Ελλάδα –Τουρκία -Κύπρος. Το τέλος του “παιχνιδιού”;

Chess-and-endgame

Ποια χωρα ειναι έτοιμη να κερδίσει στην σκακιέρα της Γεωστρατηγικής?

Ελλάδα –Τουρκία -Κύπρος. Το τέλος του “παιχνιδιού”;
Μια συζήτηση περί γεωστρατηγικής και οπλικών συστημάτων με τον καθηγητή κ. Κωνσταντίνο Γρίβα

Γράφει o : Φώτης Πανταζόγλου

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, το διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον έχει ομολογουμένως δημιουργήσει νέες πραγματικότητες και δεδομένα για την πατρίδα μας. Τόσο στην ευρύτερη περιοχή μας, όσο και στην άμεση γειτονιά μας, οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα και μια ατμόσφαιρα, την οποία δεν θα την χαρακτήριζε ο ψύχραιμος αναλυτής και συνηθισμένη.

Αν σε αυτό προσθέσει κανείς την οικονομική πραγματικότητα μέσα στην οποία διατελούμε σαν χώρα τα τελευταία 10 χρόνια, τις ιστορικές μας σχέσεις με φίλους και «συμμάχους», αλλά και το πώς αυτές έχουν πλέον εξελιχθεί, αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα, ότι είναι ανάγκη για μια νέα ψύχραιμη και χωρίς κραυγές ματιά στα νέα δεδομένα που ίσως πάνε να δημιουργηθούν για την πατρίδα μας σε θέματα μείζονος εθνικής σημασίας.

Ο κύριος Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στην Στρατιωτική Σχολή Ευέλπιδών, όπου διδάσκει το μάθημα της «Διεθνούς Γεωγραφίας και Συστημικής Γεωπολιτικής Ανάλυσης των Σύγχρονων Οπλικών Τεχνολογιών». Διδάσκει επίσης «Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή» στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σαν επισκέπτης καθηγητής διδάσκει στη Σχολή Εθνικής Άμυνας και στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, καθώς και στη Σχολή Διοίκησης και Επιτελών της Πολεμικής Αεροπορίας (Σ∆ΙΕΠ).Έχει εργαστεί ως υπεύθυνος του ερευνητικού τομέα για νέες αμυντικές τεχνολογίες στο Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Από το 1996 έως το 2004 ήταν διαπιστευμένος δημοσιογράφος στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Έχει εργαστεί ως αρχισυντάκτης στο περιοδικό «Στρατηγική» και ως διευθυντής σύνταξης στο περιοδικό «Γεωπολιτική». Έχει δημοσιεύσει σειρά μελετών για θέματα γεωπολιτικής και σύγχρονων οπλικών τεχνολογιών.

Αποτέλεσμα εικόνας για Trump governance

Πως επηρρέασε το πρώτο έτος της διακυβερνησης Τραμπ το παγκόσμιο Πολυ-Πολικο σύστημα?

Κύριε καθηγητά είναι μεγάλη η χαρά μου να σας έχουμε σήμερα στην διαδικτυακή μας παρέα. Η σημερινή μας συζήτηση εκτιμώ ότι θα μας βοηθήσει να έχουμε μια πιο καθαρή και ψύχραιμη ματιά στις εξελίξεις του τελευταίου χρονικού διαστήματος. Ειλικρινά είναι τόσες πολλές οι ερωτήσεις με τις οποίες θα μπορούσαμε να ξεκινούσαμε την συζήτηση μας. Θα προτιμήσω όμως να σας ζητήσω να μας δώσετε μια γενική περιγραφή για το πώς έχουν διαμορφωθεί οι παγκόσμιες ισορροπίες δυνάμεων πλέον και το διεθνές περιβάλλον, ιδίως και μετά την συμπλήρωση ενός έτους διακυβέρνησης Τραμπ.

Αν και στην Ελλάδα συνεχίζουμε να είμαστε εγκλωβισμένοι σε μια ανάγνωση του διεθνούς περιβάλλοντος σύμφωνα με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι περίπου ο απόλυτος άρχων, στην πραγματικότητα εδώ και καιρό έχουμε περάσει από τον εικονικά μονοπολικό κόσμο σε έναν πολυπολικό και τώρα ενδέχεται να βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός νέου διπολικού διεθνούς συστήματος. Συγκεκριμένα, έχει προκύψει μια τάση συσπείρωσης των μεγάλων ευρασιατικών δυνάμεων σε ένα καινοφανές γεωπολιτικό σχήμα, το οποίο θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως την πρώτη «Πολύ – Δύναμη» (‘Multi Power’) στην ιστορία της Ανθρωπότητας. Επιπροσθέτως, αυτό το ευρασιατικό σύμπλοκο τείνει να διαχωριστεί από το ωκεάνιο σύστημα επικοινωνιών και προβολής ισχύος, στο οποίο κυριαρχούν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Τον διαχωρισμό αυτό προωθούν μια σειρά από παράγοντες.

Ένας εξ αυτών είναι η ανάπτυξη, κυρίως από πλευράς της Κίνας, πλεγμάτων αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2 / AD) τα οποία αμφισβητούν την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στα εγγύς ευρασιατικά ύδατα. Θα λέγαμε, λοιπόν, ότι ζούμε ένα νέο επεισόδιο στη διαχρονική μονομαχία ναυτικών και χερσαίων δυνάμεων με τη δημιουργία ενός χώρου ασαφούς κυριαρχίας στην περιφέρεια της Ευρασίας. Ταυτοχρόνως, η διαφαινόμενη τήξη των αρκτικών πάγων διαμορφώνει έναν, κατά κάποιον τρόπο, διάδρομο ταχείας κυκλοφορίας γύρω από την Ευρασία και μειώνει τον ρόλο των ανοιχτών ωκεάνιων εκτάσεων, δηλαδή τον προνομιακό χώρο κυριαρχίας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Τέλος, η περιβόητη OBOR (One Belt One Road), ο «Νέος Δρόμος του Μεταξιού», μεταμορφώνει το «βαθύ εσωτερικό» της Ευρασίας και με μια σειρά υποδομών το μετατρέπει από ένα εμπόδιο στην επικοινωνία μεταξύ των ευρασιατικών κρατών σε ένα είδος «εσωτερικού αιθρίου», το οποίο βρίσκεται μακριά από τις δυνατότητες παρέμβασης και προβολής ισχύος της μεγάλης ναυτικής δύναμης του πλανήτη, δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών. Με άλλα λόγια, δημιουργείται μια ενοποιητική γεωγραφία της Ευρασίας, οι μακροπρόθεσμες γεωπολιτικές συνέπειες της οποίας μπορεί να είναι κοσμογονικές. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι δημιουργείται ένα είδος «διπλού πλανήτη» με δύο αυτονομημένα υπερσυστήματα. Το ένα εξ αυτών είναι η αυτονομημένη Ευρασία και το άλλο οι ανοιχτοί ωκεανοί με την αμερικανική ήπειρο, την Ωκεανία και κάποια κομμάτια της ευρασιατικής περιφέρειας. Βέβαια, δεν αναφερόμαστε σε κάποια ένωση της Ευρασίας στον ορατό χρονικό ορίζοντα.

Οι ανταγωνισμοί των μεγάλων ευρασιατικών κρατών είναι δεδομένοι. Ωστόσο, προς ώρα φαίνεται πως τίθενται στο περιθώριο εξαιτίας της εμμονής των Ηνωμένων Πολιτειών να ασκούν μια πολιτική «εναντίον όλων», η οποία οδηγεί τα μεγάλα ευρασιατικά κράτη, με προεξάρχοντα την Κίνα και τη Ρωσία και δευτερευόντως το Ιράν, σε μια αντιαμερικανική συσπείρωση. Ταυτοχρόνως, ενδέχεται να δημιουργείται ένα είδος νεοβεστφαλιανού σύστημα στην Ευρασία, με τη Ρωσία να παίζει ρυθμιστικό ρόλο σε αυτό. Δηλαδή, τηρουμένων των αναλογιών, η Ρωσία παίζει τον ρόλο που έπαιζε η Μεγάλη Βρετανία στο Βεστφαλιανό σύστημα που υπήρξε στην Ευρώπη από το 1648 μέχρι το 1914, ενοποιώντας τα ανταγωνιστικά και τα συνεργατικά στοιχεία των περιφερειακών ευρασιατικών χωρών σε ένα χαλαρό ενοποιητικό πλαίσιο. Αυτά μπορεί να ακούγονται από υπερβολικά έως αδιάφορα σε πολλούς.

Ακόμη όμως και αν δεν ισχύουν καθ’ ολοκληρία, το γεγονός παραμένει ότι βρισκόμαστε στην αρχή μιας τιτάνιας γεωπολιτικής μετάλλαξης σε πλανητικό επίπεδο, της οποίας η Ελλάδα αποτελεί κομβικό στοιχείο. Η Ελλάδα, η Τουρκία και ολόκληρο το γεωσύστημα της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκονται στο σημείο επαφής των δύο μεγάλων διαμορφούμενων γεωπολιτικών τεκτονικών πλακών. Δηλαδή της συσπειρούμενης Ευρασίας, των χερσαίων δυνάμεων του πλανήτη αν θέλετε, και της ναυτικής Δύναμης, δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών με τα ευρασιατικά «προγεφυρώματά» της. Σε μεγάλο βαθμό αυτά που συμβαίνουν σήμερα στη γειτονιά μας, η εντεινόμενη επιθετική πολιτική της Τουρκίας και μια σειρά από άλλα, αποτελούν άμεσο ή έμμεσο αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης. Αυτή όμως είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα για να την κάνουμε εδώ.

Ο κύριος Τραμπ έχει μάλλον μια ξεκάθαρη ατζέντα σε αρκετά ζητήματα. Ιδίως σε ότι άπτεται των αμυντικών δαπανών της Αμερικής. Αυτό που δυσκολεύομαι να κατανοήσω εγώ και πολλοί άλλοι είναι το πώς διαμορφώνεται η Αμερικάνικη εξωτερική πολιτική πλέον απέναντι στην πατρίδα μας. Μπορείτε να μας βοηθήσετε να κατανοήσουμε τους βασικούς άξονες των τωρινών σχέσεων Αθήνας- Ουάσιγκτον ?Και δεν αναφέρομαι προφανώς μόνον στις προμήθειες οπλικών συστημάτων.

Από ότι φαίνεται, οι Ηνωμένες Πολιτείες αυτήν τη στιγμή δεν έχουν ξεκαθαρισμένη στρατηγική έναντι της Ελλάδας και της Τουρκίας ενώ γενικότερα δείχνουν να βρίσκονται σε μια φάση σύγχυσης και αμηχανίας. Και αυτό γιατί, όπως είπα και πιο πριν, ολόκληρο το διεθνές σύστημα βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο. Επιπροσθέτως, οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν έναν τόσο σοβαρό και βαθύ εσωτερικό ανταγωνισμό που δεν είχε εμφανιστεί ούτε στα χρόνια του σκανδάλου του Watergate και της αποσάθρωσης του μηχανισμού εξουσίας που αυτό έφερε μαζί του. Ο Πρόεδρος Τραμπ δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να επιβάλλει πλήρως τις θέσεις του, ενώ ένα πολύ ισχυρό κομμάτι του δημοκρατικού και νεοσυντηρητικού (neocon) κατεστημένου είχε επιλέξει να κάνει μια στρατηγική επένδυση υψηλοτάτων αναμενόμενων κερδών στην ισλαμοεθνικιστική Τουρκία του Ερντογάν. Και αυτήν την επένδυση δεν θέλουν να την αφήσουν. Δεν μπορούμε λοιπόν να είμαστε σίγουροι για το πώς θα λειτουργήσουν οι ΗΠΑ στο μέλλον έναντι της Ελλάδας και της Τουρκίας. Ωστόσο, για το άμεσο χρονικό διάστημα, μπορούμε να είμαστε απολύτως σίγουροι για ένα πράγμα. Ότι δεν θα σπεύσουν να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά για εμάς σε περίπτωση ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης της τουρκικής επιθετικότητας. Ούτε καν ότι θα σπεύσουν να λειτουργήσουν πυροσβεστικά σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής Ελλάδας – Τουρκίας, όπως θεωρούσε δεδομένο μέχρι σήμερα το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Θα πρέπει κάποια στιγμή να ξεπεράσουμε το βρεφονηπιακό στάδιο γεωπολιτικής ωρίμανσης και να κατανοήσουμε ότι δεν μπορούμε να βασιζόμαστε παρά μόνο στον εαυτό μας. Αλλά και αυτή είναι μια άλλη και πολύ μεγάλη κουβέντα.

flags-353x221

Στα πλαίσια των νέων σχέσεων και οι «φιλικές» πάντα παραινέσεις προς την Ελλάδα ώστε να βρεθεί λύση στο θέμα της ονομασίας με το γειτονικό κρατίδιο? Αλήθεια έχετε καταλάβει μήπως εσείς προς τι η τόσο μεγάλη βιασύνη ώστε να βρεθεί λύση στο θέμα με τα Σκόπια? Ομολογουμένως είναι μια απορία στην οποία δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε μια πειστική απάντηση.

Και δεν υπάρχει καμιά πειστική και λογική απάντηση. Η Ελλάδα δεν έχει απολύτως κανέναν λόγο να «επιλύσει» το θέμα της ονομασίας της Σκοπίων, με μια σύνθετη ονομασία που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία. Και αυτό γιατί το ζήτημα της ονομασίας εντάσσεται σε ένα ευρύτερο «πακέτο» από πλευράς των Σκοπίων, το οποίο περιλαμβάνει μια παρανοϊκή και μισαλλόδοξη ανάγνωση της ιστορίας της αρχαίας Μακεδονίας, που προϋποθέτει τον ακρωτηριασμό της ελληνικής ιστορίας και συνακόλουθα και της ελληνικής εθνικής ταυτότητας. Και δεν υπάρχει κάποιο περιθώριο συμβιβασμού. Δηλαδή, τι να συζητήσουμε; Αν ο Μέγας Αλέξανδρος είναι Σκοπιανός και ο Αριστοτέλης δεν είναι; Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Και οι Ελληνικές πολιτικές ελίτ θα πρέπει κάποια στιγμή να κατανοήσουν ότι παρόμοια ζητήματα δεν αφορούν μόνο τους ιστορικούς. Είναι κομμάτι της ζώσας Ελλάδας. Η εθνική ταυτότητα είναι ένα ενιαίο μέγεθος που περιλαμβάνει μια αίσθηση κοινής ιστορικής ταυτότητας πάνω στην οποία εδράζεται μια προοπτική κοινού μέλλοντος. Αν ακρωτηριάσεις το παρελθόν, υπονομεύεις και το μέλλον. Τόσο απλά. Επιπροσθέτως, η σπουδή της Ελλάδας να κλείσει όπως όπως το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, θεωρώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι υπάρχει κάποιος συμβατικός κίνδυνος από πλευράς των Σκοπίων και έτσι πρέπει «να κλείσουμε αυτό το μέτωπο», περνάει μια εικόνα αδυναμίας, η οποία υπονομεύει την αποτρεπτική μας στρατηγική πρωτίστως έναντι της Τουρκίας αλλά και γενικότερα. Όμως, αν θεωρείς, ή έστω αν δείχνεις ότι θεωρείς, ότι τα Σκόπια είναι απειλή για σένα, τότε πώς περιμένεις να σε πάρουν σοβαρά οι Τούρκοι; Και φυσικά, αν ακόμη και τα Σκόπια, που είναι ο πιο αδύναμος δρων στη γεωπολιτική σκακιέρα των Βαλκανίων, μπορούν να ασκούν επιτυχώς γεωπολιτικές πιέσεις στην Ελλάδα τότε είναι πιθανόν πως θα ανοίξει και η όρεξη άλλων.

Βόρεια σύνορα όμως δεν έχουμε μόνον με τα Σκόπια. Έχουμε και με την Αλβανία και την Βουλγαρία. Εκτιμάτε ότι οι χειρισμοί της Ελλάδας στο θέμα τις ονομασίας των Σκοπίων μπορεί να αποτελέσει και «πάτημα» ώστε να έχουμε περαιτέρω ενίσχυση των όποιων αλλοτριωτικών φωνών που ήδη ακούγονται ξανά στα Βαλκάνια?

Η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή δεν αντιμετωπίζει εξωτερική απειλή από τα βόρεια σύνορά της. Και αν κάποια στιγμή στο μέλλον η ιστορία των Βαλκανίων επιστρέψει στη «φυσική της κατάσταση» του «όλοι εναντίον όλων» και πάλι οι απειλές από τις χώρες αυτές θα είναι συμβατικού πολιτικοστρατιωτικού χαρακτήρα, τις οποίες θα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με αντίστοιχα μέσα. Όμως, η απειλή από τα Σκόπια και την πειρατική ιστορική τους ανάγνωση, είναι διαφορετικού τύπου απειλή, ασύμμετρη και πολύ σοβαρότερη, γιατί απειλεί τον ίδιο τον υπαρξιακό πυρήνα της Ελλάδας. Γι’ αυτό διαφωνώ με την αντίληψη διαφόρων ότι «αν δεν υπήρχαν τα Σκόπια θα έπρεπε να τα είχαμε εφεύρει», θεωρώντας ότι η γειτονική μας χώρα λειτουργεί ως ένα χρήσιμο buffer state για την Ελλάδα. Οι απόψεις αυτές ρίχνουν νερό στον μύλο όσων θεωρούν ότι ο «συμβιβασμός» στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων είναι η σωστή και «ρεαλιστική» επιλογή.

 

Βέβαια τα θέματα που η Ελλάδα αντιμετωπίζει στα βόρεια σύνορα της δεν συγκρίνονται με αυτά που αντιμετωπίζει στα Ανατολικά. Η ατζέντα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων τεράστια ,όπως και τα προβλήματα επίσης. Τελευταία δε, έχουμε μια κλιμάκωση τόσο της ρητορικής αλλά και της πρακτικής από μεριάς Τουρκίας πάνω σε μια σειρά ζητημάτων. Ας προσπαθήσουμε να τα αναλύσουμε με την βοήθεια σας ψύχραιμα και νηφάλια. Πως αποτιμάτε την σημερινή κατάσταση στα Ελληνοτουρκικά αλλά και στα στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου ,που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το Ελληνικό γεωστρατηγικό γίγνεσθαι?

Κοιτάξτε, βρισκόμαστε σε μια πρωτοφανή στη σύγχρονη ιστορία κατάσταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είμαστε στον προθάλαμο της πολεμικής αναμέτρησης και δεν ξέρω εάν και πόσο θα παραμείνουμε σε αυτόν. Μεταξύ των άλλων, όπως είπαμε πιο πριν, δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή κάποιος παράγοντας που μπορεί ή θέλει να φρενάρει την Τουρκική επιθετικότητα. Επιπροσθέτως, δεν είμαστε σίγουροι για το τι θέλει να κάνει η Άγκυρα. Μέχρι πρότινος θεωρούσαμε ως δεδομένο ότι η Άγκυρα δεν επιδιώκει πολεμική αναμέτρηση με την Ελλάδα. Πλέον δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για κάτι τέτοιο. Και αυτό γιατί μπορεί το Τουρκικό σύστημα εξουσίας να έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα σήμερα δεν είναι σε θέση να εμπλακεί σε μια αναμέτρηση μεγάλης κλίμακας με την Τουρκία και κατά συνέπεια μια επιθετική πολιτική έναντι της Ελλάδας, που μπορεί να περιλαμβάνει ακόμη και πολεμικό επεισόδιο, μπορεί να εξασκηθεί με σχετική ασφάλεια. Το πρόσφατο συμβάν της απαγωγής δύο Ελλήνων στρατιωτικών στον Έβρο, δείχνει ότι η Τουρκία έχει επιλέξει μια συγκρουσιακή πολιτική για την Ελλάδα, που δεν ξέρουμε που θέλει να την φθάσει. Δεν θέλω να γίνω υπερβολικός αλλά φοβάμαι πως θα πληρώσουμε σωρευμένες λανθασμένες επιλογές στην πολιτική έναντι της Τουρκίας που υπονόμευσαν την αποτρεπτική μας ικανότητα. Απαιτείται άμεσα, λοιπόν, η ανάπτυξη μιας ρεαλιστικής αποτρεπτικής στρατηγικής. Και φυσικά δεν μπορούμε να αφήνουμε στην Τουρκία την πρωτοβουλία των κινήσεων και εμείς να αντιδρούμε αντανακλαστικά. Η Τουρκική ηγεσία θα πρέπει να κατανοήσει ότι παρόμοιες ενέργειες θα έχουν κόστος. Αλλιώς, θα οδηγείται διαρκώς και σε πιο αναβαθμισμένες επιθετικές ενέργειες, με κίνδυνο αργά ή γρήγορα να οδηγηθούμε σε πολύ ακραία σενάρια.

maxresdefault

Αφρίν- Κυπριακή ΑΟΖ- Ίμια- Σκόπια- Αλβανία. Φαίνονται ασύνδετα σε πρώτη φάση μεταξύ τους αλλά η συμπεριφορά της Τουρκίας είναι προφανώς αποτέλεσμα μακροχρόνιου σχεδιασμού των Τουρκικών think tanks. Σαν χώρα εκτιμάτε ότι είμαστε προετοιμασμένοι να αντιδράσουμε στον όποιο Τουρκικό σχεδιασμό. Δεν εννοώ προφανώς το στρατιωτικό κομμάτι μόνον αλλά κυρίως τις δομές εκείνες της Ελληνικής διοίκησης που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν την όποια εν δυνάμει κατάσταση πάει να δημιουργηθεί. Μάθαμε άραγε κάτι από τα Ίμια?

Δυστυχώς, η Ελληνική αποτρεπτική στρατηγική έναντι της Τουρκίας μετά τα Ίμια βασίστηκε σε μια μεταφυσικού τύπου ανάγνωση περί των ικανοτήτων των ΗΠΑ να ελέγξουν τα τεκταινόμενα στο ελληνοτουρκικό σύστημα αλλά και της δυνατότητας της Ε.Ε. να «φρενάρει» τον Τουρκικό επεκτατισμό με την «Ευρωπαϊκή προοπτική» της Τουρκίας. Τίποτε από αυτά δεν ισχύουν σήμερα. Επίσης, η Τουρκία λειτουργεί συνειδητά και δηλωμένα ως ένας φιλόδοξος αυτόνομος πόλος ισχύος σε ένα πολυπολικό διεθνές σύστημα. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής της στόχευσης είναι περίπου αναπόφευκτο ότι θα επιχειρήσει να «εξακτινώσει» την κυριαρχία της προς όλα τα σημεία του ορίζοντα. Όπως και πράττει. Άρα, ναι, οι επιχειρήσεις στο Αφρίν με την επιθετικότητα έναντι της Ελλάδας και την ασφυκτική γεωπολιτική πολιορκία της Κυπριακής Δημοκρατίας, εντάσσονται στο ίδιο πλαίσιο.

28126647113_2497f2a7b6_k_0

H ελευση των F-35 πόσο απειλεί τις Ισορροπίες Δυνάμεων στο Αιγαίο?

Είχαμε πριν λίγες μέρες συνεδρίαση ΚΥΣΕΑ και αν μου επιτρέπεται η προσωπική έκφραση γνώμης, τα θέματα συζήτησης ήταν απλά η ενεργοποίηση κάποιων υπό-προγραμματων που ήδη θα έπρεπε να εκτελούνται. Έχετε πολλές φορές μιλήσει και γράψει για το θέμα της σύγκρισης δυνάμεων Ελλάδας-Τουρκίας αλλά και για τα εξοπλιστικά μας προγράμματα. Ομολογώ ότι ακόμα η κατάσταση είναι σε κάποια πλαίσια ισορροπημένη. Μήπως όμως έχει αρχίσει σιγά σιγά αυτή η ισορροπία να διαταράσσεται εις βάρος μας?

Για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, σε μερικά χρόνια, αν δεν κάνουμε κάτι για αυτό, θα βρεθούμε σε μια εξαιρετικά δυσμενή κατάσταση όσον αφορά την ισορροπία ισχύος στο Ελληνοτουρκικό σύστημα, που δεν έχει υπάρξει ξανά. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην «στρατηγική τριάδα» που απειλεί να διαμορφώσει η είσοδος στο τουρκικό οπλοστάσιο των μαχητικών αεροσκαφών F – 35, του συστήματος αεράμυνας S – 400 και της ανάπτυξης μιας οικογένειας βαλλιστικών πυραύλων από την Τουρκική πολεμική βιομηχανία. Περισσότερο φόβο μου προκαλεί η ανάπτυξη από την Τουρκική πολεμική βιομηχανία «αυτοκτονικών» drones, μίνι περιφερόμενων πυρομαχικών στα πρότυπα του αμερικανικού switchblade και γενικότερα η επένδυση σε ρομποτικά συστήματα, γεγονός που δείχνει ότι είναι περισσότερο εναρμονισμένη με τις διεθνείς εξελίξεις στον χώρο της στρατιωτικής επιστήμης και τεχνολογίας από ότι είμαστε εμείς. Και αυτό θα πρέπει να αλλάξει.

Αποτέλεσμα εικόνας για Τ-155 Firtina

Επανειλημμένως στην αρθρογραφία μου έχω αναφερθεί στις διεθνείς τάσεις που υπάρχουν για τη μετεξέλιξη συστημάτων Πυροβολικού σε ένα είδος φθηνού και αποτελεσματικότερου υποκατάστατου της Πολεμικής Αεροπορίας σε περιορισμένης γεωγραφικής έκτασης συστήματα αντιπαράθεσης. Και έχω υποστηρίξει πως παρόμοιες επιλογές μπορούν να προσφέρουν αξιόλογες και οικονομικές λύσεις στην Άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δυστυχώς, αντί εμείς να προχωρήσουμε σε παρόμοιες εφαρμογές, φαίνεται πως προχωρεί η Τουρκία, η οποία τοποθέτησε στην Κύπρο 77 προηγμένα αυτοκινούμενα πυροβόλα Τ – 155 Firtina, που μπορεί να κάνουν ακριβώς αυτό. Σε σχετικά άρθρα σε αμυντικούς δικτυακούς τόπους διάβασα ότι με τα διατιθέμενα πυρομαχικά τα πυροβόλα αυτά επιτυγχάνουν βεληνεκές 41 χλμ. Αυτό όμως δεν είναι το μέγιστο όριο που θα μπορούν να επιτύχουν στο κοντινό μέλλον. Ήδη η γερμανο – νοτιοαφρικανική RheinmentalDenel αναπτύσσει οβίδες των 155 χιλιοστών της οικογένειας για πυροβόλα ΝΑΤΟϊκών προδιαγραφών με σωλήνες των 52 διαμετρημάτων, που θα επιτυγχάνουν βεληνεκή μεγαλύτερα των 70 χλμ. Για να μην μιλήσουμε για οβίδες με αυλοωθητές που αναπτύσσονται από διάφορες χώρες του κόσμου. Από ότι φαίνεται, λοιπόν, οι Τούρκοι βρίσκονται ένα βήμα μπροστά από εμάς όχι μόνο στην τεχνολογία αλλά και στην τέχνη και επιστήμη του Πολέμου και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μας ανησυχεί.

Στο σημείο αυτό να σας μεταφέρω μια διαδικτυακή εικόνα από την ομάδα συζήτησης RulesOfEngagement (https://www.facebook.com/groups/281131725743565/). Πρόκειται ομάδα συζήτηση στο facebook ,όπου η κύρια θεματολογία είναι τα θέματα οπλικών συστημάτων και γεωστρατηγικής . Σε ερώτηση προς τα μέλη της ομάδας από πού θα έπρεπε η χώρα μας να προμηθεύεται τα οπλικά της συστήματα, η απάντηση ήταν συντριπτικά υπέρ της απάντησης «Συμπαραγωγές και ανάπτυξη εγχώριας βιομηχανίας». Σαν ερευνητής του τομέα των οπλικών συστημάτων και λαμβάνοντας υπόψη και της συμμαχίες που οι χώρα μας έχει ,μπορείτε να μας δώσετε την δική σας προσέγγιση στο θέμα «Οπλικά συστήματα για τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις».

Είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να επιστρέψουμε σε μια (φαντασιακή) εποχή «παχέων αγελάδων» σαν αυτή που ζήσαμε στα τέλη της δεκαετίας του 90 και τις αρχές του 2000, όπου η Ελλάδα είχε καταστεί ένας από τους μεγαλύτερους εν δυνάμει πελάτες της διεθνούς αμυντικής βιομηχανίας. Ούτε έχουμε τα χρήματα για κάτι τέτοιο, ούτε θα ήταν η σωστή προσέγγιση. Θα πρέπει να επενδύσουμε σε στοχευμένες Ελληνοκεντρικές λύσεις, που θα αξιοποιούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας, γεωγραφικά και άλλα. Έχω υποστηρίξει επανειλημμένως ότι το σημαντικότερο, το θεμελιώδες, το πρωταρχικό, οπλικό σύστημα κάθε χώρας, πρέπει να είναι μια εθνική στρατιωτική σκέψη. Μια εγχώρια «Θεωρία Νίκης» που θα δημιουργηθεί από εμάς για εμάς και όχι από κάποιους γκουρού του εξωτερικού. Πάνω σε αυτό το θεμέλιο μπορεί να σχεδιαστεί μια υγιής εξοπλιστική προσπάθεια που θα αξιοποιεί τις εγχώριες δυνατότητες αλλά και τις εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες ανά τον κόσμο.

Και ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε σε ωκεανό τεχνολογιών. Ιδιαίτερα δε τα επιτεύγματα της λεγόμενης 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, μπορούν να προσφέρουν αξιόπιστες λύσεις στην Ελλάδα. Όπως είπα και πιο πριν, προσωπικά, τρέφω μεγάλες ελπίδες για τις δυνατότητες των σύγχρονων συστημάτων πυροβολικού, τα οποία χάρη στην μεγάλη αύξηση της εμβέλειας, της βελτιωμένης ακρίβειας πλήγματος, της ενισχυμένης καταστρεπτικότητας, του εμπλουτισμού της ποικιλίας των αποτελεσμάτων που μπορούν να ασκήσουν στον αντίπαλο και σε μια σειρά από άλλες παραμέτρους, μπορούν να αποτελέσουν οικονομικά και αποτελεσματικά υποκατάστατα ή καλύτερα συμπληρώματα της αεροπορικής ισχύος, διαμορφώνοντας δικτυοκεντρικά πλέγματα πυρός που θα καλύπτουν το σύνολο το ελλαδικού χώρου και θα είναι σε θέση να εξαπολύουν «μετακινούμενες καταιγίδες» σαρωτικών πυρών εναντίον των εχθρικών δυνάμεων. Στη σύγχρονη γεωστρατηγική ανάλυση αναφέρεται πολλές φορές ο όρος «μεταπυρηνικά υπερόπλα» (post nuclear superweapons). Θεωρώ ότι η Ελληνική αμυντική και αποτρεπτική στρατηγική μπορεί και πρέπει να αναζητήσει παρόμοια συστήματα, τα οποία θα είναι σε θέση να επιφέρουν συντριπτικά πλήγματα στις εχθρικές δυνάμεις ακόμη και σε πολεμικές αναμετρήσεις μικροσκοπικής διάρκειας. Σύγχρονα δικτυοκεντρικά πλέγματα πυροβολικού, σε συνδυασμό με ρομποτικούς αισθητήρες και άλλες περιφερειακές τεχνολογίες, μπορούν να λειτουργήσουν με αυτόν τον τρόπο. Βέβαια, τα συστήματα αυτά δεν είναι οι μόνες λύσεις που μπορεί να εξετάσει κανείς. Τα μικρά drones με διάφορα οπλικά φορτία, ακόμη και σε ρόλους ηλεκτρονικού πολέμου, είναι ένας άλλος ιδιαίτερα υποσχόμενος χώρος. Όπως και να ‘χει, το θέμα των μαχητικών ικανοτήτων και της αποτρεπτικής ή επιχειρησιακής εφαρμογής τους είναι εξαιρετικά ευρύ και δεν μπορεί να εξεταστεί επαρκώς στο περιορισμένο πλαίσιο της συστήζητμά. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να επενδύσουμε σε μαχητικές ικανότητες προσαρμοσμένες στις ανάγκες και τις δυνατότητές μας, οι οποίες θα αποσκοπούν στην επίτευξη συντριπτικού αποτελέσματος επί του αντιπάλου ακόμη και σε έναν μικρό χρονικό πόλεμο και όχι σε οπλικά συστήματα υψηλής φετιχιστικής αξίας και μεγάλου κόστους…

Αποτέλεσμα εικόνας για U-214

Κατανοώ από την απάντηση σας ότι πρέπει σαν χώρα να δράσουμε άμεσα και έξυπνα. Κατά καιρούς βέβαια έχουμε κάνει πανέξυπνες επιλογές οπλικών συστημάτων. Σαν μια τέτοια εγώ θα έβαζα τα 4 νέα υποβρύχια τύπου 214 του στόλου μας. Επειδή γνωρίζω ότι εκτιμάτε πάρα πολύ το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα θα ήθελα να είχα την δική σας άποψη για τα νέα μας υποβρύχια. Είναι όντως τόσο καλά που μπορούν να αποτελέσουν gamechangers στον χώρο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου παρά την ομολογουμένως ισχυρή παρουσία του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού?

Η υποβρύχια ισχύς είναι σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης των διεθνών ισορροπιών ισχύος και αποτελεί κομβικό στοιχείο της γιγαντιαίας μονομαχίας χερσαίων και ναυτικών δυνάμεων που διεξάγεται σήμερα στην περιφέρεια της Ευρασίας. Στη δική μας περίπτωση, τα Ελληνικά υποβρύχια μπορούν να παίξουν στρατηγικό ρόλο ασκώντας προβολή ισχύος σε περιοχές όπου η Τουρκική αεροπορική ισχύς θα έχει αποφασιστικό πλεονέκτημα όπως είναι οι θαλάσσιες εκτάσεις γύρω από την Κύπρο. Τα υποβρύχια επιτυγχάνουν, εν πολλοίς, άρνηση επαφής με την αεροπορική ισχύ του αντιπάλου και αυτό είναι κρίσιμης σημασίας πλεονέκτημα. Οι δυνατότητες των υποβρυχίων διεθνώς αυξάνουν συνεχώς.

Αν και τείνουμε να επικεντρώνουμε την προσοχή μας σε εντυπωσιακά υποβρύχια όπως είναι το Shortfin Barracuda, που παρήγγειλε η Αυστραλία από τη Γαλλία, εντούτοις θεωρώ ότι μεγάλη δυναμική έχουν μικρά υποβρύχια, χαμηλού σχετικά κόστους. Οι συνεχείς βελτιώσεις στην τεχνολογία των μπαταριών και των συστημάτων αναερόβιας πρόωσης επιτρέπουν τη δημιουργία μικρών υποβρυχίων με εξαιρετικά χαρακτηριστικά ως προς το ακουστικό τους ίχνος, που μπορούν να παραμείνουν σε κατάδυση για ολοένα και πιο μεγάλα χρονικά διαστήματα, λειτουργώντας ως φθηνά υποκατάστατα των πυρηνοκίνητων υποβρυχίων.

SEAHAKE Mod 4 ER long-range torpedo

O συνδυασμός μικρότερων υποβρυχίων ή μη επανδρωμένων UUV εφοδιασμένων όμως με σύγχρονα όπλα όπως η τορπιλλη DM 2 A4 Sea Hake ER επιτρέπει την ανάδειξη υβριδικών απειλών στο ναυτικο τομέα

Επίσης, η ανάπτυξη τορπιλών ολοένα και μεγαλύτερου βεληνεκούς όπως είναι DM2A4 Sea Hake ER, που πριν από μερικά χρόνια πέτυχε σε δοκιμές την εντυπωσιακή εμβέλεια των 140 χλμ, επιτρέπει την ανάπτυξη υβριδικών οπλικών συστημάτων και συγκεκριμένα υποβρυχίων χαμηλής τεχνολογίας και πολύ χαμηλού κόστους, στα πρότυπα του ιρανικού Ghadir, τα οποία όμως θα είναι εφοδιασμένα με παρόμοια όπλα υψηλής τεχνολογίας, γεγονός που θα τους επιτρέπει να εξαπολύουν τις τορπίλες τους από αποστάσεις ασφαλείας εκτός του ορίου δράσης των ανθυποβρυχιακών συστημάτων του αντιπάλου. Βέβαια, οι διαδικασίες στοχοποίησης για τη αξιοποίηση τορπιλών τόσο μεγάλου βεληνεκούς είναι ένα ζήτημα προς επίλυση αλλά, σε κάθε περίπτωση, η υποβρύχια ισχύς εξελίσσεται σε ολοένα και πιο αποφασιστικό παράγοντα διαμόρφωσης των ισορροπιών ισχύος διεθνώς. Κατά την άποψή μου το μέλλον ανήκει στη σύζευξη ρομποτικών και επανδρωμένων συστημάτων στο πλαίσιο δικτυοκεντρικών δομών, αποκεντρωτικής λειτουργίας. Υποβρύχια ρομποτικά σκάφη (UUV) ύ υβρίδια UUV και τορπιλών, μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USV) μαζί με αεροχήματα που θα εξαπολύονται από τορπιλοσωλήνες, θα μπορούν να δημιουργήσουν «νέφη» ρομποτικών συστημάτων που θα πλαισιώνουν τα υποβρύχια του μέλλοντος, θα ελέγχουν εκτεταμένες περιοχές και θα μπορούν να ασκούν προβολή ισχύος στη θάλασσα, τη στεριά και πιθανώς και στον αέρα, με μεγάλο βαθμό ασφάλειας και αντιμετωπίζοντας πολύ πιο ισχυρές θεωρητικά και κοστοβόρες αρχιτεκτονικές μάχης.

Κλείνοντας αυτή την ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί σας θα ήθελα να είχα την εκτίμηση σας για τις εξελίξεις που θα έχουμε στην περιοχή μας το αμέσως επόμενο διάστημα. Ποιες κατά την γνώμη σας πρέπει να είναι οι κινήσεις της Ελλάδας αλλά και της Κύπρου το αμέσως προσεχές διάστημα στην σκακιέρα των γεωπολιτικών εξελίξεων ?Σίγουρα το καλοκαίρι αναμένεται για τον έναν η τον άλλο λόγο με ενδιαφέρον.

