Ο Φώτης Πανταζόγλου έχει… Μια συζήτηση περί αεροπορικών οπλικών συστημάτων με τον Αντισμήναρχο (ΜΗ) Ζηκίδη Κωνσταντίνο Μηχανικό Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών

18076826_1317324418375376_735078837034545190_o

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) αναμένεται τα επόμενα χρόνια να βρεθεί στο επίκεντρο των εξελίξεων στον Ελληνικό Αμυντικό Σχεδιασμό. Ελλείψη χρημάτων απαιτούνται καινοτόμες λύσεις αλλά και διατήρηση υψηλής διαθεσιμότητας των αεροπορικών μέσων και της παρεχόμενης εκπαίδευσης

Γράφει ο Φώτης Πανταζόγλου

Το όπλο της Πολεμικής Αεροπορίας αποτελούσε κατεξοχήν ίσως το πιο εξελιγμένο όπλο από τα τρία που συνθέτουν τις ένοπλες δυνάμεις μιας χώρας. Όπλο στο όποιο κατά πολύ βασίζεται η επικράτηση στο πεδίο της μάχης και ικανό παράγοντα αποτροπής. Όπλο το οποίο ενσωματώνει άμεσα όλες τις σύγχρονες εξελίξεις στην τεχνολογία και ταυτόχρονα ωθεί την επιστήμη σε νέα πεδία έρευνας.

Στην χώρα μας είμαστε υπερήφανοι για την Πολεμική μας Αεροπορία. Η περηφάνια μας πηγάζει από τον καθημερινό αγώνα που δίνουν τα στελέχη της, γυναίκες και άντρες, ώστε να κρατούν ελεύθερο και απαραβίαστο τον εναέριο χώρο της πατρίδας μας. Πηγάζει από τις θυσίες της Πολεμικής μας Αεροπορίας σε ανθρώπινες ζωές. Τέλος πηγάζει από την ψυχοσύνθεση του Έλληνα που στην Πολεμική του Αεροπορία βλέπει να απεικονίζεται το ελεύθερο και ατίθασο πνεύμα του.

Ο Αντισμήναρχος (ΜΗ) Κώστας Ζηκίδης διαθέτει εξαίρετες σπουδές (απόφοιτος της Σχολής Ικάρων και διδάκτωρ του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου) και εμπειρία από μάχιμες μονάδες. Ανήκει σε μία νέα γενιά στελεχών της ΠΑ, που συνδυάζει την εμπειρία επί στρατιωτικών θεμάτων και την επιστημονική γνώση. Ένας καταξιωμένος διεθνώς επιστήμονας με μελέτες που έχουν δημιουργήσει συζήτηση στα διεθνή αεροπορικά forum.

Τον κύριο Ζηκίδη τον πρωτογνώρισα σαν καθηγητή στο Μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και του Πολυτεχνείου Κρήτης, “Σχεδιασμός και επεξεργασία συστημάτων (Systems Engineering)”, όπου και μας δίδαξε περί οπλικών συστημάτων!

Είναι μεγάλη η χαρά μου που δέχθηκε να απαντήσει σε μια σειρά ερωτήσεων και να μας βοηθήσει με τις γνώσεις του να πλοηγήσουμε στον μαγικό κόσμο της αεροπορίας και των οπλικών συστημάτων.

 

Κύριε Ζηκίδη σας ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μας κάνετε και σας καλωσορίζω στην δικτυακή μας παρέα. Μια παρέα που ασχολείται καθημερινά με το τι γίνεται στο χώρο των οπλικών συστημάτων. Η επικαιρότητα με αναγκάζει να ξεκινήσω λίγο ανάποδα τις ερωτήσεις μου. Είδαμε πρόσφατα video που δόθηκε στην δημοσιότητα από τους αντάρτες Χούτι που δείχνει την κατάρριψη ενός Σαουδαραβικού F15 με την χρήση συγχρονότατων οπλικών συστημάτων. Είναι αλήθεια τόσο εύκολο να καταρρίψεις ένα σύγχρονο όπλο όπως το F15 η οι Χούτι απλά στάθηκαν τυχεροί. Στην περίπτωση που συζητάμε η οι Σαουδάραβες έκαναν κάτι λάθος η οι Χούτι έκαναν κάτι πολύ σωστά. Η δική σας εκτίμηση?

Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε να με φιλοξενήσετε στις σελίδες σας και να μου δώσετε την ευκαιρία να εκφράσω τις απόψεις μου επί θεμάτων που όχι μόνο με με απασχολούν αλλά θα έλεγα ότι με συναρπάζουν. Επιτρέψτε μου να εκφράσω κι εγώ με τη σειρά μου την χαρά μου που, μέσω του μεταπτυχιακού προγράμματος της ΣΣΕ και του Πολ/χνείου Κρήτης, γνώρισα εσάς και τη δουλειά που κάνετε στο Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών. Ας μην ξεχνάμε ότι ανασύρατε δύο μαχητικά αεροσκάφη μας από τον βυθό, βοηθώντας την ΠΑ στην διερεύνηση των σχετικών ατυχημάτων. Τέλος, θα ήθελα να σας πω ότι πολύ μεγάλος αριθμός των στελεχών της ΠΑ, όλων των ειδικοτήτων, καθώς και των άλλων Κλάδων των ΕΔ, συνδυάζει πλέον τη στρατιωτική εμπειρία και την επιστημονική γνώση, προσπαθώντας να επιτύχει το βέλτιστο επιχειρησιακό αποτέλεσμα με δεδομένους τους δημοσιονομικούς περιορισμούς. Τα σύγχρονα οπλικά συστήματα είναι εξαιρετικά περίπλοκα σε σχέση με το παρελθόν και απαιτείται αρκετή κατάρτιση για την αξιοποίησή τους. Τα στελέχη των ΕΔ έχουν πλήρη επίγνωση της αξίας των συστημάτων που τους έχει εμπιστευθεί η χώρα και καταβάλλουν ανάλογες προσπάθειες για την πλήρη εκμετάλλευσή τους.

Αναφορικά με το πρώτο σας ερώτημα, αναγκαστικά θα βασισθούμε στις λίγες πληροφορίες που είναι διαθέσιμες από τα διεθνή μέσα, καθώς δεν είναι ξεκάθαρο ούτε ποιος τύπος πυραύλου χρησιμοποιήθηκε, ούτε εάν το Α/Φ F-15 τελικά έπεσε ή όχι. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι την ίδια περίοδο επλήγη και ένα Tornado, το οποίο φαίνεται ότι τελικά έπεσε (οι Σαουδάραβες παραδέχτηκαν την πτώση ενός Tornado, λόγω τεχνικού προβλήματος). Οι πληροφορίες είναι συγκεχυμένες, καθώς π.χ. οι ίδιοι οι Χούτι ανέφεραν στην αρχή ότι έριξαν ένα Tornado και μετά το “γύρισαν” λέγοντας ότι έριξαν ενα F-15. Έτσι, το πιο σημαντικό ερώτημα αφορά τον τύπο του πυραύλου που έπληξε το  F-15 αλλά και το ύψος της εμπλοκής.

Σαφώς κάθε μαχητικό Α/Φ που πετά σε πολύ χαμηλά ύψη κινδυνεύει από εχθρικά πυρά, ακόμα και από αντιαεροπορικά πυροβόλα. Σε χαμηλά έως μεσαία ύψη (έως 20.000 ft) μπορεί να δεχτεί πλήγμα από MANPADS (Man Portable Air Defence System), όπως το γνωστό Stinger ή ανάλογα συστήματα ανατολικού τύπου (150.000 εκ των οποίων διατίθενται στην μαύρη αγορά, σε πολύ “φιλικές” τιμές, σύμφωνα με επίσημες αναφορές). Σε μεγαλύτερα ύψη, κινδυνεύει από πιο εξελιγμένα αντιαεροπορικά συστήματα, όπως οι Patriot ή τα S-300. Όμως, οι αντάρτες Χούτι μάλλον δεν διαθέτουν τόσο εξελιγμένα συστήματα, οπότε ίσως έχει βάση η εικασία ότι χρησιμοποίησαν πύραυλο αέρος-αέρος υπέρυθρης καθοδήγησης τύπου Vympel R-27T, κατάλληλα τροποποιημένο για εκτόξευση από φορτηγό, όπως αναφέρει το γνωστό site “The Aviationist”: Yemen’s Houthis Claim Saudi F-15 Kill with SAM Over Capital City of Santis .

Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι αντάρτες Χούτι θα πρέπει να έχουν αρκετά μεγάλη τεχνογνωσία, καθώς δεν είναι τόσο απλό να κατασκευάσεις βάση εκτόξευσης πυραύλου R-27T, στον οποίο μάλιστα θα υποδείξεις την θέση του στόχου με τη βοήθεια αμερικανικού συστήματος FLIR…

1330203475631175084

Τα F-15 SA ειναι απο τα πιο ολοκληρωμένα μαχητικά αεροσκάφη αναλαμβάνοντας τόσο ρόλους εναέριας υπεροχής όσο και βαθιάς κρούσης. Στην φωτο ένα Σαουδαραβικό F-15 SA πλήρως οπλισμένο με 2 Χ AMRAAM, 2 Χ ΑΙΜ-9 Χ, 2 Χ ΗΑΡΜ, 2 Χ SLAM-ER, 8 Χ GBU-39 SDB καθώς και 6 X GBU-54

Αναφέρεται μάλιστα ότι το πλήρωμα έκανε χρήση θερμοβολίδων (flares) γιατί αντελήφθη τον επερχόμενο πύραυλο. Αυτό όμως, για πύραυλο υπέρυθρης καθοδήγησης (η οποία είναι παθητική, δηλαδή δεν εκπέμπει κάποια ακτινοβολία) είναι δυνατό μόνο εάν υπάρχει σύστημα προειδοποίησης επερχόμενου πυραύλου (Missile Approach Warning System – MAWS), το οποίο δεν γνωρίζουμε εάν διαθέτουν τα σαουδαραβικά F-15 (γενικά, ελάχιστα μαχητικά διαθέτουν MAWS). Σε τέτοια περίπτωση, μάλλον κάνει εντύπωση η χρήση μετάκαυσης, η οποία αυξάνει δραματικά το υπέρυθρο ίχνος του Α/Φ. Ίσως ήταν μία λανθασμένη αυθόρμητη αντίδραση ή δεν γνώριζαν ότι πρόκειται για πύραυλο IR.

Βέβαια, δεν αποκλείεται να μιλάμε για πύραυλο τύπου MANPADS που εβλήθη από μικρή απόσταση. Στο συμπέρασμα αυτό συνηγορεί και το γεγονός της παρακολούθησης μέσω συστήματος FLIR, το οποίο επίσης έχει περιορισμένη εμβέλεια.

 

a-b-news__main

To F-35 τα επόμενα χρόνια θα αποτελέσει μια άγνωστη απειλή για την ΠΑ. Πόσο επικίνδυνη όμως θα είναι?

Σημαντικό ρόλο στην λήψη οποιοδήποτε μέτρου απέναντι σε μια αεροπορική απειλή είναι ο έγκαιρος εντοπισμός. Εντοπισμός που αποτελεί ένα επιστημονικό πεδίο το οποίο μελετάτε και ερευνάτε εδώ και χρόνια. Μάλιστα έχετε δημοσιεύσει σειρά επιστημονικών  άρθρων με διεθνή αναγνώρισή στο θέμα αυτό . Τη ερώτηση προφανώς την έχετε μαντέψει. Πόσο αόρατο είναι το F 35 κύριε Αντισμήναρχε?

Ευχαριστώ πολύ για την “πάσα”, καθώς ασχολούμαι με το Α/Φ αυτό, εμμονικά θα έλεγα, εδώ και 8 χρόνια… Για την ακρίβεια από τα μέσα του 2010, όπου στο πλαίσιο εκπόνησης της πραγματείας μου στην Σχολή Διοίκησης και Επιτελών (ΣΔΙΕΠ), έκανα μία εργασία με θέμα τα ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης (Active Electronically Scanned Array – AESA). Προσπαθώντας να υπολογίσω την απόσταση αποκάλυψης του F-35 από διάφορα ραντάρ Α/Φ, με βάση τη γνωστή διαρροή της USAF για το RCS (Radar Cross Section ή ραδιοδιατομή ή ίχνος ραντάρ) του F-35 (0,0015 m²), διαπίστωσα ότι ένα F-16 με ραντάρ APG-68(V)9 θα έβλεπε ένα F-35 περίπου στα 8 ναυτικά μίλια, απόσταση εξαιρετικά μικρή. Ταυτόχρονα, το F-35 θα είχε δει το F-16 από 100 ν.μ. ή παραπάνω…

Η εργασία αυτή δημοσιεύθηκε στην Αεροπορική Επιθεώρηση το 2011: Radar Μαχητικών Αεροσκαφών Τύπου AESA (Active Electronically Scanned Array)

Στη συνέχεια, ξεκινήσαμε στην Σχολή Ικάρων, στο πλαίσιο διπλωματικών εργασιών, μία σειρά από μελέτες σχετικά με το F-35 και την αντιμετώπισή του, οι οποίες οδήγησαν σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα και σε ένα μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων. Λαμβάνοντας υπόψη την δουλειά του Carlo Kopp, ο οποίος ήταν ο πρώτος διδάξας που δημοσίευσε από το 2009 μία εκτίμηση του RCS του F-35 (http://www.ausairpower.net/APA-2009-01.html ), επιχειρήσαμε να κάνουμε μία αναλυτική τρισδιάστατη μοντελοποίηση του F-35, με τη βοήθεια προγραμμάτων όπως το AUTODESK 3ds MAX και το Blender 3D. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήσαμε τον κώδικα POFACETS, μία εφαρμογή που τρέχει στο περιβάλλον MATLAB και είχε αναπτυχθεί στο US Naval Postgraduate School (στην ανάπτυξή του μάλιστα είχε συνεισφέρει και ένας τέως συνάδελφος, ο Φίλιππος Χατζηγεωργιάδης, Μηχανικός της 62ας Σειράς Σχολής Ικάρων). Ο κώδικας POFACETS χρησιμοποιεί την θεωρία της Φυσικής Οπτικής για να υπολογίσει το RCS του εξεταζόμενου αντικειμένου. Τα σημαντικότερα συμπεράσματα αυτής της προσπάθειας ήταν τα ακόλουθα, τα οποία εν πολλοίς επιβεβαιώνουν τη φημολογία που υπάρχει γύρω από το F-35:

α.            Το F-35 παρουσιάζει όντως πολύ χαμηλό RCS στις συνήθεις μπάντες συχνοτήτων ραντάρ. Πιο συγκεκριμένα, στην X-band (8-12 GHz), στην οποία λειτουργούν σχεδόν όλα τα ραντάρ Α/Φ, το F-35 παρουσιάζει RCS της τάξης του 0,01 m², τιμή η οποία είναι πολύ χαμηλή. Σε υψηλότερες μπάντες συχνοτήτων, το RCS του εκτιμάται ότι είναι ακόμα χαμηλότερο.

β.            Το RCS του F-35 αυξάνεται καθώς χαμηλώνει η συχνότητα λειτουργίας του ραντάρ. Με άλλα λόγια, το F-35 παρουσιάζει αυξημένο RCS σε χαμηλότερες μπάντες συχνοτήτων, ενώ στα VHF, οριακά μπορεί να θεωρηθεί ως Α/Φ stealth.

Απόσπασμα από το Συνέδριο Αεροπορικής Ισχύος της ΠΑ:

Επομένως, το ερώτημα είναι πόσο χαμηλά μπορούμε να φτάσουμε…. στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα. Τα συμπεράσματα αυτά παρουσιάστηκαν στο περσινό Συνέδριο Αεροπορικής Ισχύος της ΠΑ , καθώς και στο διεθνές επιστημονικό Συνέδριο στρατιωτικής τεχνολογίας “6th International Conference on Military Technologies” (ICMT2017), το οποίο έλαβε χώρα στο Brno της Τσεχίας, από 31-05-17 έως και 02-06-17:

3D Modelling of Potential Targets for the purpose of Radar Cross Section (RCS) Prediction

Και στα ελληνικά: Τρισδιάστατη Μοντελοποίηση Στόχων με σκοπό την εκτίμηση της Ραδιοδιατομής τους

Για περισσότερα επί του θέματος: Τρόπους αντιμετώπισης των Τουρκικών F-35A Lightning II αναζητά η Πολεμική Αεροπορία

Εν ολίγοις, η απάντηση είναι ότι το F-35 είναι όντως stealth στις συνήθεις μπάντες συχνοτήτων αλλά υπάρχουν δυνατότητες ανίχνευσής του σε διαφορετικές περιοχές του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Φυσικά αυτό δεν είναι ούτε απλό, ούτε εύκολο.

Ούτε όμως η δυσδιακριτότητα είναι το παν. Ένα F-35 δεν θα κερδίσει τον πόλεμο. Ο πόλεμος των 6 ημερών μας δίδαξε ότι απαιτούνται πολλά Α/Φ με πολλά όπλα, ταυτόχρονα, πάνω από τον στόχο. Διατηρώ πολλές επιφυλάξεις για την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα των F-35, σε συνδυασμό με τα όπλα τα οποία μπορούν να φέρουν σε διαμόρφωση stealth…

κατάλογος

Πέρα από το F-35 υπάρχουν ηδη σημαντικές απειλές όπως οι βαλλιστικοί πύραυλοι Yildirim

Η δεύτερη ερώτηση που μου έρχεται αυθόρμητά στο μυαλό σχετικά με το F 35 και τον εντοπισμό του έχει να κάνει με την δική μας τεχνολογική ικανότητα να «θωρακιστούμε» απέναντι σε παρουσία F 35 στην γειτονιά μας. Θα μπορούσατε να μας δίνατε ένα δυνητικό πλαίσιο αντιμετώπισης, μιας απειλής που μπορεί να γίνει αόρατη αλλά ενδεχόμενα να μας έρθει και από περίεργη «κατεύθυνση» ?

Λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα από τις προαναφερθείσες μελέτες, η βάση της αντιμετώπισης του F-35 είναι η χρήση ραντάρ χαμηλών συχνοτήτων, δηλαδή VHF, UHF έως (το πολύ) και την L-band. Εδώ να πούμε ότι υπάρχει ένα σχήμα οξύμωρο, καθώς VHF σημαίνει Very High Frequency, δηλαδή “πολύ υψηλή συχνότητα”. Άρα όταν λέμε “χαμηλές συχνότητες”, εννοούμε σε σχέση με τις συνήθεις συχνότητες που χρησιμοποιούνται στις εφαρμογές ραντάρ.

Επομένως, το πρώτο βήμα είναι η κάλυψη του εναέριου χώρου, ή τουλάχιστον ενός μέρους του, με ραντάρ επιτήρησης τα οποία να λειτουργούν στις μπάντες VHF/UHF/L. Τέτοια ραντάρ μάλιστα δεν ανιχνεύονται από τα συνήθη συστήματα αυτοπροστασίας Α/Φ (αν και κρατάω μία επιφύλαξη σχετικά με τα πιο πρόσφατα ατρακτίδια αυτοπροστασίας των τουρκικών F-16, τα οποία φοβάμαι ότι μπορούν να “ακούσουν” στην L-band), ούτε παρεμβάλλονται. Εάν μιλάμε για ραντάρ VHF ή στην χαμηλή περιοχή των UHF, αυτά δεν κινδυνεύουν ούτε από όπλα αντι-ραντάρ (όπως ο πύραυλος AGM-88 HARM ή High speed Anti-Radiation Missile), ούτε από περιφερόμενα όπλα, αγγλιστί loitering munition (όπως το ισραηλινό Harpy της ΙΑΙ, το οποίο είναι ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους των ραντάρ της ΠΑ, καθώς οι σύμμαχοι έχουν προμηθευτεί καμιά εκατοστή τέτοια…).

Να σημειωθεί ότι όλα τα σύγχρονα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης διαθέτουν και αντιβαλλιστικές δυνατότητες (ABM – Anti-Ballistic Missile capability), δηλαδή μπορούν να ανιχνεύσουν και να παρακολουθήσουν βαλλιστικούς πυραύλους. Δυστυχώς η όλη παραφιλολογία με τα F-35 (τα οποία έχει αποφασίσει να προμηθευτεί η γείτων προ δεκαπενταετίας…δηλαδή δεν είναι καινούργια ιστορία) μας κάνει να παραβλέπουμε την ύπαρξη του σοβαρού οπλοστασίου βαλλιστικών πυραύλων που διαθέτει η Τουρκία, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι εγχώριας σχεδίασης και κατασκευής. Κατά τη γνώμη μου, αυτή είναι μία πιο πραγματική και συγκεκριμένη απειλή, η οποία ήδη υφίσταται. Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Μάιο, η Τουρκία  εκτόξευσε έναν πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς “Bora”, με πολεμική κεφαλή περίπου των 1000 λιβρών, σε απόσταση 280 χλμ (αν θυμάμαι καλά, το γεγονός είχε συνδυαστεί με την έκθεση στρατιωτικού υλικού IDEF’17 που έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη, όπου οι σύμμαχοι επέδειξαν πολλά από τα οπλικά συστήματα που οι ίδιοι σχεδιάζουν και κατασκευάζουν).  Σημειωτέον ότι τα 280 χλμ αναφέρθηκαν λόγω της συνθήκης περιορισμού των βαλλιστικών πυραύλων. Δεν νομίζω ότι οι γείτονες έχουν κανέναν ηθικό φραγμό να επιτρέψουν στους πυραύλους τους να ταξιδέψουν λίγο παραπάνω… Για περισσότερα επί του προγράμματος βαλλιστικών πυραύλων της γείτονος: Επεκτείνεται το βαλλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας

Για την κάλυψη στα χαμηλά ύψη, όπου υπάρχουν κενά στην κάλυψη ραντάρ λόγω της καμπυλότητας της γης, εκτιμώ ότι μπορούμε να αναπτύξουμε και να εγκαταστήσουμε ένα δίκτυο παθητικών ραντάρ. Για να μην ανοίξουμε πολύ μεγάλη κουβέντα, να πούμε συνοπτικά ότι τα παθητικά ραντάρ παρέχουν ανίχνευση στόχων σε χαμηλά έως μεσαία ύψη, χωρίς να εκπέμπουν, βασιζόμενα στην υφιστάμενη ακτινοβολία (π.χ., FM, TV, GSM, 3G κλπ). Προφανώς, δεν ανιχνεύονται, ούτε κινδυνεύουν από HARM ή Harpy. Για περισσότερα:  Παρουσίαση − Εξέταση Υλοποίησης Παθητικoύ Ραντάρ (PASSIVE RADAR)

52084481

Ενα ολοκληρωμένο δίκτυο παθητικών ραντάρ διάσπαρτα στον Ελληνικό χώρο μαζί με ενεργά ραντάρ χαμηλών συχνοτητών (ειδικα στις VHF συχνοτητες όπου το F-35 ειναι πιο ορατό) θα μπορουσε να αποτελέσει μια αξιοπιστη λύση για την εγκαιρη προειδοποίηση απο Stealth και όχι μονο απειλές

Σίγουρα το αεροπλάνο αποτελεί έναν σημαντικότατο κρίκο στην όλη διαδικασία αντιμετώπισης της οποιαδήποτε απειλής (ακόμα και των F35). Αυτή την στιγμή όλοι κατανοούμε ότι χρειάζεται να αναβαθμίσουμε τον στόλο των αεροπλάνων μας ώστε αυτά να μπορούν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του μέλλοντος. Θα μπορούσατε να μας δίνατε μια κατεύθυνση προς τα πού θα πάμε τεχνολογικά αν πραγματοποιηθούν τα όσα διαβάζουμε στα ΜΜΕ για το θέμα?

Από τα προαναφερθέντα, διαπιστώνουμε ότι εάν ένα “συμβατικό” Α/Φ (π.χ. F-16 ή Μ2000) αντιπαρατεθεί με ένα F-35, μάλλον θα επικρατήσει το δεύτερο. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, ούτε μιλάμε για αντιπαραθέσεις τύπου ιπποτικής κονταρομαχίας “1 vs 1”.

Συζητάμε για άμυνα άνωθεν πατρίου εδάφους ενώ οι άλλοι ξέρουν ότι εάν πέσουν, έχασαν. Επίσης, δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε ότι η ΠΑ διαθέτει ένα πολύ οργανωμένο Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου (ΣΑΕ), το οποίο αποτελείται από ένα πυκνό δίκτυο ραντάρ, με αλληλοεπικαλυπτόμενες εμβέλειες. Τα ραντάρ επικοινωνούν τόσο ενσύρματα, όσο και ασύρματα, ενώ υπάρχουν και 4 ΑΣΕΠΕ (Αερομεταφερόμενα Συστήματα Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου), τα οποία μπορούν να δουν ακόμα και σε σημεία όπου υπάρχουν κενά στην κάλυψη των επίγειων ραντάρ. Επίσης, έχουμε ένα αντιαεροπορικό δίκτυο μακράν καλύτερο από αυτό της γείτονος, η οποία θα αποκτήσει ένα υπολογίσιμο α/α σύστημα όταν (=ότε και αν) προμηθευτεί τα S-400 από τον Βλαδίμηρο. Τέλος, διαθέτουμε έναν στόλο από σχετικά σύγχρονα και αξιόμαχα Α/Φ, ορισμένα εκ των οποίων (F-16 Block 52+ Adv. και Μ2000-5) θεωρούνται και είναι κορυφαία στο χώρο. Με λίγα λόγια, είμαστε ήδη σε ένα υψηλότατο επίπεδο, το οποίο πολλοί δεν θα μπορούσαν ούτε να ονειρευτούν.

Το πιο σημαντικό όπλο που θα μπορούσαμε να έχουμε εναντίον σύγχρονων απειλών είναι η δικτυοκεντρική προσέγγιση, δηλαδή η χρήση ασύρματου τακτικού δικτύου δεδομένων, μέσω του οποίου θα παρέχεται η “μεγάλη εικόνα” στο κάθε Α/Φ. Πιο συγκεκριμένα, τουλάχιστον για τα F-16, μιλάμε κυρίως για το Link 16. Με τη διασύνδεση στο ΣΑΕ, κάθε Α/Φ θα μπορούσε να έχει διευκρινισμένη εικόνα (όπου φαίνεται ποιο Α/Φ είναι φίλιο και ποιο εχθρικό), υπερκαλύπτοντας την περιορισμένη εμβέλεια του ραντάρ το οποίο φέρει. Έτσι, ένα ζεύγος F-35 εναντίον ενός ζεύγους F-16 με Link 16, τα οποία λαμβάνουν εικόνα από το ΣΑΕ, δεν θα είναι τόσο άνετα, αφού η περιορισμένη εμβέλεια του ραντάρ του F-16 (έναντι του F-35) αντισταθμίζεται από την εικόνα που του μεταδίδεται μέσω του δικτύου. Ας μην ξεχνάμε ότι και τα δύο μπορούν να ρίξουν AMRAAM AIM-120C, δηλαδή δεν μιλάμε για κάποιον εξωτικό πύραυλο τεράστιου βεληνεκούς. Αν μάλιστα καταφέρουν τα F-16 να πλησιάσουν σε μικρές αποστάσεις και να εμπλακούν σε κλειστή αερομαχία, τα F-35 μάλλον θα περάσουν άσχημα… και θα φύγουν κλαίγοντας υποσχόμενα ότι δεν θα το ξανακάνουν…

Πάμε τώρα να δούμε τι συζητάμε με την αναβάθμιση των F-16. Ξεκινώντας από το πιο πρόσφατο Block, τα 30 F-16 Block 52+ Advanced της σύμβασης Peace Xenia IV (PXIV), αυτά διαθέτουν Link 16 και μπορούν να φέρουν όλα τα ειδικά όπλα (JDAM, JSOW κλπ). Εάν τελικά αναβαθμιστούν, θα διαθέτουν ακόμα πιο εξελιγμένο κεντρικό υπολογιστή και κυρίως ραντάρ AESA, με ακόμα μεγαλύτερη εμβέλεια και αυξημένες δυνατότητες. Αυτά όμως που θα πρέπει να αναβαθμίσουμε κατά προτεραιότητα (κατά την ταπεινή μου γνώμη) είναι τα Block 52+ (της PXIII), τα οποία είναι πολλά (55), είναι σχεδόν ίδια με τα Adv. όσον αφορά σκάφος και κινητήρα και υστερούν μόνο στα ηλεκτρονικά τους. Από κει και πέρα, τα Block 30 και 50 (ΡΧΙ και ΡΧΙΙ, αντίστοιχα) διαφαίνεται ότι στην καλύτερη περίπτωση θα αναβαθμιστούν μερικώς, χρησιμοποιώντας υλικά που θα διατεθούν από τα Block 52+/Adv. Βέβαια, δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται, αφού για οποιαδήποτε αναβάθμιση, πέραν των ιδίων των υλικών που απαιτούνται, χρειάζεται μελέτη, κατασκευή πρωτοτύπου και πιστοποίηση, πράγμα το οποίο σημαίνει κόστος. Μεγάλο κόστος. Το όλο θέμα περιπλέκεται ακόμα περισσότερο, καθώς εάν θέλουμε να επιτύχουμε χαμηλή τιμή, θα πρέπει η πληρωμή να γίνει εμπροσθοβαρής, δηλαδή να παραγγείλουμε (και να πληρώσουμε) πολλά στην αρχή και λιγότερα στη συνέχεια, πράγμα το οποίο είναι εξαιρετικά δύσκολο υπό τις παρούσες συνθήκες. Επομένως, ο βέλτιστος συνδυασμός των Α/Φ που θα αναβαθμιστούν, σε ποιο ακριβώς στάνταρ και με ποιο χρονοδιάγραμμα παραδόσεων/πληρωμών είναι ένας δύσκολος γρίφος.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι υπάρχει βέβαια μια βασική αρχή στη ζωή που λέει ότι “there’s no such thing as free lunch”. Ελληνιστί: ο τζάμπας πέθανε. Επειδή ακούγονται διάφορα ωραία, σχετικά με “χρηματοδότηση” ή “παροχή”, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση δυνατότητας  “ευκολίας πληρωμής” από τις ΗΠΑ, μέσω FMS κλπ, να διευκρινίσουμε ότι ακριβώς λόγω FMS δεν υπάρχει η έννοια του “τσάμπα”. Τα πράγματα είναι απλά: ό,τι πληρώνεις, παίρνεις. Δεν πληρώνεις; Δεν παίρνεις. Θαύματα δεν γίνονται.

Ας αφήσουμε όμως το δυσεπίλυτο αυτό πρόβλημα στους πιο ειδικούς από εμένα, οι οποίοι έχουν εμπειρία στα Α/Φ F-16 και στις συμβάσεις FMS, καθώς εγώ έχω υπηρετήσει κυρίως στα γαλλικά Α/Φ.

M1

Αβέβαιο το μέλλον για τα 18 Mirage 2000 και των αποστολών TASMO που αυτά έχουν αναλάβει…

Εξετάζοντας τώρα τα 18 Μ2000 και 25 Μ2000-5, έχουμε τα εξής:

α.            Αναφορικά με τα Μ2000, έχουμε 16 μονοθέσια EGM και 2 διθέσια BGM, τα οποία διθέσια έχουν ήδη πολλές ώρες πτήσεως, πλησιάζοντας τα όριά τους. Επομένως, ενδεχόμενη αναβάθμιση θα αφορούσε μόνο τα εναπομείναντα 16 μονοθέσια Μ2000 EGM. Ως γνωστόν, το μόνο πρόγραμμα αναβάθμισης για τα Μ2000 που είναι διαθέσιμο είναι αυτό των Ινδών, οι οποίοι αναβαθμίζουν τα δικά τους Μ2000 Η (παρόμοια με τα δικά μας EGM) σε Ι/ΤΙ (παρόμοιο του -5 αλλά όχι ακριβώς όπως τα δικά μας -5 Mk2). Μιλάμε για ένα ακριβό πρόγραμμα αναβάθμισης, τάξης μεγέθους 40 εκ. € ανά Α/Φ (ακριβείς τιμές δεν έχουν γίνει γνωστές, ενώ όλες οι συζητήσεις είχαν λάβει χώρα πριν το τελευταίο ατύχημα τον περασμένο Μάιο, όπου χάσαμε ένα μονοθέσιο Μ2000). Όμως, το κόστος αυτό δεν θα πρέπει να συγκριθεί με το πόσο κόστιζε η ανάλογη αναβάθμιση που έγινε σε 10 δικά μας Μ2000 προ δεκαετίας (και είχε κοστολογηθεί προ εικοσαετίας) ή με την αναβάθμιση των F-16 αλλά σε σχέση με το κόστος προμήθειας νέου Α/Φ. Δυστυχώς, η υφιστάμενη κατάσταση δεν επιτρέπει πολλή αισιοδοξία…

β.            Όσον αφορά τα Μ2000-5, μιλάμε για ένα από τα καλύτερα Α/Φ της κατηγορίας του, με πολύ ικανό ραντάρ (RDY-2), εξαιρετικό σύστημα αυτοπροστασίας (ICMS Mk3) και μεγάλο οπλικό φορτίο από 6 MICA δύο τύπων ΕΜ και IR (οπότε ο αντίπαλος δεν γνωρίζει τι ενέργειες να κάνει, αφού απαιτούνται διαφορετικές διαδικασίες εάν σου ‘ρχεται πύραυλος  ραντάρ και διαφορετικές εάν είναι με κεφαλή IR). Για να μην μιλήσουμε για τον SCALP, που είναι ό,τι καλύτερο διαθέτουμε σε επιθετικό όπλο. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, αν και το -5 δεν διαθέτει Link 16 (και ούτε είναι τόσο απλό να πάρει Link 16), διαθέτει ένα δικό του Data Link (που δεν γνωρίζει ο αντίπαλος), το οποίο του παρέχει δυνατότητες διασύνδεσης με άλλα Α/Φ του σχηματισμού αλλά και με κόμβους Διοίκησης και Ελέγχου. Με άλλα λόγια, εάν υπήρχε κατάλληλος σταθμός στο έδαφος, τα -5 θα μπορούσαν να διασυνδεθούν και με το ΣΑΕ, πράγμα το οποίο εκτιμώ ότι είναι εντός των δυνατοτήτων μας. Για τα -5, δεν τίθεται θέμα αναβάθμισης. Όμως, υπάρχει θέμα υποστήριξης, καθώς δεν έχει συναφθεί ακόμα σύμβαση υποστήριξης, με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά δύσκολη η υποστήριξη των Μ2000/-5. Να υπενθυμίσουμε ότι ένεκα του νομικού πλαισίου των ν. 3883/10 και 3978/11 είναι αδύνατο να προμηθευτούμε αμυντικό υλικό (ούτε βίδα) χωρίς τις περίπλοκες γραφειοκρατικές διαδικασίες έγκρισης υποπρογράμματος…

Δυστυχώς στα ΜΜΕ δεν διαβάζουμε πρόσφατα τίποτε για τα Mirage 2000 και -5.Η αλήθεια είναι ότι τα Γαλλικά οπλικά συστήματα αποτέλεσαν έναν παράγοντα ποιοτικής διαφοροποίησης πάνω από το Αιγαίο. Σε συνδυασμό με τα Γαλλικά οπλικά συστήματα που έχουν πιστοποιηθεί για τον συγκεκριμένο τύπο αεροπλάνων ,μάλλον μας έδιναν και ίσως ακόμα μας δίνουν στρατηγικό πλεονέκτημα .Τα Mirage πιστεύετε ότι θα πρέπει να τα διατηρήσουμε η απλά να πάμε σε έναν νέο τύπο γαλλικού πάλι μαχητικού 4,5 γενιάς όπως το Rafale?

Συνεχίζοντας με τα γαλλικά, δεν μπορώ παρά να αναφερθώ στον “μύθο”… Στον “μύθο των ακριβών γαλλικών οπλικών συστημάτων”… Πιο συγκεκριμένα, την Παρασκευή και 13 Οκτ. 17 στο πολύ σοβαρό site e-amyna.com “ανέβηκε” ένα άρθρο που αναφερόταν στο εν λόγω θέμα. Την επομένη το site έπεσε… Την μεθεπομένη, το site επανήλθε, αλλά χωρίς το υπόψη άρθρο (και τον συντάκτη του…) Ευτυχώς όμως το κείμενο διασώθηκε:

Ο μύθος των ακριβών γαλλικών οπλικών συστημάτων

Με λίγα λόγια και πέρα από τους μύθους:

  1. Το F-16 είναι το κύριο όπλο της ΠΑ. Η αναβάθμιση τουλάχιστον μέρους του στόλου των F-16 είναι απαραίτητη.
  2. Τα Μ2000/-5 παρέχουν συγκεκριμένες σημαντικές δυνατότητες αεράμυνας και επίθεσης και ως εκ τούτου θα πρέπει να υποστηριχθούν σε βάθος χρόνου.
  3. Πέραν της υποστήριξης, θα πρέπει να εξετασθεί η έστω και περιορισμένη αναβάθμιση των Μ2000 EGM, καθώς εντός της επομένης δεκαετίας η δύναμη της ΠΑ θα έχει μειωθεί έτι περαιτέρω, λόγω της αναμενόμενης απόσυρσης των Phantom, ενώ ακόμα και η τύχη των F-16 Block 30 δεν είναι σίγουρη.
  4. Το Rafale είναι μάλλον το πιο ώριμο και πιο ετοιμοπόλεμο από τα σύγχρονα Α/Φ που διατίθενται αυτήν τη στιγμή. Όμως είναι υπερβολικά ικανό…. και μάλλον ακριβό. Νομίζω ότι υπό τις παρούσες συνθήκες δεν μπορούμε να συζητάμε για νέο τύπο Α/Φ για τα επόμενα 10 χρόνια τουλάχιστον. Και εάν είναι να συζητήσουμε, θα πρέπει να συγκρίνουμε τα περίπου 40 εκ. € που κοστίζει η αναβάθμιση ενός Μ2000, με τα περίπου 80 εκ. € που κοστίζει ένα Rafale και τα περίπου 150 εκ. $ που θα κοστίσει ένα F-35. Να σημειώσουμε μάλιστα ότι και τα αντίστοιχα κόστη υποστήριξης (τα οποία είναι συνολικά μεγαλύτερα από τα κόστη προμήθειας) έχουν μία ανάλογη σχέση, δηλαδή το αναβαθμισμένο Μ2000 θα έχει πολύ μικρότερο κόστος υποστήριξης από το Rafale και αυτό με τη σειρά του από το F-35. Απλά για να έχουμε μία τάξη μεγέθους…

Πέρα όμως από τα αεροσκάφη που ουσιαστικά είναι πλατφόρμες μεταφοράς οπλικών συστημάτων η χώρα μας έχει συμμετάσχει και σε ερευνητικές προσπάθειες υπερσύγχρονων συστημάτων όπως το NEURON.Αποτελεί η συμμετοχή μας σε ανάλογες προσπάθειες μια απάντηση στις τεχνολογικές και μη προκλήσεις της εποχής μας?

Σαφώς και τα μη επανδρωμένα συστήματα (UAV) έχουν σημαντική παρουσία σε όλες τις σύγχρονες αεροπορίες. Εδώ φαίνεται ότι υστερούμε λίγο. Ενώ ξεκινήσαμε δυναμικά με τον Πήγασο Ι (στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και τις αρχές της επόμενης δεκαετίας, δεν ήταν πολλοί οι παίκτες με UAV), μετά κάπου χάσαμε το τραίνο. Μάλιστα, εξ όσων γνωρίζω, στα μέσα της δεκαετίας του ’80, χάσαμε μία μεγάλη ευκαιρία, καθώς είχε προταθεί στην ΕΑΒ ΑΕ η συμπαραγωγή του BQM-74C Chukar III της Northrop (σχετικά μεγάλο UAV με turbojet κινητήρα), πρόγραμμα το οποίο τελικά δεν προχώρησε. Να σημειώσουμε ότι τέτοια UAV χρησιμοποιήθηκαν πολύ από τις ΗΠΑ κατά τις πρώτες ώρες της επίθεσης στον 1ο πόλεμο του Κόλπου, αναγκάζοντας τα ραντάρ του Ιράκ να εκπέμψουν και να αποκαλυφθούν (και να εισπράξουν μερικά HARM στη συνέχεια…).

Στο πλαίσιο αυτό, η συμμετοχή μας στο Neuron ήταν από τις καλύτερες κινήσεις μας, στο πλαίσιο συμμετοχής σε εξελιγμένα ευρωπαϊκά προγράμματα υψηλής τεχνολογίας. Θα πρέπει όμως να υπάρξει συνέχεια, καθώς το Neuron ήταν πρόγραμμα επίδειξης τεχνολογίας (με λίγα λόγια, για να μάθουν να φτιάχνουν stealth και οι Ευρωπαίοι) και όχι πρόγραμμα παραγωγής. Ελπίζω να υπάρξει και ανάλογη συμμετοχή στο επόμενο ευρωπαϊκό πρόγραμμα ανάπτυξης UAV αλλά και στην προμήθεια ανάλογων συστημάτων.

 

Dassault-Aviation-Neuron-UAV

H χώρα μας οφείλει να συνεχίσει το πρόγραμμα Neuron όχι μόνο στο στάδιο επίδειξης τεχνολογίας αλλά και στην μετουσίωσή του σε κοινό Ευρωπαικό πρόγραμμα (ή καποιο αντιστοιχο) απόκτησης UAV/UCAV

Μιλήσαμε για εντοπισμό για αεροσκάφη ερευνητικές πλατφόρμες. Όλα έχουν την αξία τους και την σημασία τους σε μια αλυσίδα αντιμετώπισης απειλής. Θα ήθελα να συζητούσαμε λίγο για το θέμα της «παραπλάνησης» και των ηλεκτρονικών αντιμέτρων. Είναι αλήθεια ότι στην χώρα μας δεν πολύ ακούμε γενικά για αυτό τον πολύ κρίσιμο τομέα της αμυντικής μας αλληλουχίας. Θα θέλατε να μας λέγατε λίγα πράγματα σχετικά με το θέμα και να μας δίνατε ένα στίγμα για το που βρισκόμαστε σαν χώρα αναφορικά με αυτό?

Θα μου επιτρέψετε να μην αναφερθώ με ακρίβεια στις υφιστάμενες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου (ΗΠ) αλλά στη σημασία του ΗΠ γενικότερα. Για την ΠΑ, θα αναφερθώ μόνο σε ένα περιστατικό κατά τις δοκιμές του πρωτοτύπου Μ2000-5 το καλοκαίρι του 2004 στο ΚΕΑΤ, στην Ανδραβίδα, στις οποίες συμμετείχα: παρά τα προβλήματα (κυρίως επεξεργασίας και απεικόνισης) του συστήματος αυτοπροστασίας ICMS Mk3 του -5, τα οποία οδήγησαν τελικά στην μη παραλαβή (τότε) του -5, ο παρεμβολέας του συστήματος (High Band Jammer) ήταν από τότε αποτελεσματικός. Έτσι, σε ένα σενάριο, το F-16 Block 50 που πετούσε ως απειλή, ανέφερε: “Totally no SA (Situational Awareness)”… Με άλλα λόγια, έβλεπε τόσους ψευδείς στόχους στα ραντάρ του (που του είχε δημιουργήσει ο jammer) που είχε χάσει τη μπάλα… Μπορείτε να φανταστείτε τι μπορεί να κάνει το ICMS Mk3 σήμερα, κατόπιν επίλυσης όλων των σχετικών προβλημάτων αλλά και κατόπιν ανάπτυξης κατάλληλων, εξειδικευμένων τεχνικών παρεμβολής.

Νομίζω ότι ένα πολύ σημαντικό γεγονός είναι το περιστατικό με το αντιτορπιλικό USS Donald Cook κλάσης Arleigh Burke, τον Απρίλιο του 2014, στη Μαύρη Θάλασσα, με τα δύο ρωσικά Su-24: σύμφωνα με διεθνή μέσα, το ένα από τα δύο (μη οπλισμένα) Su-24 πραγματοποίησε για περίπου μία ώρα προσομοίωση επίθεσης στο USS Donald Cook, το οποίο φαινόταν ανίκανο να αντιδράσει, παρά το υπερσύγχρονο σύστημα Aegis που έφερε. Το γεγονός αποδόθηκε στο σύστημα ΗΠ που έφερε το Su-24, ονόματι KhibinyJibiny, όπως είδα σε ένα γαλλόφωνο site). Αναμφισβήτητα, υπάρχει και μία δόση ρωσικής προπαγάνδας αλλά διαφαίνεται ότι υπάρχουν και ψήγματα αλήθειας, καθώς οι ΗΠΑ προέβησαν σε επίσημη διαμαρτυρία (για… ανάρμοστη και αντιεπαγγελματική συμπεριφορά…κατά τα γνωστά). Στη συνέχεια, το τρολάρισμα πήγε σύννεφο, καθώς εμφανίστηκαν ιστορίες για μαζικές παραιτήσεις και δήθεν γράμματα απογοητευμένων (“demoralized”) ναυτών στις αγαπημένες τους… Ακόμα χειρότερα, διάβασα σε ένα φιλορωσικό site (όχι το… γνωστό), ότι το Khibiny δεν έχει ενσωματωθεί ποτέ σε Α/Φ  Su-24… Άβυσσος των τρολ… Πέραν της πλακός, έστω και ίχνη να υπάρχουν στην προαναφερθείσα ιστορία, τα πράγματα είναι εξαιρετικά σοβαρά. Και φαίνεται ότι οι Ρώσοι δεν έχουν ηθικούς φραγμούς ως προς την ισχύ της παρεμβολής. Έτσι, ένα Su-27 ή οποιοσδήποτε ξάδερφός του, όπως το Su-35 (μιλάμε για μεγάλα μαχητικά), θα είχε πολύ μεγάλη διαθέσιμη ισχύ για παρεμβολή. Και ο νοών, νοείτω…

Βεβαίως, και σε αυτόν τον τομέα, οι γείτονές μας έχουν κάνει μεγάλα βήματα. Προσφάτως επέδειξαν το Koral, ένα εξελιγμένο επίγειο σύστημα ΗΠ, που παίζει μπάλα και με επίγεια συστήματα επικοινωνιών, όσο και με συστήματα ραντάρ. Επίσης, φοβάμαι ότι στα F-16 τους “φοράνε” εξελιγμένα pod, με μεγάλη κάλυψη στο πεδίο της συχνότητας.

Γενικώς, το πεδίο ΗΠ είναι κάτι που θα μπορούσαμε να παίξουμε σκληρή μπάλα, γιατί μία  περιορισμένη επένδυση ίσως έχει δυσανάλογα σημαντικά αποτελέσματα, όπως διαφαίνεται. Ελπίζω ότι τουλάχιστον έχουμε ξεπεράσει την λογική ότι τα συστήματα αυτοπροστασίας των α/φών είναι περιττά “λιλιά”. Και ο νοών, νοείτω…

Η ύπαρξη σύγχρονων συστημάτων προστασίας όπως το Γαλλικο ICMS και το ASPIS Ι/ΙΙ φέρει τέτοια αποτελεσματικότητα που σε επιχειρησιακές δοκιμές το ραντάρ ενός εχθρικού απεικονιζόμενου F-16 Block 50 έλαβε τόσους ψευφείς στόχους που το ραντάρ του έδειχνε Totally No Situational Awareness….με λίγα λόγια κορεστηκε σε τέτοιο βαθμό που η ακρίβεια των στοιχείων όλων των ιχνών ήταν εκτός ορίων οδηγώντας το σε «τυφλωση»

 

Βέβαια μέχρι τώρα έχουμε αναφερθεί μόνον σε συστήματα τα οποία προέρχονται από συμμαχικές χώρες της Δύσης. Δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι κακώς είμαστε προσκολλημένοι μόνον στους Δυτικούς και ότι θα έπρεπε να αρχίσουμε να προμηθευόμαστε και συστήματα και από τους Ρώσσους. Αναφέρουν σαν προηγούμενο παράδειγμα την προμήθεια των S300 και θέτουν αυτή την πολύ εύλογη ερώτηση. Άραγε τα Ρωσικά αεροπορικά συστήματα θα τα δούμε ποτέ με Ελληνικά χρώματα στα φτερά?

Η απάντηση είναι εύκολη: δύσκολα… Όχι γιατί τα ρωσικά συστήματα στερούνται αποτελεσματικότητας, αλλά γιατί δεν είναι εύκολο να ενσωματωθούν στο ελληνικό σύστημα της ΠΑ, το οποίο είναι συντριπτικά αμερικανικό. Γενικά, δεν είναι εύκολο να ενσωματώνεις νέα (και πολύ διαφορετικά) υποσυστήματα στο σύστημά σου. Στην παρούσα φάση είναι ακόμα δυσκολότερο. Εδώ δεν καταφέραμε να παίξουμε μπάλα με τα ΒΜΡ-3, τα οποία δεν είναι και κύριο οπλικό σύστημα. Πόσω μάλλον με κύρια αεροπορικά συστήματα…

 

Από την μέχρι τώρα συζήτηση μας προκύπτει ότι οι τεχνολογία των οπλικών συστημάτων εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς. Όντας ενεργό μέλος της επιστημονικής κοινότητας και ερχόμενος σε επαφή με νέους επιστήμονες ποια είναι η εκτίμηση σας για το επίπεδο γνώσης των ατόμων που καλούνται να αντιμετωπίσουν αυτές τις νέες προκλήσεις της εποχής που έρχεται?

Περιέργως, εκφράζω αισιοδοξία. Δεν γίνεται διαφορετικά. Οι νέες γενιές θα εκτοπίσουν δυναμικά τις παλαιότερες (μεταξύ των οποίων, μετά λύπης, κατατάσσω και τον εαυτό μου). Θα αναλάβουν, ίσως λίγο πιο βίαια από ό,τι περιμέναμε, και θα παίξουν μπάλα (μ’ αρέσει που χρησιμοποιώ συνεχώς ποδοσφαιρικούς όρους, ενώ απεχθάνομαι το ποδόσφαιρο, ως μέσον χειραγώγησης των μαζών). Φοβάμαι ότι η δική μας γενιά δεν στάθηκε αντάξια των απαιτήσεων και της κατάστασης που διαμορφώθηκε. Δεν καταλάβαμε τι είχε γίνει. Νιώθω ότι περάσαμε καλά (ή σχετικά καλά), δανειζόμενοι αφειδώς, εις βάρος των παιδιών μας. Και αυτό πρέπει να το αναλογιστεί ο καθένας, κάποιας ηλικίας, που λέει ότι του κόψανε την σύνταξη ή το εφάπαξ κλπ κλπ. Γιατί αυτές θα είναι άγνωστες λέξεις στα παιδιά μας… Κάθε φορά που ξεκινάω μάθημα στην ΣΙ ή στην ΣΤΥΑ (ΣΜΥΑ, με τα νέα δεδομένα), ζητάω συγγνώμη, καθώς αντικρίζω την επόμενη γενιά και νιώθω ότι δεν έπραξα τα δέοντα για να τους προσφέρω το καλύτερο…

 

Κλείνοντας αυτή την συζήτηση μαζί σας δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό και να σας κάνω την ερώτηση. Με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα ποια θα ήταν η δική σας προσωπική προτίμηση στο θέμα της Ελληνική Πολεμική Αεροπορία του παρόντος και του μέλλοντος?

  1. Αναβάθμιση ΣΑΕ, σύμφωνα με τα προλεχθέντα (χαμηλές συχνότητες κλπ). Εάν δεν δεις, πως θα σηκώσεις για να αναχαιτίσεις; Επομένως το ΣΑΕ, οι βασικοί αισθητήρες σου, είναι η πρώτη προτεραιότητα.
  2. Δικτυοκεντρική προσέγγιση. Παντού ασύρματα δίκτυα, όχι οπωσδήποτε παντού Link 16. Υπάρχουν κι άλλα δίκτυα, με χαμηλότερο κόστος.
  3. Κινητικότητα. Ό,τι μένει σταθερό, πεθαίνει. Συμπεριλαμβανομένων και των ραντάρ επιτήρησης. Δεν απαιτούνται εξωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι για αυτό. Κι οι ATACMS καλοί είναι… @@@μούν ό,τι κάθεται (εννοούσα “αποδομούν”, για όσους δεν κατάλαβαν).
  4. Αναβάθμιση αντιαεροπορικών συστημάτων. Δεδομένης της αμυντικής φύσεως του δόγματός μας, είναι πιο οικονομικό να διατηρούμε ισχυρά αντιαεροπορικά, παρά αεροσκάφη. Το αεροσκάφος συνεπάγεται σημαντικό κόστος. Εάν πετάει βέβαια…
  5. Διατήρηση – αναβάθμιση F-16 και Μ2000. Στον βαθμό του δυνατού. Δεν νοείται Αεροπορία χωρίς αεροσκάφη. Δεν επαρκούν τα αντιαεροπορικά.
  6. Ενσωμάτωση συστημάτων IRST – InfraRed Search & Track, τουλάχιστον για τα F-16 (ή σε κάποια εξ αυτών). Διαφαίνεται ότι έχουν πολύ ενδιαφέρουσες δυνατότητες, ιδίως σε συνθήκες καλού καιρού και χαμηλής υγρασίας (ας μην ξεχνάμε ότι “δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, κρύο δεν έκανε ποτέ”).
  7. Εγχώρια ανάπτυξη UAV. Για όλους τους ρόλους: αναγνώριση, παρακολούθηση και επίθεση. Αυτό που έγινε πρόσφατα στην ρωσική βάση στη Συρία ήταν χαρακτηριστικό. Λίγο καιρό πριν, ανάλογο πλήγμα έγινε στην Ουκρανία. Δισεκατομμύρια ζημιά από ένα drone περιορισμένων δυνατοτήτων που έριξε μία χειροβομβίδα με θερμίτη. Όπως είπε κάποιος (ο Ρόμελ ήταν, ο Bismarck ήταν, δεν θυμάμαι): “η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση”. Είναι πολύ πιο εύκολο να φτιάξεις πολλά UAV της κακιάς ώρας που να φέρουν διάφορα βομβίδια και να τα στέλνεις στον αντίπαλο, παρά να προσπαθείς να τα αναχαιτίσεις…
  8. Όλα τα ανωτέρω, με την μεγαλύτερη δυνατή εγχώρια συμμετοχή. Όχι στα λάθη του παρελθόντος.
https://pbs.twimg.com/media/BkX_h1qCYAE7Z8d.jpg

Συστήματα IRST ακόμη και σε μορφή ατρακτιδίων θα πρέπει να τοποθετηθούν τουλάχιστον στα F-16 ώστε να εκμεταλλευτούν την παθητική ανιχνευση που αυτά προσφέρουν και την δυνατότητα αναγνώρισης Stealth μαχητικών αεροσκαφών. Θετικό γεγονός αποτελεί και η ιδιαίτερα έντονη ηλιοφάνεια τις περισσότερες μέρες του χρόνου στη χώρα μας

 

Όπως είναι εύκολο κατανοητό η συζήτηση με τον κύριο Ζηκίδη θα μπορούσε να συνεχίζεται για ώρες. Δεν είναι όμως αυτός ο σκοπός της. Με στόχο να έχουμε μια σφαιρική ενημέρωση για θέματα που έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα για την άμυνα της χώρας μας, πιστεύω ότι ο κύριος Ζηκίδης μας έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα οπτική με την οποία πρέπει να προσεγγίσουμε την όλη κατάσταση.

Τον ευχαριστώ και πάλι από καρδιάς για τον χρόνο που μας διέθεσε.

 

37 thoughts on “Ο Φώτης Πανταζόγλου έχει… Μια συζήτηση περί αεροπορικών οπλικών συστημάτων με τον Αντισμήναρχο (ΜΗ) Ζηκίδη Κωνσταντίνο Μηχανικό Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών

  1. Συμπληρωματικά σχετικά με την συνεργασία ΕΛΚΕΘΕ-ΠΑ. Υπάρχει μια πολύ καλή συνεργασία εδώ και πολλά χρόνια με την ΠΑ.Η συνεργασία αυτή έχει να επιδείξει πολλά και εντυπωσιακά αποτελέσματα .Ίσως τα πιο εντυπωσιακά είναι οι ευρέσεις και ανελκύσεις τμημάτων και κρίσιμων στοιχείων από αεροπλάνα τα 2 τελευταία χρόνια (F16 Blk+52,Mirage2000) από θαλάσσιες περιοχές με πολύ μεγάλα βάθη. (900μ-500μ).

    Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Πολυ ωραία συνέντευξη Φώτη
    Από που να ξεκινήσει κανεις
    Πολυ σωστή η επισήμανση για τους Yildirim, ευτυχώς η ΠΑ πίσω στα μέσα του 90 σχεδίασε και απέκτησε 6 σύγχρονες συστοιχίες Patriot με βλήματα PAC-2 GEM T τα οποία διαθέτουν αντιβαλλιστικές ικανότητες. Δεν μπορώ όμως παρά να εκφράσω την αγωνία μου στο ότι το περιορισμένο βεληνεκές των Πάτριοτ αφήνει έξω απο την Αντιαεροπορική ομπρέλλα τα νησιά του Νοτιο Ανατολικού Αιγαίου όσο και την Χίο/Λήμνο. Το ίδιο πρόβλημα έχει και η Κύπρος. Δυστηχώς τόσα τα OSA που έχουμε στα νησιά όσο και τα BUK δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τους 2.8 Mach Βαλλιστικούς πυραύλους Yildirim οι οποίοι φθάνοντας σε απόγειο 85000 ποδών ξεφεύγουν από τον φάκελο εμπλοκής των αναφερόμενων συστημάτων. Αντίθετα οι S-400 καταλαβαίνει κανείς πως υπερκαλύπτουν σε πολλαπλάσιες αποστάσεις (και ας μην είναι 400 χλμ) την αντιβαλλιστική ομπρέλλα Μπορείτε να δείτε το παρακάτω άρθρο όπου αναλύεται επαρκώς προς το τέλος η χρήση των Yildirim
    Buk M1-2: O «Άγνωστος» εχθρός της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας

    Αρέσει σε 3 άτομα

  3. Δε ξερω αν πρέπει να κλάψω η να γελάσω οταν διαβάζω: «Ας μην ξεχνάμε ότι και τα δύο μπορούν να ρίξουν AMRAAM AIM-120C, δηλαδή δεν μιλάμε για κάποιον εξωτικό πύραυλο τεράστιου βεληνεκούς. Αν μάλιστα καταφέρουν τα F-16 να πλησιάσουν σε μικρές αποστάσεις και να εμπλακούν σε κλειστή αερομαχία, τα F-35 μάλλον θα περάσουν άσχημα… και θα φύγουν κλαίγοντας υποσχόμενα ότι δεν θα το ξανακάνουν…» τι να πρωτοπώ οτι έχουν ήδη οι Τούρκοι προχωρήσει σε παραγκελια amraam της έκδοσης D με σχεδόν διπλάσια εμβέλεια? ή οτι το F 35 ειναι ανώτερο σε όλους τους τομεις του F 16! Ήδη μετά το τελευταίο block οπου εχει απελευθερωθεί πλήρως ο φάκελος πτήσης υπερτερεί κατα κράτος του F 16 και χωρίς να υπολογίζεται η στο άμεσο μέλλον αύξηση στην ισχύ του κινητήρα 5-10% αντι λοιπόν να γινεται λόγος για πώληση παλαιών mirage 2000 και F 16 και διάθεση των κεφαλαίων στην αγορά F 35 ειδικά οταν η τιμη του εχει πέσει στα 85εκ. «Και όχι 150 οπως λανθασμένα αναφέρεται» θεωρούμε ως θέσφατο την πανάκριβη αναβάθμιση παλαιών αεροσκαφών που λίγα έχουν να προσφέρουν στο συνχρονο πεδίο μάχης οπως διαμορφώνεται με την έλευση του F 35

    Μου αρέσει!

  4. Φίλε Μιχάλη , η Τουρκία δεν πήρε παρά μερικούς δεκάδες Amraam D…η τελευταία παραγγελία Lot 31 ανάφερονταν κυρίως στις ΗΠΑ και ένα μικρός μέρος για Ιαπωνία, Μαροκκο Τουρκία κτλ
    Δες εδώ http://www.deagel.com/news/US-Air-Force-Orders-Lot-31-AMRAAM-Air-to-Air-Missiles_n000017300.aspx

    Πώς ακριβώς είναι καλύτερο το F35 από το F-16. Όταν εισέρχεται στο υπερηχητικό φάσμα…τα πράγματα ζόριζουν για το Lighting http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-4125830/F-35-crisis-Pentagon-276-different-faults.html

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Αγαπητοί φίλοι, θα τολμήσω να πω ότι έχω εμπιστοσύνη στο όραμα για ένα αναβαθμισμένο στόλο Viper και την ποιότητα που αυτός θα αποδώσει αλλά θα προβλέψω και την αγορά τουλάχιστον μια μοίρας JSF που θα έχουν τον ρόλο υποστρατηγικής κρούσης (με JASSM) συνεπικουρούμενα από τα SCALP/2000-5MK2 και ίσως SLAM ER από Viper, τι θέλει η ΠΑ κατά τον ΓΕΑ στο πρόσφατο συνέδριο αεροπορικής ισχύος: Έναν συνδυασμό Viper/JSF σαν ΤΟΜΑ/Άρμα σε ένα στιβαρό δίκτυοκεντρικό πλέγμα, αυτό πλασάρεται με επιμονή στο Ελληνικό ΥΕΘΑ από τον κύριο Πλεσσα, παλαιότερα είχαμε το δίδυμο F-15/F16 σε Αμερική και Ισραήλ και Ιαπωνία έστω, για να δούμε.

    Μου αρέσει!

  6. @Smirniotis Mihalis
    Αγαπητέ Μιχάλη,
    δεν είναι ανάγκη να κλάψετε, ούτε να γελάσετε, αν και δεν θα ήθελα να σας αποτρέψω από το τελευταίο. Εξ όσων γνωρίζω, ο ΑΙΜ-120D δεν είναι ακόμα πιστοποιημένος στο F-35. Μάλιστα, δεν είναι ούτε στο F-22 (πρόσφατα ενεκρίθη το πρόγραμμα πιστοποίησης των -D στα F-22, όσο περίεργο κι αν ακούγεται). Επομένως, η πιστοποίηση των -D στα F-35 θα γίνει κάποτε, στο μέλλον. Και ας μην ξεχνάμε ότι το πρόγραμμα των F-35 χαρακτηρίζεται εν γένει από καθυστέρηση…
    Για παράδειγμα, το 2012 γράφαμε στην Αεροπορική Επιθεώρηση ότι “το 2015 αναμένονται τα πρώτα τουρκικά F-35”. Ευτυχώς, διαψευτήκαμε. Όχι μόνο εμείς, αλλά και όλος ο κόσμος που ανέμενε το F-35 να είναι ήδη πλήρως επιχειρησιακό έως τότε. Αντ’ αυτού, στις αρχές του 2015 μάθαμε για την γνωστή ιστορία τη εικονικής αερομαχίας ενός F-35 (όχι σε πολύ προχωρημένο στάνταρ, είναι η αλήθεια) εναντίον ενός F-16 Block 40 (που έφερε εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου!), όπου το Διακλαδικό Μαχητικό Κρούσης έχασε κατά κράτος… Γι’ αυτό είμαι και λίγο δύσπιστος για τις δυνατότητες εναέριας μάχης του F-35, αν και όντως σταδιακά απελευθερώνεται ο φάκελος πτήσης του.
    Επομένως, το ίδιο ισχύει για την πιστοποίηση του -D στα F-35. Ας μην βιαζόμαστε… Για να σας προλάβω σχετικά με την ενδεχόμενη ενσωμάτωση του Meteor στο F-35, ο οποίος είναι όντως αρκετά πιο σοβαρός πύραυλος, να πω ότι θα γίνει στα ιταλικά και βρετανικά F-35Β. Αυτό απέχει πολύ από τα τουρκικά F-35A. Βεβαίως, όλα γίνονται και γι’ αυτό θα πρέπει πάντα να επαγρυπνούμε. Και το κάνουμε.
    Το αυτόν ισχύει και για την αύξηση της ισχύος του Α/Κ F135. Θα δείξει… Προσωπικά το τοποθετώ στο απώτερο μέλλον. Μάλιστα, εσείς μπορεί να εστιάζετε στην αύξηση της ώσης, εγώ όμως βλέπω μία μεγαλύτερη υπέρυθρη υπογραφή, η οποία θα μου δώσει μία πολύ ωραία διαφορά θερμοκρασίας σε σχέση με το ψυχρό υπόβαθρο, επιτρέποντας την ανίχνευση του F-35 μέσω κατάλληλου συστήματος IRST (με το οποίο ευελπιστώ ότι μεσοπρόθεσμα θα εξοπλίσουμε τα F-16 μας) σε μεγαλύτερη απόσταση. Σχετική μελέτη μας έχει υποβληθεί για δημοσίευση σε διεθνές περιοδικό…
    Αναφορικά με το κόστος, θα σημειώσω ότι άλλο το κόστος παραγωγής (flyaway cost) και άλλο το κόστος προμήθειας (weapon system cost). Όταν αγόρασα το αυτοκίνητό μου δεν πλήρωσα μόνο το κόστος κατασκευής. Πλήρωσα και μέρος του κόστους ανάπτυξης, προώθησης, διακίνησης, καθώς και το κέρδος της κατασκευάστριας εταιρείας. Ενδεχομένως και άλλα κρυφά κόστη. Το αυτόν ισχύει δια τα αεροσκάφη. Για περισσότερα, παραπέμπω σε ένα σχετικά πρόσφατο σχόλιό μου, όπου ανέλυα το θέμα λίγο πιο διεξοδικά: http://www.proelasi.org/2017/10/11/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%b7-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%ae%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b1-f-35-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%80%cf%8c%cf%86%ce%b5%cf%85%ce%ba%cf%84%ce%b7/#comment-24821

