tomahawk με ικανότητα ναυτικής κρούσης.

Επιπλέον το Αμερικανικό Ναυτικό σε μια προσπάθεια να αξιοποιήσει περαιτέρω το αντιαεροπορικό βλήμα SM-6 θα του εγκαταστήσει λογισμικό για δυνατότητα πλήγματος κατά ναυτικών στοχων επίσης. Το βλήμα SM-6 προέκυψε από τον συνδυασμό της ατράκτου του βλήματος SM-2ER Block IV και του αισθητήρα τερματικής καθοδήγησης ραντάρ του βλήματος BVR AIM-120 C. Έτσι το νέο βλήμα έχει τρεις τρόπους καθοδήγησης προς τον στόχο. Μέσω συστήματος INS, μέσω του τερματικού αισθητήρα ραντάρ και μέσω δεδομένων που πέρνει είτε από το σύστημα Aegis είτε από το δίκτυο NIFC-CA. Το τελευταίο επιτρέπει σε αεροσκάφη και πολεμικά πλοία να ανταλλάσουν αποδοτικά δεδομένα ιχνηλάτησης στόχων με αποτέλεσμα να είναι εφικτή η καθοδήγηση του SM-6 προς έναν χαμηλά ιπτάμενο στόχο ακόμη και αν το πλοίο-φορέας δεν το «βλέπει» με τους αισθητήρες του. Έτσι για παράδειγμα, ένα αεροσκάφος F/A-18 θα μπορούσε να εγκλωβίσει ένα πλοίο που βρίσκεται σε απόσταση 100 χλμ και παρόλο που δεν διαθέτει οπλισμό κατά πλοίων να βοηθήσει στην συνεργατική εμπλοκή του πλοίου στόχου κατευθύνοντας από απόσταση 250-300 χλμ έναν πύραυλο SM-6.

Συνολικά θα αποκτηθούν 650 νέα βλήματα τα ποία θα προστεθούν στα 180 ήδη υπάρχοντα. Το συνολικό κόστος των SM-6 θα φθάσει τα 2.9 δις $ συμπεριλαμβανομένου του κόστους ανάπτυξης της αντι-πλοικής ικανότητας.

Την ίδια δυνατότητα έχουν σε μικρότερη απόσταση και πολεμικά σκάφη του παρόντος τεχνολογικού επιπέδου τα οποία όμως πρέπει να καταυγάσουν με τα συστήματα STIR τα βλήματα ημι-ενεργού καθοδήγησης ραντάρ (ESSM/SM-2) προς τον στόχο. Καθώς το πλοίο στόχος βρισκεται στο επίπεδο της θάλασσας θα έπρεπε να υπάρχει μεταξύ τους οπτική επαφή αλλιώς λόγω καμπυλότητας της Γης το αντίπαλο σκάφος θα ήταν «αόρατο». Έτσι περιορίζονταν σε αποστάσεις μερικών δεκάδων χιλιομέτρων στα όρια του ορίζοντα.

Σε ένα πνεύμα επίτευξης διανεμημένης φονικότητας σε ολόκληρο τον Αμερικανικό Στόλο, ο Carter ανέφερε:

«Θέλουμε να διαφοροποιήσουμε τα είδη των στόχων που μπορεί να χτυπήσει το κάθε ένα πλοίο μας είτε ο στόχος βρίσκεται στην ξηρά, όπως ξέρετε ήδη με την ύπαρξη των πυραύλων Tomahawk, είτε βρίσκεται στην θάλασσα επεκτείνοντας το οπλοστάσιο αντιπλοικών πυραύλων μας. Ξανά στο πνεύμα να κάνουμε τα πάντα φονικότερα έναντι περισσότερων στόχων».

Πλέον στην φαρέτρα τους τα καταδρομικά Arleigh Burke και Tincoderoga θα διαθέτουν τρία διαφορετικά όπλα κατά ναυτικών στόχων. Από τον πολύ μεγάλης εμβέλειας πύραυλο Cruise Tomahawk, τον υπερηχητικό πύραυλο SM-6 των 4 Mach και τον γνωστό στο ΠΝ μας πύραυλο RGM-84 Harpoon (στο μέλλον θα αντικατασταθεί από τον μακρύς εμβέλειας LRSAM). Έτσι μια ναυτική επίθεση μπορεί να αξιοποιήσει τα χαρακτηριστικά και των τριών πυραύλων για μεγιστοποίηση του κορεσμού της αντίπαλης άμυνας.

ΥΓ. Αντιπλοική ικανότητα έχουν και συστήματα αεράμυνας όπως το σύστημα BUK M1-2 στο οποίο είχαμε αναφερθεί σε παλαιότερο άρθρο (Buk M1-2: O «Άγνωστος» εχθρός της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας)