Προς διάλυση η ΕΕ(?) Πιθανή αποχώρηση της Βρετανίας

Φωτογραφία από τον λογαριασμό στο google+ του David Cameron

Φωτογραφία από τον λογαριασμό στο google+ του David Cameron

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας David Cameron σε ομιλία του ανέφερε πως οι σχέσεις Βρετανίας-ΕΕ πρέπει να επανακαθοριστούν και πως μια νέα ειδική σχέση είναι πιθανή. Η όποια συμφωνία που θα προκύψει μετά από διαπραγμάτευση της κυβέρνησης Cameron και των Βρυξελλών θα τεθεί προς δημοψήφισμα με το ερώτημα «Μέσα ή έξω από την ΕΕ?» από τον Βρετανικό Λαό την περίοδο 2015 με 2017.

Ανέφερε επίσης «Δεν θέλω απομόνωση, αλλά καλύτερη συμφωνία. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ευρώπη είναι το «μία από τα ίδια» στην εξέλιξή της. Δεν θέλουν όλοι οι λαοί της Ευρώπης τον ίδιο βαθμό ενοποίησης, και δεν ωφελεί να το αρνούμαστε αυτό. Ας πούμε καλύτερα ότι είμαστε οικογένεια δημοκρατικών εθνών, με πυρήνα την κοινή αγορά».

Το θέμα αναμένεται να οδηγήσει και άλλες χώρες μακρία από την πολιτική ενοποίησης. Η σκληρή στάση του Βερολίνου σε σειρά ζητημάτων καθώς και η οικονομική κρίση που απλώνεται στις Μεσογειακές χώρες πυροδοτεί «διασπαστικές» δυνάμεις εντός Ευρώπης. Στον εύθραστο κόσμο που ζούμε μια «ακρωτηριασμένη» Ευρώπη ίσως είναι το προοίμιο μιας ανύπαρκτης Ευρώπης…..

ΥΓ. Τις ώρες που η Ελλάδα νοιώθει απομονωμένη, στην Ευρώπη μη έχοντας κοινή γραμμή για σειρά ζητημάτων υπάρχει η προοπτική απομάκρυνσης της Βρετανίας και άλλων χώρων. Η στρατηγική αξία της χώρας (ενεργειακός κόμβος, κοιτάσματα υδρογοναθράκων, θέση κλειδί στην Ανατολική Μεσόγειο, βάση Σούδας) είναι από τα μόνα χαρτιά που εσκεμέννως μένουν ανεκμετάλλευτα. Πολλές φορές τα διλήματτα τίθενται μόνο στη σφαίρα της φαντασίας και για μικρο-πολιτική χρήση.

Σε μια Ευρώπη που οδηγεί την Ελλάδα στην εξαθλίωση ποια είναι τα προνόμια παραμονής μας εντός μιας ακρωτηριασμένης μελλοντικά ΕΕ?

Μια διαφορετική Ιστορία ενός άλλου Είδους Έλληνα

Τις μέρες που καθορίζεται η τύχη της χώρας μας τόσο σε οικονομικό αλλά και σε διπλωματικό επίπεδο ένα τυχαίο γεγονός μας οδήγησε να ξεψαχνίσουμε τις ρίζες μας. Πίσω στις αρχές του 18ου αιώνα τότε που το ελληνικό έθνος ήταν ακόμα στα σπάργανα. Τότε που η φλόγα της επανάστασης ήταν ακόμη δυνατή και μοναδικές προσωπικότητες καθόρισαν την ελευθερία και συνάμα την Ανεξαρτησία της Χώρας. «Ανεξαρτησία» εντός εισαγωγικών καθώς μόνο ελεύθερη δεν θεωρούνταν μια χώρα με Ρωσόφιλη, Αγγλόφιλη, και Γαλλόφιλη ομάδα συμφερόντων. Τότε μια ομάδα ελεύθερων ανθρώπων προετοίμαζαν το έδαφος για το έπος του 1821 δεκαετίες πριν. Μια ομάδα ανθρώπων γεννημένοι στη θάλασσα, γεννημένοι ελεύθεροι από τους περιορισμούς της στεριάς.

Πρωταγωνιστής αυτής της ομάδας ήταν ένας νησιώτης από ένα χαρακτηριστικό νησί του Αιγαίου. Γεννημένος το 1745 ξεκινάει τη ζωή του επαγγελματικά σαν ναυτικός στα 15 του χρόνια ,ως ακόλουθος στο καράβι του πατέρα του. Από  τα οκτώ του κιόλας χρόνια ο πατέρας του άρχισε να του μαθαίνει τα μυστικά της ναυτιλίας και στα δέκα του ήξερε κιόλας να πυροβολεί με πιστόλι- τουφέκι και να χρησιμοποιεί το κανόνι του καραβιού. Λίγα χρόνια αργότερα στα 18 του ναυπηγεί το δικό του καράβι. Αρχικά ασχολείται με το εμπόριο γρήγορα όμως στράφηκε στην πειρατεία εναντίον τουρκικών εμπορικών πλοίων. Οι δυσκολίες και τα εμπόδια που βάζανε οι Τουρκικές αρχές σε μη μουσουλμάνους τόσο στο εμπόριο όσο και σε τεχνικά επαγγέλματα όπου τα πάντα απαιτούσαν την «εύνοια» του τοπικού σουλτάνου οδηγούσε πολλούς Έλληνες της εποχής σε παράνομες δραστηριότητες όπως οι γνωστοί «Κλέφτες και Αρματωλοί» ή οι Πειρατές του Λάμπρου Κατσώνη. Συνέχεια