    Αρέσει σε 7 άτομα

  7. Κωστα το μέλλον της ΠΑ ανήκει στα Viper…δεν μας βλέπω να παίρνουμε JASSM, αλλα σε κάθε περίπτωση ένας στόλος 90 Viper μαζί με μερικα εκσυγχρονισμενα στο επίπεδο Φ-16 Advanced θα είναι εξαιρετική βάση για πλήθος αποστολών ειδικα αν προβουμε και σε αγορα SDB βομβων. Υπόψιν η πλειοψηφία των Τουρκικών F-16 είναι ήδη 30 ετών σχεδον (120 περιπου αεροσκάφη Block 30 και Block 40) οποτε με την ελευση των F-35 θα αρχισουν να αποσύρονται σε αναλογια 1¨2

    Για τους Πατριοτ και τα Αρματαγωγα ας σοβαρευτουμε…δεν ρισκαρεις 200 εκ $ εξοπλισμο να βυθιστει ή να παει πρωτη γραμμη σε Ροδο πχ

    Μου αρέσει!

  8. Αγαπητέ Konstantinos Zikidis δε θα σας κουράσω με αναλύσεις που εκ των πραγμάτων δε γνωρίζω τόσο καλα οςο εσείς αλλα θα σας απαντήσω μεςα απο ένα ανυσυχιτικο βίντεο όπου πιλότος του F35 μοιράζεται άγνωστες πτυχές του αεροσκάφους σε ευρύ κοινό οςο και σε σχέση με το F 16 πιστεύω αξίζει της προσοχής σας όπως και καθε αναγνώστη που θέλει να ειναι ενημερωμένος για τις εξελίξεις που θα πάρουν σύντομα μορφή χιονοστιβάδας: https://youtu.be/bpEWCOCC8Xs

    Μου αρέσει!

  9. k. Ζηκιδη ειχατε μιλησει σε αλλο αρθρο καποια στιγμη για αδυναμια στοχευσης των μικα με αποστολη δεδομενων μεσω λινκ αν καταλαβα σωστα. η λυση που αναφερεται εδω με το επιγειο συστημα δικτυωσεως λυνει αυτο το προβλημα ; δηλαδη θα μπορουν τα 2000-5 να ριχνουν με κλειστα ρανταρ περνοντας εικονα απο τα ασεπε πχ ??

    Μου αρέσει!

  10. Μα δεν εχουν καλό TBM οι HAWK…δεν θα χτυπήσουν SCUD -A για τα οποία σχεδιαστηκαν αλλά Yildirim με τεχνολογία τελευταιων δεκαετιών. for the record μονο οι Patriot και οι S-300 έχουν ABM ικανοτητα κατα βαλλιστικων πυραυλων, τα υπολοιπα συστημα σε ελαχιστο φάκελο εμπλοκης καθιστώντας τα αναποτελεσματικα. Ακομη και αν τα αναβαθμιζεις πλήρως και τα έβαζες ESSM2 ή Amraam η ABM δυνατότητα τους είναι πολυ περιορισμένη. Δες και την προσομοιωση για τους BUK….η πλειοψηφια των Yildirim επληξαν το στόχο τους (!)

    Αρέσει σε 1 άτομο

  11. Φίλε Μιχάλη, το βίντεο ήταν πολύ ενδιαφέρον και ο Ιπτάμενος ειλικρινής. Τόσο ειλικρινής που προς το τέλος, όταν ερωτάται εάν θα μπορούσε να επιστρέψει στο προηγούμενό του Α/Φ, το F-16, απαντάει αυθόρμητα, με ενθουσιασμό: “First of all, I love the F-16”…
    Επί της ουσίας, αν και ήταν ενδιαφέροντα αυτά που είπε περί “post-stall regime”, το γεγονός ότι οι δοκιμές γίνονται ακόμα με όριο τα 7 G είναι μάλλον ανησυχητικό, ενώ επιβεβαιώνει την γενικότερη καθυστέρηση στο πρόγραμμα. Τί θα γίνει εάν διαπιστωθούν “θεματάκια”, όταν ξεκινήσουν οι δοκιμές στα 9 G; Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πολύ μέλλον ακόμα…
    Σε καμμία περίπτωση δεν υποτιμώ το F-35, το αντίθετο μάλιστα. Ούτε θεωρώ ότι είναι εύκολη η αντιμετώπισή του. Εκτιμώ όμως ότι ένα δίκτυο κατάλληλων ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης θα ακυρώσει ως έναν βαθμό το προτέρημα που του παρέχει η τεχνολογία stealth, ενώ η χρήση ασύρματων τακτικών δικτύων θα επιτρέψει στα μαχητικά μας να έχουν διευκρινισμένη εικόνα, ακόμα και χωρίς το ραντάρ τους (το οποίο μάλλον δεν προσφέρει και πολλά στην περίπτωση που συζητάμε). Όπως είπα, αυτό δεν είναι ούτε απλό, ούτε εύκολο. Είναι όμως κάτι που οφείλουμε να διερευνήσουμε. Δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.

    @ Evangelos Bournakis
    Εξ όσων γνωρίζω, ο περιορισμός αυτός ισχύει σχεδόν για όλα τα Α/Φ. Να το πω διαφορετικά: τα μόνα Α/Φ που γνωρίζω ότι έχουν πραγματοποιήσει βολή πυραύλου σε στόχο που τους έχει υποδειχθεί από άλλο Α/Φ μέσω Data Link (Link 16 εν προκειμένω) είναι το Rafale το 2007 και το Eurofighter λίγο αργότερα. Αυτό δεν είναι περιορισμός του Link 16 (ή του αντίστοιχου link των Μ2000-5) αλλά του συστήματος του Α/Φ. Το ραντάρ του Α/Φ είναι ο πιο ακριβής αισθητήρας, οπότε η λογική λέει ότι μόνον τα στοιχεία που παρέχει το ραντάρ είναι κατάλληλα για εξαπόλυση πυραύλου. Όμως, στην περίπτωση αντιμετώπισης απειλής stealth, η λογική αυτή αποτελεί τροχοπέδη. Θα ήταν πολύ καλύτερο να είχαμε τη δυνατότητα βολής εναντίον στόχου, το track του οποίου μας έχει μεταφερθεί από άλλο Α/Φ μέσω Link. Ακόμα καλύτερα (αν και ενέχει σημαντικές τεχνικές δυσκολίες), εάν μας είχε μεταφερθεί από το ΣΑΕ (είτε από ΑΣΕΠΕ, είτε από επίγειο ραντάρ, δεν έχει σημασία). Και αυτό αποτελεί ένα θέμα προς διερεύνηση…

    Αρέσει σε 3 άτομα

  12. Αγαπητέ κ.Ζηκιδη
    Μια ερώτηση από μένα.

    Εξοσων γνωρίζω η πλειοψηφία των ραντάρ έρευνας του ΣΑΕ όπως και τα Erieye λειτουργεί στην S band και οι θέσεις τους είναι σταθερες. Αυτό περιορίζει σημαντικα την έγκαιρη προειδοποίηση καθώς τα αντίπαλα F-35 θα ανιχνευθούν σε απόσταση μερικών δεκάδων χιλιομέτρων, πιθανον 50-100 χλμ, σε αυτή την απόσταση ο χρόνος αντίδρασης είναι πολύ μικρος για να απογειωθούν αεροσκάφη QRA. Αν οι Τούρκοι προμηθευτούν βόμβες SDB ή χρησιμοποιήσουν τους πυραύλους cruise SOM θα καταστρέψουν σχεδόν ανενόχλητοι πρώτα το Ελληνικό ΣΑΕ και έπειτα κρίσιμες εγκαταστάσεις. Ότι κάναν τα λίγες δεκάδες F-117 στον πόλεμο του Κόλπου και στη Σερβία. Μόνο αν χρησιμοποιήσουν μικρής εμβέλειας όπλα όπως JDAM και βόμβες λέιζερ Paveway θα κινδυνέψουν (εμβέλεια 15-30 χλμ) Επιπλέον το F-35 διαθέτει ένα από τα πιο ολοκληρωμένα συστήματα ΗΠ, Θα γνωρίζουν από πριν τόσο την εκπομπή οσο και την θέση των Ελληνικών ραντάρ και θα προσπαθήσουν να ακολουθήσουν προφίλ πτήσης ώστε να εισελθουν στο Ελληνικό εναέριο χώρο μέσα από αυτά τα κενα. Ιδιαίτερα η κάλυψη μόνο 120 μοιρών του ραντάρ των Πατριοτ δημιουργεί ένα σοβαρό κενό στην αεράμυνα της χώρας δεδομένου ότι Στελθ εχθρικά μαχητικά θα μπορούν να το «πλευροκοπησουν»

    Δεν γνωρίζω για την ικανότητα εγχώριας ανάπτυξης παθητικών ραντάρ που θα μπορούσε να ήταν λύση από Ελληνικά χερια, φρονω όμως πως για να ξεπεράσει το επίπεδο proof of concept απαιτείται μια μεγάλη χρονική περίοδος ενώ το ΓΕΑ δεν έχει προβεί καν στην εκκίνηση ενός τέτοιου προγράμματος. Και αυτό με ανησυχεί ιδιαίτερα…

    Αρέσει σε 2 άτομα

  13. Πρεπει να ριξουμε λεφτα στα ΣΑΕ και συστηματα η/π. Τελεια και παυλα. Πρεπει βγει ενα γερο κονδυλι για να παρουμε ΣΑΕ που θα βλεπουν το F35(υπερυθρες, VHF κοκ) και θα το τζαμαρουν. Πιστευω πως μια τετοια κινηση και θα κερδισουμε χρηματα και θα τους καταστρεψουμε το παιχνιδι. Ολα αυτα ΑΝ τελικα παρουν τα F35 και με τι προδιαγραφες..

    Αρέσει σε 2 άτομα

  14. @ defencegreece
    Δεν είναι όλα τα ραντάρ μας στην S-band: τα S-743D & E είναι στην L-band, όπως και το RAT-31L, το οποίο είναι μάλλον το καλύτερο ραντάρ που έχουμε. Αλλά και τα ραντάρ που εκπέμπουν στην S-band δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστα. Εκτιμώ ότι θα βλέπουν την υπόψη απειλή σε απόσταση πολύ μεγαλύτερη από 100 χλμ (για το HR-3000 έχω υπολογίσει απόσταση αποκάλυψης άνω των 65 ναυτικών μιλίων).
    Καλώς κάνετε και αναφέρεστε σε σύγχρονα όπλα, όπως οι JDAM, JSOW και SDB, τα οποία αποδεικνύουν πόσο έχει αλλάξει η αεροπορικής ισχύς τις τελευταίες δεκαετίες: ακόμα και μία JDAM (την οποία θεωρώ το στοιχειώδες όπλο σήμερα) μπορεί να αφεθεί σε απόσταση 15 ν.μ. (ειρήσθω εν παρόδω ότι το κιτ JDAM έχει και πολύ χαμηλή τιμή, της τάξης μερικών δεκάδων χιλ. δολ.). Όσο για τα JSOW και SDB, η απόσταση άφεσής τους ανέρχεται σε τάξη μεγέθους των 50-60 ν.μ. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα α/α συστήματα, πέραν των “μεγάλων” (εν προκειμένω, Patriot και S-300), δεν θα είναι σε θέση να εμπλέξουν το Α/Φ-φορέα αλλά στην καλύτερη περίπτωση μόνο το επερχόμενο όπλο. Και εδώ αναδεικνύεται η σημασία των α/α πυροβόλων που ελέγχονται από ραντάρ (π.χ. στο σύστημα Βέλος) αλλά και των πιο εξελιγμένων συστημάτων της κατηγορίας C-RAM (Counter Rocket, Artillery, and Mortar). Τα οποία μπορούν να αντιμετωπίσουν και UAV/UCAV.
    Όσο για τον SOM, νομίζω ότι αποδεικνύει την ορθή, λογική σκέψη των γειτόνων. Δεν βιάστηκαν. Επένδυσαν σε έρευνα και ανάπτυξη, χρησιμοποίησαν έναν κινητήρα turbojet της ιδίας οικογένειας με τον αντίστοιχο κινητήρα του SCALP και σχεδίασαν έναν καλό πύραυλο cruise. Στην παρούσα φάση, είναι υποδεέστερος του SCALP σε εμβέλεια και πολεμική κεφαλή. Όμως, τίποτα δεν τους εμποδίζει να τον κάνουν λίγο μεγαλύτερο, όπως άλλωστε έχουν δηλώσει ότι θα κάνουν (ο Έρντο έχει πει κάτι για 1300 ν.μ. εμβέλεια…). Ακόμα χειρότερα, αναπτύσσουν σε συνεργασία με την Lockheed Martin τον SOM-J, που θα χωράει στην εσωτερική αποθήκη του F-35. Έτσι, θα είναι μεταξύ των ελαχίστων που θα διαθέτουν στην διεθνή αγορά πύραυλο cruise για το F-35 (βασικά προς το παρόν είναι μόνο αυτοί και οι Νορβηγοί με τον JSM, καθώς δεν είμαι σίγουρος εάν τελικά θα πιστοποιηθεί ο JSOW στο F-35).
    Αν αγοράσουμε μελλοντικά F-35, να τους έχουμε υπόψη 😉
    Σχετικά με τα παθητικά ραντάρ, θα ήθελα να παραπέμψω σε μία ανάρτηση σχετικά με την πρόταση της “Ομάδας Θεσσαλονίκης”:
    https://belisarius21.wordpress.com/2014/04/19/%CE%B7-%CF%85%CF%80%CF%8C%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-hempas-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%8C%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%B1%CE%BC/
    Αν και διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις για την συγκεκριμένη πρόταση, διαφαίνεται ότι επί της αρχής είναι δυνατή η σχεδίαση και κατασκευή ενός τέτοιου συστήματος.