Όπως είπαμε και πιο πριν η Τουρκία αναβαθμίζει ολοένα και περισσότερο τις επιθετικές της δράσεις έναντι της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν αναφερόμαστε πλέον σε απλές «προκλήσεις» αλλά σε κάτι πιο σοβαρό. Όπως είναι τα πράγματα αυτήν τη στιγμή, δυστυχώς, η πρωτοβουλία των κινήσεων έχει αφεθεί στην Άγκυρα και εμείς δείχνουμε απλώς να ελπίζουμε να σταματήσει κάπου. Κατά την άποψή μου είμαστε στη χειρότερη φάση των Ελληνοτουρκικών σχέσεων από το 1974 και μετά. Με κίνδυνο να γίνω υπερβολικός, θεωρώ ότι η Τουρκία θα κλιμακώσει περαιτέρω τις δράσεις της με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σε ταραγμένο και επικίνδυνο Καλοκαίρι. Κατά την γνωστή Κινεζική κατάρα αναμένεται να ζήσουμε «ενδιαφέροντες καιρούς» .

Αντί επιλόγου,

Είναι πάρα πολύ δύσκολο, στα πλαίσια που σου βάζει το μέσο του διαδικτύου, να μπορέσεις να αναλύσεις όλα τα θέματα, που αφορούν την Ελλάδα σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Με την βοήθεια όμως του καθηγητή κυρίου Κωνσταντίνου Γρίβα καταφέραμε ελπίζω να έχουμε μια εικόνα νηφάλια και ψύχραιμη πάνω σε μια σειρά ζητημάτων που θα μας απασχολούν και θα μας απασχολούν το προσεχές διάστημα .

Πολλαπλά τα μηνύματα αλλά και τα συμπεράσματα αυτής της συζήτησης. Είμαι βέβαιος ότι θα αξιοποιηθούν θετικά από αυτούς που πρέπει.

Κλείνοντας να ευχαριστήσω τον κύριο καθηγητή για την ευγενική καλοσύνη που είχε, να μοιραστεί μαζί μας τις προσεγγίσεις του σε μια σειρά τόσο σημαντικών θεμάτων.

8 thoughts on “Ελλάδα –Τουρκία -Κύπρος. Το τέλος του “παιχνιδιού”;

  1. Τι να γράψει ένα άτομο να εκφράσει γνώμην…

    Το Ελληνικό ναυτικό πρέπει νά αποκτήσει τήν δυνατότητα πολλαπλου στρατηγικού πλήγματος βαθειά στην ενδοχώρα του αντιπαλου. Η Ελλάς πρέπει να εμπεδώσει το τρυπτιχο αυτής τής δυνατοτητας στρατηγικού πληγματος δηλαδή από αεροπορία στρατό ξηράς και ναυτικό. Ειναι ζωτικής σημασίας. Σημερα το στρατηγικο πληγμα έχει αφεθει στήν αεροπορία η οποια θά έχει να κάνει πάρα πολλα σε γενικευμένο.πόλεμο. Αυτό είναι λάθος. Υπάρχουν πυραυλοι οι οποιοι μπορουν να χρησιμοποιηθούν απο τον στρατο ξηρας. Επισης το πυροβολικο να επενδυσει σε συστηματα μεγάλου βεληνεκούς πέραν οσων αναφερονται στο αρθρο. ….Το ναυτικο το οποιο επισης θα έχει να κάνει πολλά εφόσον η Ελλας ηταν και παραμένει οπως και οι ΗΠΑ ναυτική δυναμις πρέπει να επενδυσει σε αύξηση πυραυλικής ισχύς πυρος ανα πολεμικον πλοιον και σε επιπλέον νεα πλοια οπου η παραγωγη να γινει σε Ελληνικα ναυπηγεία . Συμπαραγωγη πυραύλων επιφανείας μεγαλου βεληνεκούς οι οποιοι θα εκτελουν την αποστολη απο νησους θα συμπληρωσουν το πλέγμα. Επιπλέον αντιαεροπορικές συστοιχίες μαζί με συστηματα επιτηρήσεως δυνατοτητα ανυχνευσεως και καταστροφης μη επανδρωμένων. Η Ελλας έχει τίς βασικές πρώτες υλες οπως αλουμινιον βωξιτη κτλ…τις οποίες εξαγει μόνον για να γυρισουν πίσω με την λεγομενη value added ωστε να πληρώνει αντι να βάζει η ιδια την επιπλέον αξία με παραγωγές και κατασκευές. Επίσης η παραγωγή μικρονημάτων και η τεχνογνωσια για την χρηση τους σε προηγμενεςτεχνολογίες . Αναπτυξη έρευνας απο τα πανεπιστημια ΧΡΗΣΙΜΗΣ μέ απόδοση μέσα σε πεντε χρονια. Αναπτυξη μικρο μεσαιων Ελληνικων εταιρειων βάσει μειώσεως της φορολογίας οι οποίες θά δωσουν δουλείες . Αναπτυξη εγχωριας βιομηχανιας τροφιμων οπου θα κάνει την Ελλαδα αυταρκη και εξαγωγέα .

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Κρατάω αυτό : «το σημαντικότερο, το θεμελιώδες, το πρωταρχικό, οπλικό σύστημα κάθε χώρας, πρέπει να είναι μια εθνική στρατιωτική σκέψη. Μια εγχώρια «Θεωρία Νίκης» που θα δημιουργηθεί από εμάς για εμάς και όχι από κάποιους γκουρού του εξωτερικού.»
    Αλλά και αυτή ἡ «Θεωρία Νίκης»,για να έχει αντίκρυσμα,θα πρέπει να πατάει επάνω σε μία χαλυβδωμένη «Παράσταση Νίκης» του λαού,και όχι σε σύνδρομα γιουσουφακισμού,αναχωρητισμού,αγαπισμού,συβαριτισμού,ιδωτείας,απατρίας,και κουραμπιεδισμού.
    Ἄς βγάλουμε τον «ζόρικο» εαυτό μας στους αλαλάζοντες,κάθε αποχρώσεως αγαρηνούς και σκοπιανούς,και όχι στον συνέλληνα -ὡς συνέλληνα πάντως δέν θεωρώ κανένα συχαμένο ελληνώνυμο,αλλά μισελληνικό κουτσαβάκι.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Παρακολουθώντας επί σειρά ετών την αρθρογραφία του κ. Κωνσταντίνου Γρίβα, έχω εκτιμήσει την γνώση του επί των οπλικών συστημάτων και ιδίως επί των ανατολικών. Δεδομένου ότι τόσο εμείς, όσο και ο δυνητικός μας αντίπαλος, βασιζόμαστε εν πολλοίς σε δυτική τεχνολογία, συχνά παραλείπουμε τη μελέτη των μη δυτικών συστημάτων. Κι εδώ ο κ. Κωνσταντίνος Γρίβας έρχεται να ας υπενθυμίσει ότι “υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια”.
    Πέραν τούτου, συμφωνώ σχετικά με την (ίσως παρεξηγημένη) σημασία του Πυροβολικού, συμπεριλαμβανομένων και των πυραυλικών συστημάτων, τα οποία παρέχουν “τίμια” αποτελέσματα, χωρίς ίσως την ανάλογη προβολή που απολαμβάνει η Αεροπορία. Απόδειξη τούτου αποτελεί η σύγχρονη ρωσική τακτική, όπου διαφαίνεται ότι το κύριο όπλο είναι μάλλον το Πυροβολικό, ενώ η Αεροπορία έχει μάλλον επικουρικό ρόλο.