    @ Πάτε καλά;
    Αγαπητέ, καλωσήλθατε.
    Συμφωνούμε απολύτως. Ίσως μάλιστα η αναβάθμιση του ΣΑΕ δεν απαιτεί και τόσο “γερό κονδύλι”. Η εκτίμησή μου είναι ότι με κόστος ανάλογο ενός (1) Α/Φ F-35 μπορούμε να αναβαθμίσουμε δραματικά το ΣΑΕ, αφαιρώντας σε μεγάλο βαθμό το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού από τους γείτονες. Μετά άσ’ τους να πληρώνουν δισ. δολ. για την προμήθεια των Α/Φ (και του ALIS…), καθώς και πολλές δεκάδες χιλιάδες δολ. για κάθε ώρα πτήσεως, και παράλληλα να παρακαλάνε για ένα software update…
    Πέρα από την πλάκα όμως, πιστεύω ότι το εν λόγω πρόγραμμα θα προχωρήσει κανονικά. Το συνολικό ύψος είναι της τάξης των 12 δισ. δολ. “Είναι πολλά τα λεφτά Άρη”…

    Αρέσει σε 4 άτομα

  15. Αγαπητέ Κύριε Ζηκίδη
    Ομολογώ πως ονειρευόμουν την μέρα που θα είχα την Δυνατότητα να σας ρωτήσω το εξής:
    Όλοι κουβεντιάζουν για F-16 και λογικό καθώς σε αυτά βασίζεται η Αεροπορική Υπεροχή της Π.Α για τα επόμενα χρόνια παρ’ όλα αυτά κανείς δεν λέει για τις υπόλοιπες αποστολές που έχει η Π.Α όπως είναι η Βαθιά στρατηγική Κρούση αλλά και οι Αποστολές TASMO. Φυσικά μιλάω για το μέλλον των Mirage στην Π.Α. Προφανώς 25 Αεροσκάφη δεν φτάνουν να καλύψουν αυτές τις αποστολές… Πιστεύεται πως η Π.Α θα πρέπει να αναζητήσει μεταχειρισμένα μαχητκά ( Mirage) στο μέλλον εφόσον η αγορά ΝΜΑ θα είναι δύσκολη τα επόμενα χρόνια? Για τα απάρτια που θα περισσέψουν από τον εκσυχρονισμό των ΗΑΕ δεν θα έπρεπε να κινηθούμε για απόκτηση τους για να δώσουμε ένα φιλή ζωής στα M2000? Πραγματικά θα ήθελα να μάθω τι πιστεύεται για το μέλλον των Mirage στην Π.Α τα οποία λόγω των όπλων που φέρουν (Exocet Scalp Mica) είναι ένας στρατηγικός Πυλώνας για την Π.Α

    Αρέσει σε 2 άτομα

  16. @ Dimitris Mourkas
    Αυτή την στιγμή έχουμε 18 Μ2000 και 25 Μ2000-5. Νομίζω ότι προέχει η υπογραφή της σύμβασης “Follow On Support – FOS”, ώστε να “πάρει μπρος” η υποστήριξη, και μετά να συζητήσουμε για ο,τιδήποτε άλλο. Τα -5 δεν χρειάζονται κάποια σημαντική αναβάθμιση, μόνο υποστήριξη. Για τα Μ2000, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Όπως είπα και στην ανάρτηση, το (σημαντικό) κόστος της ενδεχόμενης αναβάθμισης των (16 μονοθέσιων) Μ2000 θα πρέπει να συγκριθεί με το κόστος ενδεχόμενης προμήθειας άλλου Α/Φ, λαμβάνοντας υπόψη και τα πιο μακροπρόθεσμα κόστη υποστήριξης. Η γνώμη μου είναι ότι έχει προτεραιότητα η υποστήριξη των υφιστάμενων Α/Φ έναντι της προμήθειας νέων, καινούργιων ή μεταχειρισμένων. Κανένας δεν χαρίζει αξιόμαχα Α/Φ σήμερα…
    Όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό των Μ2000-9 των ΗΑΕ, δεν νομίζω ότι θα αλλάξουν κάποιο σύστημα επί του Α/Φ. Πόσο καλύτερο να γίνει; 😉 Μάλλον θα του προσθέσουν κάποιο pod (ενσωμάτωση του Talios; Θα δείξει…) Οπότε δεν νομίζω ότι τίθεται θέμα προσπορισμού υλικών.
    Πιο πιθανό να βρίσκαμε κάποια ανταλλακτικά από τα M2000 C που έχει αποσύρει η Armée de l’Air.
    Ελπίζω ο “γαλλικός” αέρας που φυσάει τις τελευταίες ημέρες στα “πανιά” του ΠΝ (βλ. φρεγάτες FREMM/Belharra κλπ), να βοηθήσει και την ΠΑ…

    Αρέσει σε 2 άτομα

  17. @ defencegreece, Πάτε καλά;
    Συνεχίζοντας το χθεσινό μου σχόλιο, θα ήθελα να σημειώσω τα ακόλουθα:
    Η απειλή που αντιμετωπίζουμε δεν περιορίζεται στο γνωστό, μελλοντικό αεροπλάνο, το οποίο μονοπωλεί εδώ και καιρό τη συζήτηση… Περιλαμβάνει και τα ακόλουθα:
    – 200 F-16, εφάμιλλα των Advanced (μάλλον η σοβαρότερη απειλή, στην παρούσα φάση).
    – Αντιαεροπορικά συστήματα (συμπεριλαμβανομένων ενδεχομένως και των S-400, στο μέλλον).
    – Βαλλιστικούς πυραύλους διαφόρων κατηγοριών (ο κίνδυνος δεν είναι δυνητικός, υφίσταται ήδη).
    – Οπλισμένα Μη Επανδρωμένα (UAV).
    – Περιφερόμενα πυρομαχικά (Loitering Munitions), π.χ. Harpy.
    – Πυραύλους cruise (SOM-A/-B/-J).
    – Εξελιγμένα συστήματα ΗΠ.
    Και τα περισσότερα από αυτά, εγχώριας κατασκευής, τα οποία εξελίσσονται διαρκώς. Για περισσότερα: https://belisarius21.wordpress.com/2017/12/05/%ce%bb%ce%b5%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%83-%cf%84%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%83-ii/

    Όλα αυτά πρέπει να τα αντιμετωπίσει κυρίως η ΠΑ. Σε συνεργασία βέβαια με τους άλλους Κλάδους αλλά το κύριο βάρος πέφτει στην ΠΑ, η οποία είναι υπεύθυνη για την αεράμυνα.
    Εκτός των Α/Φ και ίσως των α/α συστημάτων, όλες οι υπόλοιπες απειλές ΔΕΝ μπορούν να αντιμετωπιστούν από μαχητικά Α/Φ.
    Το μαχητικό Α/Φ είναι το σοβαρότερο όπλο της ΠΑ αλλά δεν είναι το μόνο.
    Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι θα πρέπει να δοθεί ανάλογο βάρος και στα υπόλοιπα συστήματα, ξεκινώντας από το ΣΑΕ.

    Με την αναβάθμιση των ραντάρ του ΣΑΕ όπως σκιαγραφείται στην ανάρτηση, μπορούμε να βελτιώσουμε κατά πολύ την κάλυψη έναντι “δύσκολων” απειλών, καλύπτοντας παράλληλα το θέμα των βαλλιστικών πυραύλων. Για περισσότερα, θα σας παραπέμψω σε πρόσφατη εργασία μου, η οποία δημοσιεύτηκε σε ένα βιβλίο που εξέδωσε ο καθ. Π. Καράμπελας της Σχολής Ικάρων με τον T. Bourlai του West Virginia University των ΗΠΑ: https://link.springer.com/chapter/10.1007%2F978-3-319-68533-5_10

    Διορθώνοντας σε σχέση με το προηγούμενο σχόλιό μου, εκτιμώ ότι η αναβάθμιση του ΣΑΕ μπορεί να γίνει με κόστος μικρότερο από ένα (1) και μόνο Α/Φ F-35. Βεβαίως απαιτούνται και άλλες βελτιώσεις στο σύστημα αεράμυνας (Patriot, δίκτυα κλπ), με επιπρόσθετο κόστος. Έτσι όμως θα μπορούσαμε να κάνουμε την έκπληξη, δίνοντας το μήνυμα σε όλους ότι δεν παίζουμε.
    Με μία σχετικά μικρή επένδυση, θα αντισταθμίζαμε σε μεγάλο βαθμό ένα σημαντικό επιχειρησιακό πλεονέκτημα: τη δυνατότητα αιφνιδιασμού. Αυτό θα είχε θετικό αντίκτυπο στο εσωτερικό, ανεβάζοντας το ηθικό των ΕΔ.
    Επίσης, θα είχε αντίκτυπο στους απέναντι: θα έβλεπαν ότι τα πράγματα δυσκολεύουν. Ας μην ξεχνάμε ότι ο αγώνας βασίζεται πολύ στην ψυχολογία. Θα αντιλαμβάνονταν ότι, ό,τι και να κάνουν, θα τους βλέπουμε και θα τους σημαδεύουμε. Μπορεί και να μην τους πετύχουμε με την πρώτη, να μην τους αναχαιτίσουμε. Όμως, θα πρέπει να ξέρουν ότι ΔΕΝ ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΣΠΙΤΙ. Ότι όποιος μπαίνει και κάνει κάτι κακό, ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΣ…

    “…but he made it out,
    with a bullet in his back !”
    AC/DC, «Jailbreak», Single, 1976.

    Αρέσει σε 5 άτομα

  18. Αγαπητέ κ.Ζηκιδη
    Το Foredast International ανέφερε ρητα ότι θα μπει Radar RDY-3 .https://quwa.org/2017/11/30/uae-moves-upgrade-mirage-2000-9s-strike-capabilities/

    Βέβαια επισήμως τα ΗΑΕ δεν επιβεβαίωσαν του πχ με μορφή Δελτίου Τυπου
    Στην χώρα μας εσφαλμένα έχει διαδοθεί πως το RDY-3 είναι μια μεταγενέστερη έκδοση του ραντσρ Cyrano επειδή μπορεί να δουλέψει με μικρότερη κεραία. Στην πράξη απλά οι Γάλλοι βγάλαν ένα ραντάρ που μπορεί να μπει με τροποποιήσεις(διαφορετικές κεραίες) σε διάφορα αεροσκάφη (δλδ και σε αυτά με μικρότερο ρύγχος)
    Πάντως δεν φαίνεται η ΠΑ να συζητά με χώρες πέραν της Γαλλίας για εύρεση ανταλλακτικών για τα απλά διλιτρα

    Αρέσει σε 1 άτομο

  19. @ defencegreece
    Το RDY-3 είναι εξέλιξη του RC-400, το οποίο δεν είναι απόγονος του Cyrano IV αλλά του RDY, απλά χωράει και σε κώνο Mirage F1. Έπαιξε στην αναβάθμιση των μαροκινών F1, μία από τις πιο cost-effective αναβαθμίσεις των τελευταίων ετών.
    Θα μου κάνει εντύπωση αν τελικά τα ΗΑΕ αναβαθμίσουν τα Μ2000-9 τους από RDY-2 σε -3. Αν και το -3 προσφέρει ίσως καλύτερες δυνατότητες α-ε (SAR), νεώτερα ηλεκτρονικά και ίσως πιο εξελιγμένες λειτουργίες, δεν νομίζω να έχει καλύτερες επιδόσεις σε α-α.
    Παρατήρησα ότι οι Γάλλοι δεν έχουν κάνει κάποια επίσημη ανακοίνωση. Θα δούμε…
    Εάν θυμάμαι καλά, μερικά έτη παλαιότερα έχασαν την τότε σχεδόν σίγουρη πώληση Rafale στα ΗΑΕ, γιατί ένας Γάλλος αξιωματούχος βιάστηκε να διαρρεύσει κάποιες πληροφορίες στον τύπο (ξαναλέω, αν θυμάμαι καλά). Οπότε, τώρα, φαίνεται ότι δεν λένε κουβέντα πριν πέσει η υπογραφή στη σύμβαση…
    Όσον αφορά την υποστήριξη των Μ2000, δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλος δρόμος πέραν της Γαλλίας. Το γεγονός ότι κάποιοι παλαιότεροι χρήστες μπορεί να έχουν ακόμα κάποια ανταλλακτικά που τους έχουν ξεμείνει δεν μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη βάση για συζήτηση, εκτός ίσως από ειδικές περιπτώσεις. Ας μην ξεχνάμε ότι δεν μπορεί να τοποθετηθεί ο,τιδήποτε στο Α/Φ, θα πρέπει να υπάρχουν τα ανάλογα πιστοποιητικά.

    Αρέσει σε 2 άτομα

  20. @Ζηκιδης
    i) To RDY-3 εχει περισσότερα χαρακτηριστικά απο το RDY-2 ιδιαίτερα σε αποστολές κρούσης και ναυτικής επιτήρησης/TASMO
    https://www.thalesgroup.com/fr/worldwide/defense/rdy-3-airborne-fire-control-radar
    Μερικα ενδεικτικα
    -SAR high resolution
    -Terrain Avoidance
    -ISAR
    -καλυτερη συντήρηση αρχιτεκτονική με μόλις 4 LRU
    -Single Target Track….ισως χρησιμο κατά στόχων χαμηλής πραττηρισιμότητας καθώς συγκξεντρώνει όλη την ισχύ σε μιρκή περιοχη
    -COTS υποσυστηματα για μειωμενο κόστος και ευκολότερη υποστήριξη στο μελλον
    -400 W μεση εκπεμπομενη ισχυ (δεν ξερω ποια ειναι η αντίστοιχη του RDY-2)

    ii) Η αποκάλυψη ενος Στελθ Μαχητικου σε εμβελεια της τάξης των 100-120 χλμ με βάζει σε σκέψεις για το αν προλάβουν τα μαχητικά QRA να απογειωθούν. Εξαρταται φυσικα απο τον τύπο οπλου που θα φέρει το JSF.
    Εξηγούμε:
    -Το F-35 Με εσωτερικά μεταφερόμενο οπλισμό έχει μια Cruise speed που φθάνει τα 0.85-0.95 Μach. Ας λαβουμε την τιμή 0.9 Mach που είναι 1111 χλμ/ώρα. Αν υποτεθεί ότι μπορεί να εξαπολύσει μια SDB στα 50 νμ ή ένα JDAM στα 15 nm έχουμε αντίστοιχη αποστάση που απαιτείται να διανύσει απο την στιγμή που θα ανιχνευθεί απο το Ελληνικό ΣΑΕ για το SDB 120-92.6=27,4 χιλιόμετρα και για την JDAM 120-27.7=92.3 χλμ.
    Με ταχύτητα 1111 χλμ/ωρα διανύει τις αποστάσεις αυτές σε 1,5 λεπτά και 8.3 λεπτά
    Δεδομένου ότι θα χρειαστεί την διπλάσια αποσταση ώστε να αποχωρήσει μετά την άφεση όπλων και να φύγει και απο το βεληνεκές του ΣΑΕ
    έχουμε αντίστοιχα τιμές 3 λεπτά και 16.6 λεπτά

    Δεδομένου ότι το αεροσκάφη QRA έχουν 2 λεπτα χρόνο μέχρι να σηκωθούν και μέχρι να δοθεί διαταγή υπολογίζετε άλλα 30 sec μέχρι 1 λεπτο αυτο σημαίνει πως απαιτούνται τουλάχιστον 3 λεπτα ώστε το αεροσκάφος αναχαίτισης να βρεθεί στον αέρα. Υποθέτωντας ότι θα χρησιμοποιήσει μετακαυση ώστε να αγγίξει ταχύτητες πάνω απο 1 Mach (πχ 1.2 Μαχ) αυτο θα του δώσει μια ταχύτητα 1481 χλμ/ωρα (αρκετα γρηγορότερο απο το εχθρικο βομβαρδιστικό). Με λίγα λόγια θα απαιτηθούν αλλα 3.75 λεπτά για να φτάσει το σημείο εκτόξευσης των SDB (καταχρηστικά θεωρουμε για λογους ευκολίας σχολιασμου ότι το ραντάρ βρίσκεται στο ίδιο σημείο με την αεροπορική βάση των αεροσκαφών αναχαίτισης) ή 1.1 λεπτά (27.7 χλμ/1481) για να φτάσει στο σημείο εκτόξευσης των JDAM. Στην πρώτη περίπτωση ο χρόνος είναι μεγαλύτερος από τον ελαχιστο χρόνο που θα παραμείνει το JSF στα ορια αποκάλυψης του ΣΑΕ ενώ στην δευτερη είναι μικρότερος
    Με λίγα λόγια αν οι Αμερικανοι δεν αποδεσμεύσουν τις SDB (ή οι Τουρκοι δεν καταφέρουν να αναπτύκουν αποτελεσματικό Stand off βλήμα αέρος εδάφους χαμηλού κόστους όπως οι SDB) για την TuAF έχουμε κάποιες σοβαρές πιθανότητες μέσω καθοδήγησης απο το ΣΑΕ -GCI/Ground Control Interception- αεροσκάφη αναχαίτισης α βρεθούν σε παραμέτρους βολής των Τουρκικών F-35….

    Αρέσει σε 3 άτομα

  21. @ defencegreece (Ιαν. 19, 2018, 12:40 μμ)
    Όλα σωστά…

    Βέβαια, ένα ανάλογο σενάριο, το οποίο θα μπορούσε να παίξει ακόμα και σήμερα είναι επίθεση F-16 σε χαμηλό ύψος, εκμεταλλευόμενο υφιστάμενα κενά του ΣΑΕ (ας μην ξεχνάμε ότι διαθέτουν και LANTIRN ER και SNIPER ATP), με άφεση JSOW, παίρνοντας ύψος λίγο πριν (για να μην πούμε SOM…). Το JSOW έχει εμβέλεια που μπορεί να ξεπεράσει τα 100 χλμ, αναλόγως ύψους άφεσης. Οι γείτονες νομίζω ότι έχουν και την έκδοση AGM-154Α (με βομβίδια), και την έκδοση C (με κεφαλή BROACH). Όπως και νά ‘χει, θα είναι δύσκολη η καταδίωξή του, καθώς θα γίνει αντιληπτό ελάχιστα πριν την άφεση (όταν σηκωθεί), οπότε θα έχει κάποιο χρόνο να διαφύγει.

    Δυστυχώς, η καθημερινή τριβή με τις παραβάσεις-παραβιάσεις από τη δεκαετία του ’80, έχει οδηγήσει (αναγκαστικά) σε έναν σχετικό μυθριδατισμό, σε σχέση π.χ. με το 1974 και το γνωστό περιστατικό Δινόπουλου – Σκαμπαρδώνη. Δυστυχώς, πολλοί έχουν προδικάσει ότι «δεν πρόκειται να γίνει πόλεμος» και πράττουν αναλόγως. Αυτή η λογική όμως έχει επιτρέψει στην γείτονα να έχει ισχυροποιηθεί και να είναι σε θέση να εκβιάζει διαρκώς (χωρίς οπωσδήποτε να το λέει ανοικτά).

    Κανείς δεν είπε ότι μιλάμε για εύκολη υπόθεση…
    Ούτε όμως ότι τα μόνα μέσα αεράμυνας είναι τα Α/Φ επιφυλακής.
    Υπάρχουν και διάφορα πυραυλάκια, τα οποία θα μπορούσαν να “παίξουν μπάλα”. Για το λόγο αυτό, πιστεύω ότι θα πρέπει να δοθεί ανάλογο βάρος και στα α/α συστήματα.
    Επίσης, για το λόγο αυτό θα πρέπει να επενδύουμε σε κινητά συστήματα. Ό,τι κάθεται, πεθαίνει.

    Αρέσει σε 4 άτομα

  22. Πολλά έχουν αναφερθεί στό άρθρο και στά σχόλια. Το προβλημα ορθώς τιθεται οχι μονον στα πλαισια του Φ35 αλλά και σε συστηματα στελθ συν μακρας εμβέλειας συν ηλελτρονικου πολέμου γενικώτερα.

    Το Φ35 μαζι με άλλες απειλες μπορει να ανιχνευθεί από ψηλα. Δηλαδη μη επανδρωμένα συστηματα τα οποια υπτανται σε αρκετα μεγαλύτερο υψος του Φ35 ωστε να βλεπουν επιβλεπουν ολοκληρες περιοχες ημερα νυκτα και σε ολες τις καιρικες συνθηκες. Εαν και εφοσον αυτα τα συστηματα μπορουν να δουν το Φ35 τοτε θα βλέπουν και αλλες συμβατικες απειλες παρέχοντας
    Bird’s eye view.
    Φυσικα αυτα φαινονται εξωπραγματικα δηλαδη εκτος των δυνατοτητων της Ελλαδος η οποια μετα βίας εχει και δορυ…..φορικη κάλυψη.

    Οπως και νά έχει αυτα θα δουλέυουν σε συνδιασμο με παθητικα κτλ συστηματα που έχουν αναφερθει εάν και εφόσον κάποτε αναπτυχθει αυτη η δυνατοτητα στην Ελλάδα.

    Θεωρώ οτι συστηματα οπως ηλεκτρομαγνητικου πολέμου και της δυνατοτητος πληγματος βαθια στην ενδοχωρα του αντιπαλου θα αλλάξουν επίσης ριζικά το σκηνικό

    Μου αρέσει!

  23. Δέν πρόκειται για φιλοφρόνηση,αλλά για αναγνώριση ποιότητος.
    Πρώτον,επειδή δίνεται βήμα σε έναν εξαιρετικά καταρτισμένο αξιωματικό και επιστήμονα να μας μεταδώσει τα φώτα του (στον βαθμό που μπορούμε κάποιοι να τα δεχθούμε).
    Δεύτερον,επειδή ὁ αντισμήναρχος Κων.Ζηκίδης διαθέτει εκτός από τα φώτα του και τον χρόνο για να μας φωτίσει.
    Και τρίτον,επειδή υπάρχουν σχολιαστές που θέτουν ενδιαφέρουσες ερωτήσεις και παρατηρήσεις.

    Αρέσει σε 3 άτομα

  24. @ΑΧΕΡΩΝ θα πρέπει να ευχαριστήσουμε το @defencegreece που είχε την καλοσύνη να φιλοξενήσει την συζήτηση με τον κ.Ζηκίδη. O k.Αντισμήναρχος είναι και δάσκαλος ταυτόχρονα καθώς πχ διδάσκει και στο μεταπτυχιακό της ΣΣΕ-Πολυτεχνείου Χανίων.Ναι με τα σχόλια επεκτείνουμε θετικά την συζήτηση μας!

    Μου αρέσει!

  25. @ Varium
    Όπως έγραψα πρόσφατα σε άλλο ιστολόγιο (https://www.proelasi.org/%ce%b7-%ce%b5%ce%b1%ce%b2-%ce%b5%cf%84%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bb%cf%8d%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%bc/#comment-25668 ), το HEMPAS/CCIAS δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή ως σύστημα. Εξ όσων γνωρίζω, έχουν γίνει κάποιες περιορισμένες δοκιμές πρωτοτύπου. Επομένως, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τί μπορεί να κάνει το εν λόγω σύστημα. Για το λόγο αυτό, δεν μπορώ να συμφωνήσω ελαφρά τη καρδία με διάφορες επικές/διθυραμβικές αναρτήσεις σχετικά με αυτό. Όμως, ακόμα κι αν και διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις, η προσωπική μου άποψη είναι ότι το HEMPAS θα έπρεπε να είχε εξεταστεί με πιο θετικό πνεύμα, σε συνεργασία με τους κατάλληλους φορείς της ΠΑ.

    Ακολουθούν δύο παραπομπές όπου το θέμα παρουσιάζεται αναλυτικά:

    http://www.viadiplomacy.gr/pathitiki-esthitires-aeraminas-adiaforia-tis-politias-gia-elliniko-sistima-hempas-ke-tourkiko-sistima-pbasrf-takip/

    https://belisarius21.wordpress.com/2014/04/19/%ce%b7-%cf%85%cf%80%cf%8c%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7-hempas-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%cf%8c%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%ce%b1%ce%bc/

    Μου αρέσει!

Πείτε μας την άποψή σας...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s