    Ο κ. Γρίβας έχει επισημάνει επανειλημμένως τη σημασία που θα μπορούσε να έχει ένα εξελιγμένο Πυροβολικό στην Κύπρο, το οποίο θα διέθετε και πυραυλικά συστήματα. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι την σκέψη αυτή μάλλον την υλοποίησαν οι απέναντι, οι οποίοι μετέφεραν μεγάλο αριθμό πυροβόλων Firtina στο νησί της Αφροδίτης, τα οποία παρέταξαν μάλιστα επιδεικτικά: http://www.defence-point.gr/news/to-27-ton-pyrovolon-tous-t-155-firtina-ta-estilan-i-tourki-stin-kypro

    Πολλές φορές έχω νιώσει ότι ό,τι προτείνω ή θα ήθελα να δω να κάνει η χώρα, το κάνει ήδη η γείτων…

    Για παράδειγμα, έχω επισημάνει την σημασία των εξελιγμένων ραντάρ για την αντιμετώπιση δυσδιάκριτων στόχων: οι γείτονες επέδειξαν προσφάτως ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης για την ανίχνευση βαλλιστικών πυραύλων. https://www.ptisidiastima.com/idef-2017-aselsan-eirs/
    Θεωρώ ότι τα μη επανδρωμένα αεροχήματα (UAV) αποτελούν ένα σημαντικό asset στον τομέα των επιθετικών επιχειρήσεων: οι σύμμαχοι έχουν αναπτύξει μία σειρά οπλισμένων μη επανδρωμένων συστημάτων (UCAV). http://e-amyna.com/%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%bf%cf%80%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%bf%ce%b4%ce%b7%ce%b3%cf%8c%cf%82-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%cf%8e%ce%bd-%ce%bc%ce%b7-%ce%b5%cf%80/
    Πιστεύω ότι ο ηλεκτρονικός πόλεμος είναι ένα πεδίο στο οποίο θα μπορούσαμε να επενδύσουμε με όχι απαγορευτικό κόστος και σημαντικά αποτελέσματα: οι απέναντι με έχουν προλάβει και ανέπτυξαν το σύστημα ΗΠ Koral για ανίχνευση και παρεμβολή εκτεταμένης ζώνης συχνοτήτων. http://www.defence-point.gr/news/to-neo-tourkiko-systima-ew-koral-stis-epichirisis-sti-syria
    Θεωρώ ότι την σήμερον ημέραν έχει αποκτήσει εκ νέου σημασία η αντιαεροπορική άμυνα βραχέως βεληνεκούς (SHORAD) με σκοπό την αντιμετώπιση του επερχόμενου όπλου (δεδομένου ότι το Α/Φ – φορέα μάλλον δεν θα το δούμε ποτέ): οι σύμμαχοι ανέπτυξαν το KORKUT, ένα αντιαεροπορικό σύστημα, που αποτελείται από ένα ραντάρ και τέσσερα συνδεδεμένα (ασύρματα) πυροβόλα των 35 χιλ., όλα αυτοκινούμενα. https://www.thinknews.gr/projects/egeo-thanasimi-obrela-aeramynas/antiaeroporiki-amyna-pyrovola/
    Για να μην αναφερθώ στην ανάπτυξη του αεροσκάφους stealth TF-X… https://belisarius21.wordpress.com/2017/07/30/%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bb%ce%af%ce%b1/

    Τέλος, αντιγράφω από ένα συναφές σχόλιό μου σε άλλο ιστολόγιο:
    Προ κρίσης, η χώρα προέβη σε μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα (κυρίως τα έτη 1997 – 2003). Πολλά εξ αυτών δεν έγιναν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, υπήρξαν παραλείψεις και μη ορθές επιλογές, ενώ δεν ελήφθη υπόψη η υποστήριξη. Για να μην πάω στις κατηγορίες περί “ωφέλιμων πληρωμών”, οι οποίες είναι άλλωστε αποδεδειγμένες, τουλάχιστον για τον Άκη. Όμως, καλώς ή κακώς, ο λαός έχει πληρώσει τα χρήματα αυτά. Τα οποία ανέρχονται συνολικά σε ύψος της τάξης των 28 δισ. ευρώ, εάν θυμάμαι καλά, σύμφωνα με τον Υστγο ε.α. Κωνσταντίνο Φράγκο.
    Δικαιούμαστε λοιπόν σήμερα να μην υποστηρίζουμε με το βέλτιστο τρόπο τα οπλικά συστήματα αυτά, οδηγώντας τα στην απαξίωση;
    Και όλα αυτά, ενώ παράλληλα παρατηρούμε τουλάχιστον κατά την τελευταία πενταετία ότι όλος ο κόσμος γύρω μας φλέγεται;
    https://belisarius21.wordpress.com/2018/03/05/%ce%b5%ce%be-%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bc%ce%ae%cf%82/#comment-6448

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. ‘Μια εγχώρια «Θεωρία Νίκης» που θα δημιουργηθεί από εμάς για εμάς και όχι από κάποιους γκουρού του εξωτερικού.’
    – Anything else is treason by willful neglect.

    Obviously I’m not the only one who has identified the immediacy for asymmetric thinking in general, regarding strategy, procurement, economic divestment, domestic production (and a proud consumption of «made in Greece»!), the creation of a block chain Drachma (or better yet a physical non FIAT currency tied to minerals, or a set of local+regional+one domestic+one national currency), etc.

    Ankara is two decades ahead of Athens while (at least judging from the little I’ve read during the short time I’ve spent on this site) you guys and more importantly Athens seem stuck in a Cold War mentality, having the mindset of a serf.

    It is imperative to learn from both Hezbollah and Iran (and others) regarding asymmetric thinking and extra local decentralized yet centralized fiber-networked organization.

    By the end of the 33 Day War of 2006 Hezbollah had mobilized only one brigade of 5000 men while Israel had mobilized 36.500 – a one-to-seven ratio. The reason why Israel/US pleaded for a cease fire was because a battalion of their elite Golani Brigade was surrounded south of the Litani River and would have been annihilated in a week.

    Greeks seem to look upon HAF just like Israelis consider IAF to have a god-like status. Hezbollah didn’t even have any AAA, much less an air force.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Dear @rockwool on behalf Mr. Grivas i post you his answer (in Greek)
    «Συμφωνώ απόλυτα με την ανάγκη ασύμμετρων προσεγγίσεων. Μπορούμε να αντλήσουμε πολύτιμα διδάγματα από τη Χεζμπολάχ, τους Ιρανούς Φρουρούς της Επανάστασης, τους Χούτι και μια σειρά από άλλους, ακόμη και από τις κινεζικές ένοπλες δυνάμεις, που λειτουργούν με μια λογική συντριπτικής προσβολής του αντιπάλου στα πιο ευαίσθητα σημεία του και επίτευξης «άρνησης επαφής» με τα ισχυρά του σημεία. Είναι τεράστιο λάθος να αντιμετωπίζουμε δρώντες όπως είναι Χεζμπολάχ ή οι Χούτι με την περιφρόνηση του «επαγγελματία» έναντι των «ατάκτων». Ακόμη και συγκρούσεις όπως ήταν οι περιβόητοι «Πόλεμοι των Toyota» στο Τσαντ στη δεκαετία του 80, επιβεβαιώνουν τις τεράστιες δυνατότητες αντισυμβατικών δράσεων ακόμη και σε «παραδοσιακά» σενάρια και περιβάλλοντα μάχης. Παρεμπιπτόντως, η αποκεντρωτική λειτουργία και ο «χαοτικός» τρόπος δράσης πολλών αντάρτικων κινημάτων συμβαδίζει με σύγχρονες αντιλήψεις μάχης όπως είναι το «swarming» αλλά και διαχρονικά «κλεδιά» για την προσαρμογή στη ρευστή πραγματικότητα της μάχης όπως είναι η γερμανική φιλοσοφία της Auftragstaktik, που οι Αμερικανοί αποδίδουν ως Mission Command και εμείς ως «Διοίκηση δια της Αποστολής» αλλά δεν έχουμε ποτέ κατανοήσει την ουσία της… Και σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να έχουμε πολύ ανοιχτό μυαλό όσον αφορά την ανάπτυξη νέων πολεμικών ικανοτήτων. Για αυτό πρέπει να παραμένουμε «ερασιτέχνες» και να αμφισβητούμε διαρκώς τα «θέσφατα». Οι «επαγγελματίες» που τα έχουν όλα τακτοποιημένα στο μυαλό τους και περιφρονούν τη μη συμβατική ισχύ μπορεί να βρεθούν ενώπιον πολύ δυσάρεστων εκπλήξεων εάν εμπλακούν σε πραγματικές πολεμικές αναμετρήσεις, όπου συνήθως η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τη θεωρία και τα σχέδια δεν επιβιώνουν στην επαφή τους με τη μάχη, όπως σοφά είχε τονίσει ο Μόλτκε ο Πρεσβύτερος».

    Μου αρέσει!

  6. Thank you Foti for forwarding this message and of course thank you k. Griva for taking you time.

    Mr. Griva’s way of thinking gladdens because, for someone as myself being detached from Greece and its discourses, it shows that Athens has some actors representing irregular frameworks of thinking. What I found most rewarding in Mr. Griva’s response was him saying ‘Americans attribute themselves as Mission Command and as «Mission Management» but we have never understood the essence…’. If I’ve understood Mr. Grivas correctly, he indicates here that the Hellenic doctrine of warfare has a tradition to differ from that of the US doctrine, where the latter is (all too) centralized with numerous consequences despite C4ISR.

    I want to take the opportunity and forward one of the two most important academic articles that I’ve read. The essence of the subject is reconstruction while the form it takes might be perceived as contrary to strategy and geopolitics. It’s not, don’t reject it because of its chosen form. It is a framework for how to build platforms for power accumulation which can be applied to anything (!): a network, an organization, a company, a currency (or set of currencies), a bank, a media station, a skate park, concert hall, anything. One can take this framework – this skeleton/pillars/glass – and chose to fill it with whatever one wants. Why is this framework more valid than any other? Because it is a study of the framework invented and applied by those institutions who rule the world (banks and other forms of corporations) and known by its official name of the (Liberal) Enterprise Society.

    https://read.dukeupress.edu/social-text/article-abstract/25/2%20(91)/143/33540/From-Warfare-State-to-Shadow-State-MILITARISM

    Cheers
    //nikolaos stamos

    Μου αρέσει!

  7. Να αξιοποιησουμε τις εσωτερικες αντιθεσεις και τα εσωτερικα προβληματα της Τουρκιας
    1. Οι Κούρδοι είναι περίπου 25 εκατομμύρια στην Τουρκία και περίπου 20 εκατομμύρια σε γειτονικές χώρες. Η Τουρκία με τις βαρβαρες επιθέσεις της εναντίον των Κούρδων εχει ενώσει ολους τους Κουρδους και τους στρεψει εναντιον της Τουρκιας. Σε έναν πόλεμο μεταξύ της Ελλάδας-Τουρκιας , οι Τούρκοι θα πρέπει να διατηρησουν ένα τεράστιο αριθμό δυνάμεων στις κουρδικές περιοχές, καθώς εκεινοι θα αρπαξουν την ευκαιρία για να πολεμησουν για την ανεξαρτησία τους.
    2. Είναι γνωστές οι σφαγές εναντίον των Αλεβητων στην Τουρκία, θυμίζω τη σφαγή του Σίβα το 1978, τη σφαγή του Μάρα του 1978, τη σφαγή του Corum του 1980, τη σφαγή του 1993, στην Κωνσταντινούπολη, την Σφαγή στο Γκάζι του 1995 κλπ. Οι Τουρκοι καταπατουν βαναυστα τα δικαιωματα των Αλεβητων και δεν αναγνωριζουν την θρησκεια τους. Εκτιμάται ότι υπάρχουν περίπου 18 εκατομμύρια Αλεβίτες στην Τουρκία, σε πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας οι Τούρκοι πρέπει να διατηρησουν ενα μεγάλο αριθμό δυνάμεών τους στις περιοχές των Αλεβητων καθώς ν εκεινοι θα βρουν την ευκαιρία να πολεμήσουν για τα δικαιώματά τους ή ακόμα και τη δικο τους ανεξαρτητο κρατος
    3. Υπάρχουν πολλες 1000ς απο Γκιουλενιστες στη φυλακς και πολλοι περισσοτεροι ελεύθεροι αν προσθέσουμε τους υποστηρικτές τους, τότε ο αριθμός τους είναι πανω από 5 εκατομμύρια, είναι μορφωμενοι με καλες θεσεις σε έναν πόλεμο μεταξύ Ελληνων και Τούρκων θα βρουν την ευκαιρία να επιτεθουν στον Ερντογάν, την την τουρκική κυβέρνηση , για την απελευθέρωση των φυλακισμενων και θα δημιουργησουν ενα τεραστιον χαος στην Τουρκια που θα βοηθησει στην ηττα της Τουρκιας απο την Ελλαδα.
    4. Στην Τουρκία υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός κοσμηκών, μοντερνων Τουρκων που διαφωνούν απόλυτα με την μετατροπή της Τουρκίας σε ακραια θρησκευτικη χωρα , δεν είναι μόνο η απαγόρευση της διδασκαλίας της θεωρίας της εξέλιξης στα σχολεία, η οτι οι θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες της Τουρκίας αποκαλούν τον πολέμου τους εναντιον των Κουρδων σαν ιερο πολεμο, 1000ς τζαμιά εχουν μετατραπει ι σε δημιουργούς εξτρεμιστων ισλαμιστων, στην Τουρκία κλείνουν τα σχολεία, φυλακίζουν τους δασκάλους και κατασκευάζουν πολλές φυλακές και τζαμιά που προωθούν τον ισλαμικο φανατισμο. Μόλις την περασμένη εβδομάδα δημοσιεύθηκαν στη Γερμανία βίντεο από ένα τούρκικο τζαμί στο Herford.
    Οι εικόνες και τα βίντεο δείχνουν ότι μικρά παιδιά παρελαύνουν σε κοστούμια μάχης και πεθαίνουν ως μάρτυρες κάτω από την τουρκική σημαία.
    Στο τζαμί της Ένωσης Τουρκο-Ισλαμικής Ένωσης Ditib, τα παιδιά ηλικίας τεσσάρων έως επτά ετών παρελαυνουν με όπλα παιχνιδιών και στρατιωτικά ρούχα. Φώναζαν δυνατά εντολές και χαιρετίστηκαν, οπως γραφει η γερμανική εφημερίδα «Neue Westfälische». Οι Τούρκοι κοσμηκοι, οι μοντερνοι Τουρκοι δεν μπορούν να επιτρέψουν στη χώρα τους να γίνει νέο χαλιφάτο εξτρεμιστων μουσουλμανων , δεν μπορουν να δεχτουν τη επιστροφη της χώρας τους σστη λυθινη εποχή, στο μεσαιωνα, σε περίπτωση πολέμου μεταξύ Ελλάδας-Τουρκιας θα προσπαθησουν και αυτοι να πιεσουν για επιστροφη στην κοσμικη Τουρκια
    Αυτοι ξερουν ότι δεν είναι οι Έλληνες οι εχθροί τους, αλλά οι Γκρίζοι λύκοι και οι τζιχάντιστες , ο Ερντογάν που μετατρεπει την Τουρκια σε ενα άλλο Πακιστάν.
    5.Μην υποτιμάτε τους υποστηρικτές του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης σε περίπτωση πολέμου θα βρουν κι αυτοι την ευκαιρία να πολεμήσουν εναντίον του καθεστώτος του Ερντογάν, να πολεμήσουν για τη δημοκρατία.
    6. Μην ξεχνάτε ότι πολλοί Τούρκοι έμπειροι στρατιωτικοί είναι σε φυλακές και οι νέοι Τουρκοι στρατιωτικοι είναι για τον …. παιδικό σταθμο!

    Μου αρέσει!

Πείτε μας την άποψή σας...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s